Aïda haalt diep adem. Ze hoeft helemaal niet te panikeren: ze kent deze weg uit haar hoofd.
En toch, terwijl ze verder stapt, bekruipt haar een raar gevoel. Ze blijft in zichzelf herhalen dat er hier nog nooit iets gebeurd is en dat ze voorzichtig genoeg is. Ze begint trager te wandelen. Ze speurt de grond bijna maniakaal af, alert voor het minste bultje of de kleinste verandering in het zand.
Haar schoenen schuifelen door het droge stof.
Dat is het enige geluid dat overblijft. Geen stadsgeluiden meer, geen stemmen in de verte. Alleen dat eentonige geschuifel dat in haar oren blijft hangen. Ze merkt plots dat ze haar vuisten balt. Ze dwingt zichzelf om rustig in te ademen en haar handen te ontspannen.
Alles komt goed, zoals altijd. Zij kent deze weg tenminste, in tegenstelling tot de idioten die die borden hebben geplaatst.
Het is trouwens normaal dat bepaalde zones als gevaarlijk worden aangeduid, zelfs als dat niet echt zo is. Die borden staan er gewoon zodat mensen zouden opletten. De definitie van een risico is per slot van rekening de kans op gevaar, de mogelijkheid. Dat betekent nog niet dat er ook écht gevaar is. Voilà! Woorden zijn belangrijk, en ze is blij dat ze zo’n ijverige student is die dat soort nuances begrijpt.
En plots...
Ze is ergens op gaan staan. Ze is er zich zo pijnlijk van bewust dat haar hart enkele slagen overslaat en dan lijkt stil te vallen.
Ze kijkt langzaam naar beneden, terwijl haar keel kurkdroog aanvoelt.
Onder het dunne laagje stof ziet ze iets blinken. Klein. Cilindervormig. Het steekt een heel klein beetje uit de grond.
En zij heeft haar voet er pal bovenop gezet.
Wat doet ze?
Contactgegevens
Handicap International vzw
Gewijde-Boomstraat 44, bus 1, 1050 Brussel
[email protected]
Ondernemingsnummer: BE0432235661
IBAN: BE80 0000 0000 7777
BIC: GEBABEBB
Handicap International vzw
Gewijde-Boomstraat 44, bus 1, 1050 Brussel
[email protected]
Ondernemingsnummer: BE0432235661
IBAN: BE80 0000 0000 7777
BIC: GEBABEBB