DR Congo

Materniteit en revalidatiezaal in Ndjili vernieuwd

  • Levering van materiaal: dozen, plastieken verpakkingen, ...
  • Meisje ligt bovenop een grote blauwe bal met haar armen gespreid en probeert haar evenwicht te behouden

In het algemeen ziekenhuis van Ndjili, een arme buitenwijk van Kinshasa, wordt de levering medisch materiaal van Handicap International in dank aangenomen. “Onze materniteit is sinds de jaren zeventig niet meer vernieuwd.”

Voor het algemeen ziekenhuis van Ndjili (Kinshasa) ligt een uitgeteerde man (of vrouw) op een laken op de grond. Veel beweging zit er niet meer in het lichaam. Een huilende vrouw, wellicht de dochter, houdt ernaast de wacht.

De directeur van het ziekenhuis, die net buitenkomt om een delegatie van Handicap International te ontvangen, reageert verontwaardigd en beveelt twee personeelsleden om de man naar binnen te dragen. Het kost hen opvallend weinig moeite om het lichaam op te tillen. De huilende vrouw blijft achter aan de poort en verbergt haar gezicht in haar handen.

“Dit is toch niet te geloven”, briest de directeur verontwaardigd. “Die mensen waren eerst naar een privé-ziekenhuis geweest, maar zijn daar weggestuurd omdat ze de ziekenhuiskosten niet zullen kunnen betalen. Een stervende mens stuur je toch niet weg! Dat doen wij hier nooit.”

Geen nieuw materiaal sinds jaren ’70

Nochtans. Het ziekenhuis kreunt onder het gebrek aan financiële middelen: het personeel wordt met moeite betaald, het medisch materiaal is hopeloos verouderd. “Het ziekenhuis werd opgericht in de jaren ‘70. Sindsdien is er nauwelijks nieuw materiaal aangekocht.”

Er wordt dan ook met vreugde toegekeken als de auto van Handicap International wordt gelost. De levering bevat gerief voor de materniteit: bevallingstafels, weegschalen, bloeddrukmeters, materiaal voor keizersneden en curettages, schorten, botten, handschoenen, ...

Dat de nood hoog was, blijkt uit een bezoekje aan de bevallingsruimte. Sarah Kamuanga (19 jaar) is er net bevallen op een roestige bevallingstafel van een jongen van 3,40 kilo. Ze is er een van de 120 vrouwen die er in weinig rooskleurige omstandigheden hun kind ter wereld brengen.

“We hopen hier dezelfde resultaten te boeken als in het ziekenhuis van Bumbu, waar we ook medisch materiaal leverden en het personeel opleidden. Het aantal moeders dat er de bevalling niet overleeft, is daardoor heel snel gehalveerd”, zegt dokter Yves, hoofd van het moeder- en kindgezondheidproject van Handicap International.

Nieuwe revalidatiezaal

De kinézaal van het ziekenhuis werd al een tijdje geleden ingericht door Handicap International. “Eigenlijk hadden we vroeger alleen wat lakens, zelfs geen matjes. Nu staat er een sportraam, een fiets en kunnen de kinderen met hersenverlamming hun spieren oefenen door vliegtuigje te spelen op de grote, kleurrijke ballen”, zegt Elonge Shongo, hoofdsecretaris van het ziekenhuis.

“Elke ochtend komen er een 40-tal kinderen langs voor oefeningen. De nieuwe uitrusting van de zaal betekent een grote opluchting voor de ouders én voor onze kinesisten die eindelijk naar behoren kunnen werken.”