Dringende vraag voor kinesisten in Haïti

afbeelding van Eric Weerts

Ik laat mijn werk in Vietnam voor Handicap International even achter en vertrek naar Haïti. Nog even een laatste check doen op het internet om te vernemen hoe mijn reis zal verlopen. Ik moet zien hoe ik in Brussel geraak voor zondag morgen om er het noodhulpteam te ontmoeten en een laatste briefing te krijgen rond de laatste ontwikkelingen na de zware aardbeving in Haïti. Tijden mijn reis tussen Hanoi en Brussel kan ik wat beelden zien op de lokale TV. De situatie is zeer ernstig. Men spreekt over meer dan 50 000 doden en 100 000 gewonden . Op zondagmiddag ontmoet ik dan het noodhulpteam en mijn collega kinesitherapeute, Viviane, met wie ik zal afreizen naar Port-Au-Prince om daar een team van Artsen Zonder Grenzen (AZG) dat de slachtoffers verzorgt te vervoegen. Hun eerste rapporten zijn alarmerend: de drie hospitalen waar ze werken zijn overspoeld met zwaargewonden: meestal vrouwen met verpletterde ledematen die moeten verzorgd worden om hun een kans te geven om te overleven in de eerste uren ... Uit ervaring weet ik dat dit alleen het begin is van een lange weg naar hun revalidatie. Een hoog percentage zal moeten geamputeerd worden indien ze te lang op een verzorging van hun open wonden moeten wachten . De medewerkers van AZG hebben Handicap International met aandrang gevraagd om zo snel mogelijk ter plaatse te komen en de orthopedische verzorging op te starten en voorzorgsmaatregelen te nemen om zwaardere letsels te voorkomen op lange termijn.