Cambodja

Meer dan 30 jaar nadat Handicap International werd oprgericht in de Cambodjaanse vluchtelingenkampen in Thaïland, begeleidt onze organisatie nog steeds de meest kwetsbare Cambodjanen, onder wie vele duizenden overlevenden van landmijnen en andere explosieve oorlogsresten.

Interventiegebieden

  • Protheses, ortheses en revalidatie aanbieden
  • Mijnenslachtoffers bijstand verlenen
  • Mensen met een handicap integreren in de arbeidsmarkt
  • Handicaps voorkomen

Lopende acties

Handicap International werkt in Cambodja aan een afname van verschillende types handicpas, een verbeterde toegang tot gezondheidsdiensten en kwaliteitsvolle revalidatie voor personen met een handicap en een economisch en sociaal autonoom leven voor deze mensen.

Sinds 1979 werden meer dan 64.000 slachtoffers van mijnen en explosieve oorlogsresten officieel geregistreerd. Het werkelijke cijfer is nog steeds niet gekend. Onder de overlevenden zijn veel mensen met een handicap. Of ze nu een been verloren hebben of blind zijn: hun levensomstandigheden zijn erg moeilijk. Hun beste kans om weer opgenomen te worden in de maatschappij in het geval van een verloren ledemaat, is het krijgen van een prothese. Daarom richtte Handicap International vanaf 1987 in totaal zeven revalidatiecentra op.

Vandaag blijft onze organisatie nog steeds de provinciale revalidatie van Kampong Cham en Tbong Khmum ondersteunen, om kwaliteitsvolle zorg te verzekeren en een duurzame sector te bevorderen. Om hierin te slagen, leiden de teams van Handicap International het personeel van de centra op en verbeteren ze het beheer van de centra. In het centrum van Kampong Cham krijgen elk jaar meer dan 2.000 mensen met een handicap aangepaste hulp. In 2013 bestond de helft van de patiënten uit kinderen en jongeren onder de 18 jaar.

Handicap International leidt ook belangrijke projecten tegen mijnen, clustermunitie en explosieve oorlogsresten in Cambodja. In 1992 nam het aantal ongevallen met mijnen toe, omdat 375.000 Cambodjaanse vluchtelingen naar huis terugkeerden. Dit verontrustte de organisatie. Misnoegd door het gebrek aan reactie, lanceerde onze organisatie zelf ontmijningsacties, bewustmakingsacties voor dorpelingen over de gevaren van deze wapens en opleidingen voor Cambodjaanse ontmijners. Van 1993 tot 2011 ontmijnden Handicap International en CMAC (Cambodian Mine Action Centre) zo 330 km² grond. Dat is tweederde van de totale oppervlakte die in het land al opgeruimd werd.

De teams van Handicap International leiden eveneens een allesomvattend programma rond handicaps, van preventie tot een betere opvang van mensen met een handicap in de maatschappij. Dit gebeurt dankzij een verbeterde toegang tot revalidatie- en prothesediensten, maar ook via de opsporing van handicaps bij jonge kinderen, de integratie van kinderen met een handicap in het onderwijs en de integratie van volwassenen op de arbeidsmarkt.

Omdat Handicap International handicaps wil voorkomen, zet ze projecten voor moeder- en kindgezondheid en verkeersveiligheid op poten.

Situatie in het land

Cambodja, dat gekend is voor zijn recente dramatische geschiedenis, wordt beschouwd als een van de landen waar het meeste mijnen ter wereld liggen. Hoewel de rust sinds 1998 is hersteld, blijft Cambodja - een van de armste landen op de planeet - dus getekend door de oorlog die bijna 40 jaar heeft geduurd en blijft het aangewezen op internationale hulp.

Maar dankzij een relatief stabiel politiek klimaat sinds 1998, is er terug plaats voor economische ontwikkeling. Het land is volop in beweging en profiteert in beperkte mate mee van het economische mirakel in de regio. Een ware maar kwetsbare ontwikkelingsdynamiek laten toe dat de levensomstandigheden van een groeiend aantal inwoners verbetert. Er is inmiddels bijna voortdurend elektriciteit in de steden en dat geldt meer en meer ook op het platteland. Het aantal private en openbare bouwterreinen neemt toe. Het merendeel van de kinderen gaat naar school en het sterftecijfer bij mama's en kinderen daalt significant.

Armoede en ongelijkheid blijven echter bestaan. De rijksten gaan nog steeds corrupt en straffeloos te werk en er blijven enorm veel uitdagingen. De economie, die nog kwetsbaar is, levert de overheid weinig opbrengsten op, waardoor gezondheids- en onderwijssystemen voortdurend met problemen blijven kampen.

De oorzaken van handicaps zijn talrijk: er zijn ziektes, mijnenongevallen en verkeersongevallen. Deze laatste vallen erg frequent voor in Cambodja, waardoor verkeersveiligheid een reëel probleem vormt in het land. Mensen met een handicap, en vooral kinderen, blijven een van de grootste kwetsbare groepen binnen de Cambodjaanse samenleving. Toch beschouwt de overheid hulp voor mensen met een handicap niet als een prioriteit: internationale organisaties blijven dus actoren vanop de eerste lijn in de sector van handicaps en revalidatie.

Antipersoonsmijnen, die bijna 15 jaar lang massaal gebruikt en achtergelaten werden, staat de ontwikkeling in de weg van het land waar 80% van de burgers op het platteland leeft. Naar schatting zijn er meerdere miljoenen mijnen aanwezig. Cambodja wordt nog steeds beschouwd als een van de landen waar het meeste mijnen liggen ter wereld, maar is ook een van de landen die het meest getroffen is door clustermunitie. Tijdens de Vietnamoorlog lieten de Verenigde Staten minstens 26 miljoen van deze wapens achter op het grondgebied. Door de Amerikaanse bombardementen liggen er ongeveer 5,8 miljoen niet-ontplofte tuigen verspreid over de grond. In 2013 schatte Cambodja dat minstens 1.915 km² van zijn grondgebied nog bezaaid lag met mijnen en niet-ontplofte oorlogsresten. Er zullen dus nog meerdere jaren nodig zijn vooraleer een punt kan worden gezet achter de ontmijningswerken.

Team van Handicap International in Cambodja: 121
Actief in Cambodja: sinds 1987