Abdullah was bang van dokters
Abdullah is 12. In december 2019 raakte hij zwaargewond bij een luchtaanval toen hij buiten aan het spelen was met zijn vrienden. Nadat dokters zijn been amputeerden, hielp HI hem door zijn beproeving.
De prothese van Abdullah moet regelmatig aangepast worden aan zijn groei. | © ISNA Agency / HI
Abdullah's neef werd gedood bij de aanval. Zijn dood raakte Abdullah diep want hij was als een broer voor hem. Hij dacht ook dat hij nooit meer zou kunnen spelen, stappen of lopen, een verschrikkelijke gedachte voor een jong kind.
Zijn familie is zeer arm en wist niet dat hij een prothese kon krijgen. Abdullah woont met 11 broers en zussen in een klein huis in de buurt van Al-Hudaida, tot voor kort de plek van zware gevechten en luchtaanvallen. Het gezin heeft geen toegang tot gezondheidszorg, elektriciteit, voedsel of water. De dichtstbijzijnde school ligt kilometers ver verwijderd van hun dorp.
Onmiddellijk na zijn ongeluk werd Abdullah met spoed overgebracht naar het Al Kuwait ziekenhuis in Sana'a in de hoop zijn leven te redden. Hij bleef daar bijna een maand. Het team van HI gaf hem psychologische ondersteuning en revalidatiezorg, beginnend met een rolstoel en okselkrukken. Hij kreeg daarna een prothese en revalidatiesessies om opnieuw te leren lopen.
Abdullah was in het begin zwaar getraumatiseerd. Hij was bang van de dokters die hem kwamen bezoeken en schreeuwde het uit telkens de fysiotherapeut probeerde revalidatieoefeningen te doen met hem. Hij was helemaal verloren. Alles beangstigde hem. Het team van HI nam de tijd om hem gerust te stellen en zijn zelfvertrouwen op te bouwen.
Ze gaven hem een prothese onder de knie en leerden hem hoe die te gebruiken. Zijn broer zorgt nu voor hem. Als zijn verzorger kreeg hij van HI informatie over protheses en hoe die moeten onderhouden en gereinigd worden.
Abdullah kan nu normaal stappen met zijn prothese, die regelmatig moet aangepast worden naarmate hij groeit.
