Bloedheet

afbeelding van Els Beelen

Gisteren vertrokken we vanuit Medellin naar Caucasia. In deze stad is de organisatie, Fundisca gevestigd. Het was een stevige tocht van zo’n zes uur door alweer prachtige landschappen.

Tijdens onze tocht klommen we naar enkele duizenden meters boven zeeniveau en we ondervonden dat het in Colombia ook fris kan zijn. Het heerlijke gevoel van de zon op onze huid en het rijden met de ruit open verdween echter gauw toen we aankwamen in Caucasia. Je kan het best beschrijven als een uit haar voegen gebarsten doorgangsstad. Erg veel komen en gaan van vrachtwagens en bussen, op weg naar het noorden en de kust. We zullen echter niet klagen van de warmte of hitte (zo’n 35°) aangezien we al bedreigingen per mail kregen vanuit het ondergelopen België waar de lente maar niet lijkt door te breken!

De organisatie die we hier bezoeken is behoorlijk uniek: ze bestaat enkel uit personen met een beperking. We hebben eerst een vergadering met de Junta Directiva of het bestuur. Allemaal hebben ze een fysieke beperking en stralen ze iets strijdlustigs uit! We worden letterlijk warm onthaald en stellen ons aan elkaar voor.

Caucasia is een stad die wordt geteisterd door het gewapend conflict. Een aantal gewapende groepen zwaaien hier de plak in de buurt van de stad. Ook het leger is prominent aanwezig. En we merken een duidelijk verschil in de houding van de mensen die we hier ontmoeten. Mensen lijken veel terughoudender en het blijkt niet makkelijk te zijn mensen hun vertrouwen te winnen.

Na de eerste vergadering met Fundisca waren we dus allemaal wat in de war door de defensieve houding van het bestuur van Fundisca. Gelukkig verliep de tweede dag dat we met hen samenzaten in een veel aangenamere sfeer. Misschien hebben we toch al een beetje van hun vertrouwen kunnen winnen? Ze gaven ons een uitgebreide presentatie over hun organisatie. En het werk dat ze hier verrichten is indrukwekkend! Ze doen lobbywerk naar de overheid toe om te zorgen dat de rechten van mensen met een handicap worden gerespecteerd. Daarnaast proberen ze de samenleving te sensibiliseren over het thema handicap. En ze zetten hun kennis en capaciteiten ook in om een aantal organisaties in de buurt te ondersteunen. En dit is nog maar een greep uit hun uitgebreide werking.

De tweede dag van ons verblijf hier was het groot feest in Caucasia. De stad bestaat immers 126 jaar. Niet echt een rond getal dat om een feest vraagt, denken wij. Maar daar denken ze hier anders over! Alle organisaties en scholen van de stad vaardigden een delegatie af om mee te lopen in de feestelijke optocht. Ook Fundisca ontbrak niet in de stoet!

Volgende keer meer over ons bezoek aan een organisatie voor kinderen met een handicap. Deze organisatie is gespecialiseerd in hippotherapie, wat zoveel is als fysiotherapie op het paard. Op het 126-jarig feest van Caucasia ontmoetten we Elba en Elsa van deze organisatie al. Het leken ons twee heel gemotiveerde vrouwen. We zijn dan ook heel benieuwd om hun organisatie te gaan bezoeken!