Moeilijk nieuws brengen aan slachtoffers van aardbeving op Tibetaans hoogplateau

afbeelding van Eric Weerts

Op woensdag 14 april 2010 werd de Prefectuur van Yushu in China getroffen door een geweldadige aardbeving. De Belgische revalidatiespecialist Eric Weerts is nu terug in China voor nazorg van zware gevallen en om vorming te geven aan lokaal medisch personeel. Hij vertelt over het werk van de afgelopen drie dagen.

Mijn collega’s Didier en Susanne hebben hier de laatste vier weken gewerkt. Ze hebben me uitgelegd wat ze al gedaan hebben in het Provinciaal en Universitaire Hospitaal van Qinhai. Deze twee hospitalen vangen ongeveer 400 slachtoffers op van de aardbeving die op ongeveer 800 km ten noorden lelijk huishield. Ik begeef me met mijn twee Tibetaanse collega’s naar de afdelingen waar de meeste gewonden zijn opgenomen. We zijn bijna een maand na de aardbeving die meer dan 12.000 gewonden maakte. De autoriteiten verwachten dat er ongeveer een duizendtal onder hen zware en levenslange gevolgen zullen overhouden aan deze aardbeving. Het is dus een noodzaak om die slachtoffers zo vroeg mogelijk te identificeren (net zoals we deden tijdens de enorme aardbeving twee jaar geleden in Sichuan, die meer dan 250.000 gewonden had gemaakt). Het informatiesysteem dat Didier en Susanne hebben opgezet, werkt zeer goed: identificatie van het slachtoffer, een medisch dossier dat een prognostiek geeft over de gevolgen op lange termijn en vooral een contactpunt waar men hen kan vinden na hun ontslag uit het hospitaal voor verdere opvolging. Een goede nazorg is namelijk cruciaal.

Het hoofd van de afdeling in het Universitaire ziekenhuis leidt ons naar een aantal patiënten dat breuken heeft opgelopen aan de wervelkolom en het is nu onze taak om uit te maken of enkelen onder hen een dwarslesie opgelopen hebben of niet… . Dit betekent een ernstige verlamming. Tijdens de vorming voor het personeel in de namiddag gaan we nog eens door de dossiers van de 5 patiënten die we hadden gezien in de voormiddag. We kunnen er geen doekjes om winden: van de 5 personen met wervelbreuken, zijn er 3 volledig verlamd vanaf hun onderste ledematen, de 2 anderen zullen na een maand of twee weer kunnen stappen …

Lapha, mijn Tibetaanse collega heeft nu een diepgaand gesprek gepland met de 3 verlamden om hun families duidelijke informatie te geven. We moeten zeer droevig nieuws brengen aan de families… en we moeten hen een leidraad geven die hen duidelijk maakt dat er nog veel dingen mogelijk zijn desondanks de verlamming. Mits vele aanpassingen en veranderingen in het leven van het slachtoffer en zijn omgeving.

Wat de lange termijn betreft krijgen we nieuws vanuit ons bureau in Beijing dat er een project zal opgezet worden in de aardbevingzone zelf om de zwaarste gevallen op te volgen voor de moeilijke maanden die gaan volgen voor de meesten die terug naar huis moeten: zware verwondingen, huizen vernield en familieleden die de ramp niet hebben overleefd in een koud klimaat op 4000 meter hoogt … Het zal een moeilijke weg terug naar huis worden … ”.