Meteen naar de inhoud

6 maand na de aardbeving in Sichuan

Noodhulp Revalidatie
China
Op maandag 12 mei, in de namiddag, werd de provincie Sichuan getroffen door een aardbeving met een kracht van 8 op de schaal van Richter. Dorpen en steden werden over een oppervlakte van 400 vierkante kilometer van de kaart geveegd. 100 dagen na het natuurgeweld wordt het aantal getroffen inwoners op meer dan 46 miljoen geraamd. Het officiële dodentol bedraagt 69.197; 18.238 mensen zijn nog steeds vermist. Vermoed wordt dat meer dan 20.000 van de 374.000 gerapporteerde gewonden een blijvende handicap opliepen en daardoor tegen een langdurige revalidatie aankijken.
Sichuan aardbeving China revalidatie

Handicap International bood als eerste ngo ter plaatse humanitaire hulp

Op maandag 12 mei, in de namiddag, werd de provincie Sichuan getroffen door een aardbeving met een kracht van 8 op de schaal van Richter. Dorpen en steden werden over een oppervlakte van 400 vierkante kilometer van de kaart geveegd. 100 dagen na het natuurgeweld wordt het aantal getroffen inwoners op meer dan 46 miljoen geraamd. Het officiële dodentol bedraagt 69.197; 18.238 mensen zijn nog steeds vermist. Vermoed wordt dat meer dan 20.000 van de 374.000 gerapporteerde gewonden een blijvende handicap opliepen en daardoor tegen een langdurige revalidatie aankijken.

Handicap International is al meer dan tien jaar actief in China. Zodra het nieuws over de aardbeving bekend raakte, stuurde de ngo een vijfkoppig evaluatieteam naar de hoofdstad van Sichuan, Chengdu. Het team bezocht de 4 voornaamste provinciale ziekenhuizen van de stad en trok naar de zwaarst getroffen gebieden in Wenchuan, het epicentrum van de aardbeving.

Uit de eerste gegevens van de ziekenhuizen in Chengdu bleek dat meer dan 80% van de opgenomen patiënten zwaargewond was: ernstige breuken, zware letsels aan het ruggenmerg en aan het hoofd. Voor 5% onder hen was een amputatie onafwendbaar. Het werd dan ook meteen duidelijk dat er naast dringende medische interventie ook hulp voor fysieke revalidatie moest worden geboden. Gelijkaardige situaties (zoals de aardbevingen in Pakistan en Iran van enkele jaren geleden) leerden ons dat verwikkelingen en zelfs de kans op blijvende handicaps kunnen worden beperkt door onmiddellijk na de heelkundige ingreep met fysieke revalidatie te starten.

Handicap International snelde daarom de twee voornaamste referentieziekenhuizen van Chengdu, namelijk West China Hospital (WCH) en het Chengdu Municipal number 3 Hospital (N3H) ter hulp met een opleiding fysiotherapie, met revalidatiemiddelen en met rechtstreekse slachtofferhulp. De experts van Handicap International zetten opleidingen voor het medisch personeel op het getouw en organiseerden sensibiliserings- en voorlichtingsbijeenkomsten voor de gehele gemeenschap.

Beide ziekenhuizen konden ook voor de aanvoer van materiaal en voedsel op de ngo rekenen. De kwaliteit van de zorgverlening kwam honderden slachtoffers van deze natuurramp ten goede. Handicap International legde hiermee de basis voor een waardevol partnerschap met de twee referentieziekenhuizen van de regio.

Nadat de eerste fase werd geëvalueerd en de verdere behoeften in kaart werden gebracht, besliste Handicap International om haar steun aan de slachtoffers tijdens een vier maanden durende post-urgentiefase verder te zetten. Daarna zal de klemtoon worden verlegd van een institutionele benadering naar een meer maatschappelijke en op de leefgemeenschappen gerichte aanpak. Handicap International wil uitgaande van de ervaring tijdens de eerste fase van het project verdere fysiotherapeutische opleidingen en behandelingen verstrekken, en daarbij vooral munt slaan uit de aanbevelingen en de opgestelde protocollen.

6 maanden na de aardbeving leven de mensen in voorlopige kampen, in afwachting van de heropbouw van hun dorp of stad. De organisatie zegde haar steun toe aan het organiseren van revalidatieposten in de kampen voor ontheemden (IDP). Die moeten niet alleen de toegang van personen met een handicap tot de relevante revalidatieservices en tot de desbetreffende informatie vereenvoudigen, maar ook de gemeenschap een grotere rol toebedelen bij de ondersteuning van mensen met een handicap in de uitoefening van hun dagelijkse activiteiten. Ten slotte zou deze benadering ook de fysieke en psychische levenskwaliteit van mensen met een handicap moeten verbeteren.

Handicap International zal in de getroffen gebieden ook helpen bij het opstarten van revalidatieactiviteiten gericht op de revalidatie en de integratie van personen met een handicap, waarbij de leefgemeenschappen als uitgangspunt gelden. Doel van deze actie is via een allesomvattende en op de leefgemeenschappen gerichte benadering de toegang te verzekeren tot de gezondheidszorg, tot het onderwijs en tot andere maatschappelijke of economische diensten, en de gemeenschap en het bestuur op alle niveaus te sensibiliseren.
 

Gepubliceerd op: 20 januari 2021

Meer over dit onderwerp

Covid-19 of niet, Sreyoun kan blijven rekenen op revalidatiezorg
© HI
Gezondheid Revalidatie

Covid-19 of niet, Sreyoun kan blijven rekenen op revalidatiezorg

De Covid-19 gezondheidscrisis heeft noch de moeder van Sreyoun, noch het team van HI tegengehouden om het kleine meisje te blijven helpen. De moeder van Sreyoun is verheugd over de vooruitgang die Sreyoun geboekt heeft.

Belgische steun maakt het verschil
© Thomas Freteur/HI
Gezondheid Integratie Preventie Revalidatie

Belgische steun maakt het verschil

Kinshasa telt vandaag de dag een bevolking van ongeveer 12 miljoen mensen, waaronder bijna 300 000 kinderen met een matige tot ernstige beperking. Handicap International heeft er dankzij vooral Belgische steun verschillende projecten uitgerold om de levenskwaliteit van de mensen met een beperking te verbeteren.

"Ik kon zelfs mijn kinderen niet meer voeden"
© HI
Gezondheid Noodhulp

"Ik kon zelfs mijn kinderen niet meer voeden"

Door de economische crisis die Venezuela in een wurggreep houdt, vluchtten Milagros Chacin en haar familie naar Colombia. Maar de uitbraak van de Covid-19-pandemie heeft de levensomstandigheden van de vluchtelingen nog meer onder druk gezet. Hoe moeten ze zich hieruit zien te redden?