Een dag op het hoofdkantoor

afbeelding van Els Beelen

Twee dagen in Medellín voelen aan als twee maanden, volgens Stef. En dat is zeker niet omdat we ons hier vervelen. Gisteren nam Felipe van Handicap International Colombia ons een hele dag op sleeptouw door Medellín. We bezochten een ‘authentiek’ dorpje op een heuvel in de het midden van de stad. De piekfijne maquette van de stad hielp ons om een overzicht te krijgen van deze miljoenenstad. In het centrum bevinden zich heel wat strak georganiseerde buurten. De buurten aan de rand van de stad zijn veel chaotischer. Het zijn vaak arme buurten, waar geweld welig tiert.

Wat ons hier echt opvalt is dat Medellín heel toegankelijk is voor mensen met een beperking. Het openbaar vervoer en supermarkten zijn volledig toegankelijk. Daar kunnen we zeker nog iets van opsteken.

Vandaag (maandag) brachten we de hele dag door op het hoofdkantoor van Handicap International Colombia. Daar kregen we een presentatie van de drie verschillende programma’s in het land.

Eerst vertelde Felipe ons wat meer over het project ‘steun aan verenigingen’. Dat was voor ons een uitgelezen kans om nog meer te weten te komen over de verenigingen Corfrodis en Fundisca die we morgen en volgende week zullen ontmoeten.

Daarna gaven Stef en Koen een presentatie over Handicum aan het haast voltallige team van Handicap International Colombia. Dat bracht heel wat interessante discussies teweeg over de meerwaarde van uitwisselingen tussen organisaties. De medewerkers van Handicap International Colombia vonden de visie van Handicum heel interessant. Angela, de coördinatrice voor gemeenschapsgerichte revalidatie, waarschuwde wel voor de valkuil om praktijken of paradigma’s van de ene context lukraak te gaan kopiëren naar een andere context.

Verder gaf Angela ons wat meer uitleg over gemeenschapsgerichte revalidatie in Colombia. Groepen van mensen en organisaties worden ondersteund om een aantal diensten te kunnen aanbieden in hun gemeenschap.

Ten slotte gaf Johana ons een korte inleiding over het programma ‘actie tegen mijnen’. Colombia is één van de landen met de meeste landmijnen ter wereld. Handicap International Colombia wil slachtoffers van landmijnen tijdens heel het proces van revalidatie en integratie begeleiden en ondersteunen. Handicap International wil ook de slagkracht vergroten van organisaties die zich inzetten voor slachtoffers van landmijnen.

We sloten onze werkdag af met een stevige babbel met de veiliheidscoördinatrice, Sulman. Omdat een gewaarschuwd man twee waard is, kregen we een korte inleiding over het gewapend conflict in Colombia. Maar Sulman drukte ons op het hart dat, als we de veiligheidsvoorschriften opvolgen, we ons geen zorgen hoeven te maken.

Nu kruipen we onder onze dons, want we moeten morgen heel vroeg uit de veren voor een trip van zes uur naar Frontino om de organisatie Corfrodis te ontmoeten.

Hasta luego!