Goto main content

Ban Advocate Aynalem

Mijnen en andere wapens
Tijdens het grensconflict tussen Eritrea en Ethiopië werd op 5 juni 1998 de Ayder-school in Mekelle gebombardeerd. Vliegtuigen kwamen twee keer overvliegen en dropten clustermunitie op de school en de omgeving. Er vielen 53 doden en 158 mensen raakten gewond. Aynalem Zenebe (18) was als klein meisje van zeven jaar na school op weg naar huis toen de bommen explodeerden. Ze raakte ernstig gewond. Een van haar benen moest geamputeerd worden. ‘Ik verloor het bewustzijn’, weet ze.
Aynalem met haar prothese.

Tijdens het grensconflict tussen Eritrea en Ethiopië werd op 5 juni 1998 de Ayder-school in Mekelle gebombardeerd. Vliegtuigen kwamen twee keer overvliegen en dropten clustermunitie op de school en de omgeving. Er vielen 53 doden en 158 mensen raakten gewond. Aynalem Zenebe (18) was als klein meisje van zeven jaar na school op weg naar huis toen de bommen explodeerden. Ze raakte ernstig gewond. Een van haar benen moest geamputeerd worden. ‘Ik verloor het bewustzijn’, weet ze.

‘Achteraf werd me verteld dat mensen me meenamen naar het ziekenhuis in Mekelle. Daar bleef ik vijf maanden voordat ik overgebracht werd naar het ziekenhuis in Addis Abeba.’

Ook de jongere broer en twee oudere zussen van Aynalem raakten gewond door de clusterbommen. ‘In mijn familie praten we liever niet meer over dit incident’, zegt de vrouw. ‘Ik was toen te jong om te beseffen wat voor gevolgen een amputatie op je leven heeft. Het begon me pas te dagen toen ik begreep dat ik niet meer kon voetballen met de andere kinderen.’

Nu, meer dan tien jaar later, heeft Aynalem haar weg teruggevonden. Ze volgt een commerciële opleiding. Bovendien heeft ze zich geëngageerd in de strijd tegen clustermunitie. Aynalem maakt deel uit van de Ban Advocates, een groep slachtoffers van clustermunitie die met succes overal ter wereld gaat getuigen om staten ervan te overtuigen het verdrag van Oslo te ondertekenen. Hierdoor wordt de opslag, de productie en de transfer van clustermunitie verboden en krijgen slachtoffers bijstand. ‘Ik wil niet dat andere mensen door clustermunitie dezelfde problemen krijgen als ik’, zegt Aynalem. ‘Ik wil overheden doen begrijpen hoe vreselijk deze wapens zijn.’
 

Meer over dit onderwerp

Salam, Syrisch meisje met trauma's en dromen
© S.Khlaifat / HI
Mijnen en andere wapens Revalidatie

Salam, Syrisch meisje met trauma's en dromen

De familie van Salam was olijven aan het oogsten in een boomgaard in Syrië. De kleine Salam, vijf jaar op dat ogenblik, raakte geïntrigeerd door een vreemd, klein, metalen voorwerp.

Irak: gigantisch probleem staat heropbouw van het land in de weg
© F. Vergnes/HI
Mijnen en andere wapens

Irak: gigantisch probleem staat heropbouw van het land in de weg

Op 13 oktober stelde HI een rapport voor met als titel “Geen veilige terugkeer: de impact van explosieve oorlogsresten op de getroffen bevolking in Irak”, waarin de organisatie de balans opmaakt van de huidige leefomstandigheden van de Iraakse bevolking. Sommige inwoners durven hun kinderen nog steeds niet te voet naar school te sturen. Anderen moeten op plaatsen werken die bezaaid liggen met explosieven om in de behoeften van hun gezin te voorzien.

De impact van conflicten opvangen
© Gwenn Dubourthoumieu / HI
Mijnen en andere wapens

De impact van conflicten opvangen

De ontmijningsoperaties en sensibiliseringsprojecten worden binnen Handicap International opgevolgd door de afdeling ‘Bestrijding gewapend geweld’. Net zoals conflicttransformatie zijn het noodzakelijke activiteiten na een oorlog. Perrine Benoist, die aan het hoofd staat van de afdeling, gunt ons een blik binnen de werking van het team.