Historiek

collage foto's geschiedenis Handicap International

1979

Eind jaren zeventig van de vorige eeuw werken twee Franse artsen in kampen voor Cambodjaanse vluchtelingen in Thailand. Ze behandelen er veel mensen die gruwelijk verminkt werden door landmijnen. De artsen zijn erg geraakt door de omstandigheden waarin deze mensen met geamputeerde ledematen moeten zien te overleven. Ze besluiten om een organisatie op te richten die slachtoffers van landmijnen helpt.

1982

In 1982 wordt Handicap International officieel opgericht in Lyon.

De eerste orthopedische centra worden opgezet in vluchtelingenkampen in Thailand en in Cambodja, Birma en Laos.

1986

De activiteiten nemen al snel uitbreiding en in 1986 richten drie Belgische kinesitherapeuten, Colette Acheroy, Brigitte Hogge en Dominique Gérard, een Belgische sectie van Handicap International op.

In de beginjaren ligt de focus van de projecten vooral op het verstrekken van hulpmiddelen (prothesen en orthesen) aan mensen met een handicap.

Het besef groeit echter dat de problemen rond handicaps in zich ontwikkelende landen in breder perspectief moeten worden gezien. Slachtoffers hebben uiteraard hulp nodig, maar er moet ook verhinderd worden dat nog meer mensen gehandicapt raken.

1992

Handicap International lanceert, samen met vijf andere ngo’s, een campagne tegen het gebruik  van antipersoonsmijnen. De Internationale Campagne tegen Landmijnen (ICBL) is geboren.
Honderdduizenden mensen wereldwijd sluiten zich aan bij deze campagne. Petities worden ondertekend, en wereldwijd vinden militante acties plaats.

1995

Met succes, want in 1995 is België het eerste land dat het gebruik van landmijnen verbiedt. .

1997

In 1997 krijgt Handicap International samen met de andere ngo’s die de

ICBL vormen, de Nobelprijs voor de Vrede.

Datzelfde jaar verbinden 122 landen zich ertoe nooit meer  antipersoonsmijnen te gebruiken, op te slaan, uit te voeren of te produceren.
Zij ondertekenen het Verdrag van Ottawa.

De strijd wordt ook gestreden op andere fronten dan het diplomatieke. Zo worden er projecten opgezet om de lokale bevolking te waarschuwen voor de risico's van landmijnen en ander niet-ontploft oorlogstuig en worden er ontmijningsoperaties opgezet.

1999

Op 1 maart treedt het Verdrag van Ottawa in werking.

September: lancering van de "Blauwe Veters" van Handicap International, in het kader van een campagne die ondersteund wordt door verschillende Belgische persoonlijkheden.

2000

Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Mathilde van België verleent haar Hoge Bescherming aan Handicap International.

21 Juli 2000: de Koninklijke Familie, regeringsleden en sommige deelnemers aan het militaire defilé dragen de Blauwe Veters op de Nationale Feestdag.

2001

De Rode Duivels dragen de Blauwe Veters op hun mauw ter gelegenheid van de belangrijke voetbalwedstrijd België - Schotland. Vier Kinderen, slachtoffers van antipersoonsmijnen, betreden het terrein met de spelers. Ze worden begroet door Koning Albert II die eveneens de Blauwe Veters draagt op de revers van zijn vest.

2002

In december 2002 wordt de vijfde verjaardag van het Verdrag tegen landmijnen gevierd.

Handicap International Belgium is ondertussen actief in 15 landen : Afghanistan, Angola, Burundi, Cambodja, China, Colombia, Cuba, Democratische Republiek Congo, Iraaks Koerdistan, Ivoorkust, Jemen, Laos, Liberia, Noord-Korea en Vietnam en heeft momenteel meer dan 80 experts op het terrein.

2003

Augustus 2008: Handicap International is de officiële partner van het Belgische « Handcycling Promotie» team dat meedoet aan de de « Jeux de l’Avenir des Personnes Handicapées d’Afrique Francophone » (JAPHAF).

September 2003: Uitgave van het vierde rapport van het Mijnenobservatorium. Tot op heden hebben 150 landen het Verdrag van Ottawa ondertekend en 136 landen hebben het geratificeerd. Deze vertegenwoordigen in het totaal meer dan drie vierde van alle naties ter wereld. Zevenenveertig landen hebben het Verdrag tot op heden nog niet ondertekend en maken hiertoe weinig of geen aanstalten. Onder die landen bevinden zich grootmachten zoals China, de VS en Rusland.

Oktober 2003: de Blauwe Veter campagne gaat van start.

December 2003: zesde verjaardag van het Verdrag tegen landmijnen. De problematiek van clustermunitie wordt steeds groter. Clustermunitie, zoals  fragmentatiebommen, kan niet met precisie gericht worden en veroorzaakt schade over grote gebieden. Omwille van de grote aantallen en de hoge niet-ontploffingsgraad worden ze als het ware antipersoonsmijnen. Handicap International heeft, in navolging van het Verdrag van Ottawa, samen met 10 andere ngo’s een coalitie opgezet, de CMC (Cluster Munition Coalition) die zal ijveren voor een Verdrag tegen het gebruik van clustermunitie.

Opening van een het eerste paraplegisch centrum in Hô-Chi-Min ville, Vietnam

2004

Lancering van de wedstrijd “Kus voor een Klus”. Uitvindingen die het dagelijkse leven kinderen en volwassenen met een handicap verbeteren, worden beloond.

2005

Handicap International lanceert een campagne om clustermunitie te verbieden. België verbiedt het jaar erop als eerste land ter wereld die wapens.

2007

Handicap International viert haar 25-jarige bestaan.

2008

Op het diplomatieke front wordt eind 2008 mede dankzij Handicap International een belangrijk succes geboekt met het internationaal verbod op clustermunitie.

2010

Handicap International komt de slachtoffers van de aardbeving in Haïti te hulp. Het is de tot nu toe grootste noodhulpactie van de organisatie.