In de praktijk…

afbeelding van Joram Van Holen

Op 6 juli vertrok ik samen met Adam Huebner (Prevention & Rehabilitation Program Manager)en Prum Rithy (Happy Child Project Manager) richting Takeo, een klein provinciestadje op een 70-tal kilometer ten zuiden van Phnom Penh. Een logische halte was het revalidatie centrum van Takeo waar ik diezelfde avond nog een rondleiding kreeg van Adam Huebner. De volgende ochtend trokken we naar de provinciale gezondheidsafdeling waar Adam en Rithy een 3-daagse opleiding zouden opvolgen voor een 30-tal personeelsleden van lokale gezondheidscentra afkomstig uit de hele provincie Takeo. De opleiding werd gegeven door Dr. Prak Sovannarith (directeur  Gezondheid Moeder & Kind) en mee ondersteund door Ros Sarayendeth (Project Officer HCP in Takeo) en Lun Sophea (Outreach worker HCP in Takeo)

Tegen de middag vetrok ik terug naar het revalidatie centrum en bezocht ik samen met Phorn Heap (Head of Operation PRC in Takeo) enkele hulpbehoevenden die aanwezig waren in het revalidatie centrum. Zo ontmoete ik Neang Hong Meng, een meisje van 15 jaar met hemiplegie (verlamming van één lichaamshelft). Ze was samen met haar moeder naar het revalidatie centrum gekomen waar ze een  prothese kreeg aangedaan. Dit heeft een meervoudige functie. Enerzijds zal deze eenvoudige ingreep de spasmen onder controle houden waaraan ze lijdt.  Haar rechter been is ook 5 cm korter dan haar linker been en de prothese is zodanig gemaakt dat het dit lengteverschil opvangt. Dit zal dan op termijn verdere scheefgroei van het hele lichaam vermijden en bovenal haar in staat stellen om met beide benen op de grond te staan in het leven.

Nget Chanthy  is een man van 49 jaar oud die net het hospitaal had verlaten om van start te gaan met revalidatie. Bij een moto ongeluk heeft hij een subluxatie aan de rechter knie opgelopen. Dit is een gedeeltelijke ontwrichting waarbij de gewrichtskop de kom slechts gedeeltelijk heeft verlaten. Genoeg om enkele weken te verblijven in het revalidatiecentrum waar hij in eerste instantie dit been in rust zal moeten houden om daarna onder deskundig toezicht met oefeningen van start te gaan om zijn been weer aan de praat te krijgen.

Ondertussen was Rithy toegekomen om me mee te nemen naar Srey Chey, een dorpje in de gemeente  Boeung Tranh op ongeveer 10 km van Takeo dat we bereikten na een helse rit van één uur op onverharde wegen. Run Rom (Outreach worker HCP in Takeo) was al eerder ter plaatse om de vrouwen van het dorp op te trommelen en alles in gereedheid te brengen voor een voorlichting rond de gezondheid van moeder en kind. Deze voorlichting werd niet gegeven door HIB medewerkers maar wel door mevrouw Samuthis, een gezondheidsvrijwilligster. Deze vrijwilligster had de 3-daagse opleiding al genoten met het opleidingspakket dat HIB uitgewerkt heeft. In dit geval was HIB aanwezig om ondersteuning te geven met de beschikbare communicatiemiddelen (affiches met educatieve prenten) en om het werk van de gezondheidsvrijwilligster op te volgen.

Zulke relatief korte sessies moeten de moeders in staat stellen om handicaps, levensbedreigende ziekteverschijnselen en tekens van specifieke verzwakking van hun kinderen te kunnen duiden. Even belangrijk is ook het feit dat deze moeders op het hart krijgen gedrukt om bij dergelijke verschijnselen onmiddellijk contact te zoeken met de dichtstbijzijnde gezondheidspost. Het probleem is dat vele van deze moeders het nogal eens nalaten om hulp te zoeken of zelfs niet weten waar ze hulp kunnen krijgen met alle gevolgen van dien. Tot slot wordt ook nog uitdrukkelijk meegegeven om de ontwikkeling van hun kind te blijven stimuleren, ook wanneer het een handicap heeft. Veelal wordt een kind met een fysieke handicap niet verder gestimuleerd in zijn ontwikkeling omdat men er verkeerdelijk van uit gaat dat het kind toch niet zal kunnen bijdragen aan de taken van de familie. In dergelijke gevallen loopt het kind een bijkomend risico op een mentale achterstand die vermeden kan worden.

Ter plaatse ontmoette ik Sen Srey Mom met haar dochter Lou Alis van 5 maand oud. Ze was geboren met een rechtervoet die volledig vergroeid was aan het onderbeen. Dankzij een snelle doorverwijzing door mevrouw Samuthis,  werd deze baby behandeld in het provinciaal ziekenhuis van Takeo waar ze een chirurgische ingreep onderging en het voetje zo goed als mogelijk werd hersteld. Wanneer Lou Alis zal beginnen stappen zal Handicap International daar zijn om haar te begeleiden in het revalidatie centrum van Takeo om het ook effectief mogelijk te maken haar eerste pasjes te zetten. Naast deze vergroeiing heeft Lou Alis ook een klompvoetje aan de andere kant waarvoor komende maand een behandeling zal worden gestart in het revalidatie centrum van Takeo.

Na het bezoek in Srey Chey vertrok ik terug richting Phnom Penh, waar ik daags erop ziek werd voor enkele dagen. Was het dengue, bijwerkingen van Malarone, een verdwaalde bacterie die mijn darmstelsel was ingesijpeld of misschien toch de gebakken hond die me slecht was bevallen? Ik heb het niet geweten, maar ben al terug op de been. Met mijn gesubsidieerde blauwe helm rij ik achterop de moto het drukke en warrige stadsverkeer van Phnom Penh tegemoet, klaar om de verkeersveiligheid onder de loep te nemen.