Mijnen en clustermunitie

Handicap International strijdt al meer dan vijftien jaar tegen landmijnen en clustermunitie. Begin jaren negentig deden onze ploegen een confronterende vaststelling: de patiënten die ledematen verloren door op een mijn te trappen, bleven toestromen.

In 1995 verenigde Handicap International zich met vijf andere organisaties voor de Internationale Campagne tegen Landmijnen (ICBL – International Campaign to Ban Landmines). De Campagne kreeg heel snel aanhang en riep op tot een volledig verbod op landmijnen. Die oproep leidde in 1997 uiteindelijk tot de ondertekening van het Verdrag van Ottawa. Datzelfde jaar ontving de ICBL de Nobelprijs voor de Vrede. In 2005 begon het aantal nieuwe slachtoffers van mijnen te dalen. Daarom besloten Handicap International en haar partners van de Cluster Munitions Coalition ten strijde te trekken tegen clustermunitie. In een rapport bracht onze organisatie aan het licht dat 98 % van de slachtoffers van clustermunitie gewone burgers zijn. Op 3 december 2009 werd onze aanklacht gehoord en ondertekenden 94 Staten het Verdrag van Oslo tegen het gebruik van clustermunitie.

“Mine action” betekent het volgende: lobbyactiviteiten; sensibilisatiecampagnes om de bevolking over de risico's van mijnen en clustermunitie in te lichten; verwijdering van niet-ontploft oorlogstuig en hulp aan slachtoffers.

Lees meer over onze policy & lobbying rond mijnen en clustermunitie

Lees de artikels en getuigenissen van de Ban Advocates