Afscheid

afbeelding van Catherine Billiau

Vrijdag 1 mei
Onze terugvlucht terug naar België vertrekt pas in de late namiddag, dus hebben we nog even de tijd voor een frisse duik in het Tanganykameer. Ondertussen combineer ik het nuttige met het aangename en interview ik programmadirecteur Caroline op het strand.

Vanwege het drukke programma was dit er nog niet van gekomen. Het was tien dagen van hier naar daar rennen, maar ik ben erg blij dat ik alle facetten van het werk van Handicap International in Burundi heb kunnen zien. Als ik nu een bijdrage schrijf voor het jaarverslag, de website of een andere publicatie, weet ik heel concreet wat bijvoorbeeld een project voor gemeenschapsgerichte revalidatie inhoudt. Ik zal de gezichten van de mensen die ik hier ontmoet heb, weer voor me zien. Eens te meer weet ik nu waarom ik voor Handicap International werk: voor Chadrac, Serafine, Jacques, Gervais en al die anderen in Burundi en elders in de wereld. Ik zal over hen schrijven zodat ook de mensen in België weten waarom het belangrijk is om Handicap International te steunen. De schitterende foto’s die Dieter gemaakt heeft, zullen voor veel publicaties en als sensibiliseringsmateriaal gebruikt worden. Dit najaar in december zullen ook de Burundezen met zijn werk kunnen kennismaken. Dan organiseert Handicap International in Bujumbura een tentoonstelling van zijn werk onder het thema ‘Verander de kijk op mensen met een handicap.’