“Wanneer ik voetbal, ben ik niet langer ‘het meisje met de protheses”

  • Portret van Salam terwijl ze een bal vasthoudt
  • Salam in de zetel terwijl een kinesiste van Handicap International haar stomp onderzoekt
  • Salam daalt onder begeleiding van twee medewerkers van Handicap International een grote hoop stenen af

Wanneer Salam het koertje van haar huis komt opgelopen, is het moeilijk in te beelden dat ze pas twee jaar geleden geraakt werd bij bombardement. Met de steun van Handicap International sinds haar aankomst in Jordanië, gaat ze er snel op vooruit. Haar sterke karakter helpt natuurlijk ook: “Vanaf dat de littekens van haar amputatie gedicht waren, begon ze al terug te stappen op haar stompen!” zegt haar mama.

Salam en haar familie wonen met zijn elven in een bescheiden woonst van twee kamers in een landelijk dorpje, op zo’n 20 kilometer Irbid. Handicap International biedt revalidatiehulp aan in een lokaal ziekenhuis in deze stad. Maar voor patiënten die te veraf wonen van het ziekenhuis, zoals Salam, organiseert onze organisatie huisbezoeken. Zo komt het dat er elke week een team van Handicap International, bestaande uit een kinesiste en een sociaal assistent, langskomt bij het Syrische meisje.

“Mijn wijk was het doelwit van hevige luchtbombardementen”, vangt Salam haar verhaal aan. “Ik liep over straat met Falak, mijn oudere zus, toen de bommen met een oorverdovend lawaai uit de lucht begonnen te vallen. Mijn zus en ik probeerden ergens te gaan schuilen, maar toen viel een bom op enkele meters van ons vandaan ... Mijn zus werd aan het hoofd geraakt en overleefde het niet. Ikzelf werd ook van kop tot teen geraakt door scherven van de bom.” De bedroefde blik van haar mama, terwijl ze dit alles vertelt, spreekt boekdelen.

Gewichtjes heffen en voetballen

Als gevolg van haar zware verwondingen was het noodzakelijk dat haar benen onmiddellijk geamputeerd werden. Voor een verdere behandeling – protheses, kinesitherapie, … – werd ze naar buurland Jordanië gestuurd. Ze ging ernaartoe met haar grote broer, waarna de rest van de familie zich bij hen voegde. 

Salam is een adolescent van 14 jaar nu. Haar protheses moeten om de zes maanden worden vervangen om gelijke tred te houden met haar groei. Wanneer ons team bij haar langsgaat, vergewissen ze zich van de goede staat waarin de protheses verkeren, want de minste afwijking kan de ze oncomfortabel maken en zelfs verhinderen dat de revalidatie de goede kant uitgaat.

Naast de controle van haar protheses, doet ons team ook kinesitherapie-oefeningen met Salam. Zo staat vandaag op het programma: gewichtjes heffen om haar spiermassa te versterken, een parcours afleggen over oneffen terrein om haar evenwicht te verbeteren en een partijtje voetbal, haar favoriete sport.

Ons team werkt eveneens aan Salams functionele revalidatie, door kleine, dagelijkse handelingen te oefenen die typisch zijn voor een meisje van haar leeftijd. Zo lukt het Salam terug om haar mama te helpen in de keuken, bijvoorbeeld bij het bereiden van maaltijden, wat haar erg fier maakt. Een grote wens die blijft bestaan is terug naar school kunnen gaan.

Ongelooflijk sterk karakter

“Salam heeft niet gewacht tot ze haar protheses had om terug te stappen”, komt haar mama tussen. “Nadat de littekens van haar amputatie gedicht waren, begon ze al terug te stappen op haar stompen!” Salam lijkt altijd wel op zoek naar een nieuwe uitdaging: sinds kort slaagt ze erin om op de grote hoop stenen te klimmen naast hun huis.  

Maar Salams grote hobby is voetbal. Ze is een grote Messi-fan en speelt zelf heel graag een wedstrijdje voetbal op straat, met haar broers en zussen of met andere kinderen uit de buurt. “Wanneer ik voetbal, ben ik gewoon één van de spelers, één van hen, en niet langer dat meisje met de twee protheses”, besluit ze met een glimlach. 
 

Handicap International helpt Syrische vluchtelingen in Jordanië met de steun van ECHO (Directorate-General for European Civil Protection and Humanitarian Aid Operations).