De werking van Handicap International wordt voortgezet, uitgebreid en verbeterd

afbeelding van Olivier Pirot

Niet veel van mij gehoord de laatste tijd? Niet moeilijk. We zitten volop in de voorbereiding van onze intrek in een ziekenhuis dat zich uitsluitend toelegt op 'postoperatieve trauma's' 100 bedden in 3 dagen, die er al snel 150, 200 en 250 worden voor patiënten die in een ziekenhuis moeten worden verzorgd na een amputatie, een open of gesloten botbreuk, uiteenlopende wonden...of die een chirurgische ingreep moeten ondergaan om het verminkte lichaamsdeel klaar te maken voor een eerst voorlopige en daarna definitieve prothese.

Dit ziekenhuis – een loods van 10 000 m² die door AZG opgeknapt en medisch uitgerust werd – werd op 18 dagen tijd op poten gezet. Doel was onze capaciteit te verhogen, om tegemoet te kunnen komen aan de groeiende behoefte aan postoperatieve zorgen en om de opvang van patiënten nog te verbeteren. We beschikken er over een kinezaal met materiaal dat ter plaatse werd vervaardigd of vanuit België werd opgestuurd: bruggen, trappen, spiegels, een parcours dat personen met een prothese voorbereidt op de dagelijkse problemen waarmee ze te maken zullen krijgen.
Deze zaal en dit materiaal zijn een zeer kostbaar hulpmiddel voor de kinesitherapie die de patiënten nodig hebben. Een kostbaar hulpmiddel voor de mobiele dokters in Choskal, Martissant en Chancerelle, die de voorbije dagen blijk heel wat creativiteit aan de dag hebben gelegd om met enkele patiënten aan de eerste zwaardere zorgverlening te beginnen (zie het verhaal van Simon, Geoffroy en Pierre hieronder).
De komende dagen zal er in een aanpalend gebouw een prothesewerkplaats worden ingericht voor het aanbrengen van voorlopige prothesen, en begin maart zullen de eerste 200 voorlopige prothesen vanuit België in Port-au-Prince aankomen. Met dezelfde vlucht zullen ook drie orthoprothesetechnici meekomen. Net op tijd om de patiënten te helpen die klaar zijn voor een voorlopige prothese. Tussen de amputatie en het aanbrengen van de voorlopige prothese moet men namelijk 1 tot 3 maanden tijd laten zodat de wonde zich goed kan sluiten en de patiënt via dagelijkse kine de spieren ter hoogte van het geamputeerde lichaamsdeel kan ontwikkelen, zodat het lichaamsdeel net boven de amputatie weer beweeglijk wordt. Voordat een zogenaamde definitieve prothese wordt aangebracht (die in werkelijkheid echter om de 3 tot 5 jaar moet worden vervangen gedurende de rest van het leven van de persoon), moet nog eens 1 tot 3 maanden worden gewacht.
Tot slot zal er in dit tweede gebouw nog een tweede zaal op dezelfde manier worden uitgerust, maar dan om alle Haïtianen op te vangen die ambulante verzorging nodig hebben. Hier worden dus de patiënten behandeld die niet hoeven worden opgenomen maar die regelmatig bij de kinesitherapeut moeten langsgaan, om met hun prothese te leren werken, en om die te laten bijstellen door de orthopedist.
Het is fantastisch te mogen meewerken aan dit 'avontuur', want deze mensen met hun geamputeerde ledematen wachten vol ongeduld op die vreemde toestellen die hen morgen weer de kans geven rechtop te staan en hun waardigheid terug te vinden. Dit alles is ook mogelijk door uw steun, en daarom wil ik met u de hoop en de glimlach delen die wij elke dag van onze patiënten krijgen.

Olivier, coördinator