Meteen naar de inhoud

Ban Advocate Aynalem

Mijnen en andere wapens
Tijdens het grensconflict tussen Eritrea en Ethiopië werd op 5 juni 1998 de Ayder-school in Mekelle gebombardeerd. Vliegtuigen kwamen twee keer overvliegen en dropten clustermunitie op de school en de omgeving. Er vielen 53 doden en 158 mensen raakten gewond. Aynalem Zenebe (18) was als klein meisje van zeven jaar na school op weg naar huis toen de bommen explodeerden. Ze raakte ernstig gewond. Een van haar benen moest geamputeerd worden. ‘Ik verloor het bewustzijn’, weet ze.
Aynalem met haar prothese.

Tijdens het grensconflict tussen Eritrea en Ethiopië werd op 5 juni 1998 de Ayder-school in Mekelle gebombardeerd. Vliegtuigen kwamen twee keer overvliegen en dropten clustermunitie op de school en de omgeving. Er vielen 53 doden en 158 mensen raakten gewond. Aynalem Zenebe (18) was als klein meisje van zeven jaar na school op weg naar huis toen de bommen explodeerden. Ze raakte ernstig gewond. Een van haar benen moest geamputeerd worden. ‘Ik verloor het bewustzijn’, weet ze.

‘Achteraf werd me verteld dat mensen me meenamen naar het ziekenhuis in Mekelle. Daar bleef ik vijf maanden voordat ik overgebracht werd naar het ziekenhuis in Addis Abeba.’

Ook de jongere broer en twee oudere zussen van Aynalem raakten gewond door de clusterbommen. ‘In mijn familie praten we liever niet meer over dit incident’, zegt de vrouw. ‘Ik was toen te jong om te beseffen wat voor gevolgen een amputatie op je leven heeft. Het begon me pas te dagen toen ik begreep dat ik niet meer kon voetballen met de andere kinderen.’

Nu, meer dan tien jaar later, heeft Aynalem haar weg teruggevonden. Ze volgt een commerciële opleiding. Bovendien heeft ze zich geëngageerd in de strijd tegen clustermunitie. Aynalem maakt deel uit van de Ban Advocates, een groep slachtoffers van clustermunitie die met succes overal ter wereld gaat getuigen om staten ervan te overtuigen het verdrag van Oslo te ondertekenen. Hierdoor wordt de opslag, de productie en de transfer van clustermunitie verboden en krijgen slachtoffers bijstand. ‘Ik wil niet dat andere mensen door clustermunitie dezelfde problemen krijgen als ik’, zegt Aynalem. ‘Ik wil overheden doen begrijpen hoe vreselijk deze wapens zijn.’
 

Meer over dit onderwerp

Laos: twee overlevenden van clustermuntie getuigen
© N. Lozano Juez / HI
Mijnen en andere wapens

Laos: twee overlevenden van clustermuntie getuigen

Ze wonen in hetzelfde dorp. Ze werden ook allebei het slachtoffer van clustermunitie. Eerst Kua Tcho Tor … dertig jaar later ook Chue Por Vang.

Laos: Onze ontmijningsteams geven niet op!
© N. Lozano Juez / HI
Mijnen en andere wapens

Laos: Onze ontmijningsteams geven niet op!

Explosieve oorlogsresten blijven een dreiging vormen voor de bevolking in Laos. Handicap International zet zich in om die dreiging weg te nemen en om de humanitaire en socio-economische risico’s te verminderen.

Voor een mijnenvrije wereld in 2025
© G. Lordet / HI
Mensenrechten Mijnen en andere wapens

Voor een mijnenvrije wereld in 2025

Eind november vond in Oslo de vierde Conferentie van het Verdrag van Ottawa plaats. De Staten die het Verdrag inzake het Verbod op Landmijnen sloten, hebben een vijfjarig actieplan aangenomen om ervoor te zorgen dat ontmijningsoperaties en andere verplichtingen van het verdrag worden nagekomen tegen 2025. Handicap International (HI) nam deel aan de conferentie.