Meteen naar de inhoud

Het verleden het hoofd bieden

Mijnen en andere wapens
Kevin Bryant werkte als ontmijner voor he tBritse leger en maakte in deze hoedanigheid een mijnengebied in Libanon schoon, toen een mijn van Israëlische makelij onder zijn voet explodeerde. Het linkerbeen van Kevin moest net onder de knie worden geamputeerd.Vijf jaar na het ongeval werd Kevin opnieuw naar Libanon geroepen, maar nu om de projecten van Handicap International ter plaatse te steunen.

Kevin Bryant, onze ontmijningsdeskundige ging in juli op missie naar Libanon. Het was in datzelfde land dat 5 jaar geleden zijn hele leven een andere wending kreeg toen hij door een mijn zijn been verloor.

Kevin Bryant werkte als ontmijner voor he tBritse leger en maakte in deze hoedanigheid een mijnengebied in Libanon schoon, toen een mijn van Israëlische makelij onder zijn voet explodeerde. Het linkerbeen van Kevin moest net onder de knie worden geamputeerd.Vijf jaar na het ongeval werd Kevin opnieuw naar Libanon geroepen, maar nu om de projecten van Handicap International ter plaatse te steunen.

Tijdens zijn missie kon Kevin zelf constateren dat er al heel wat was verbeterd, hoewel ontmijnen nog altijd buitengewoon moeilijk blijft door het moeizame terrein en de dito werkomstandigheden. Maar naast deze zuiver professionele aspecten had Kevins missie ook nog een meer persoonlijk doel: het verleden het hoofd bieden.

Pas op 7 juli, toen hij de zetel, de teams en de ontmijningsprojecten had bezocht, ging Kevin eindelijk naar Shama, de plek waar hij zijn ongeval had gehad. "Ik was heel erg zenuwachtig over dat bezoek, want ik had geen idee hoe ik zou reageren". Toch besloot hij helemaal tot het einde te gaan. "Ik dacht dat ik er nooit een stap zou durven zetten. Maar ik haalde diep adem en begon door het veld te lopen dat vroeger vol mijnen had gelegen. Plots werd alles helder en simpel, en vanaf dat moment liep ik verder zonder de minste emotie of vrees." Een moeilijk moment dus, maar absoluut noodzakelijk en bevrijdend. "Ik moest dat afgrijselijke moment van zo dichtbij mogelijk herbeleven om mijn spoken vaarwel te kunnen zeggen."

"Alle gebieden met clustermunitie die zware gevolgen hebben voor het leven van de gemeenschappen zouden aan het einde van het jaar moeten zijn schoongeveegd. Dit ambitieuze streefdoel wordt mogelijk gemaakt door de positieve en onmiddellijke reactie van de internationale gemeenschap, die de nodige fondsen heeft geleverd. Maar het betekent ook een groot succes voor de ontmijners die elke dag opnieuw hun leven wagen om niet-ontplofte munitie te neutraliseren."
Kevin Bryant
 

Meer over dit onderwerp

“Bombardementen in bevolkte gebieden hebben de klok in Jemen 25 jaar teruggedraaid”
© HI
Mijnen en andere wapens

“Bombardementen in bevolkte gebieden hebben de klok in Jemen 25 jaar teruggedraaid”

Het inzetten van explosieve wapens in bevolkte gebieden in Jemen hebben decennia aan vooruitgang ongedaan gemaakt. Dat is één van de belangrijkste bevindingen uit “Death Sentence to Civilians: The Long-Term Impact of Explosive Weapons in Populated Areas in Yemen”, een rapport dat Handicap International publiceert op vrijdag 12 juni.

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven Mijnen en andere wapens Noodhulp Revalidatie

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven

Sinds het begin van het conflict in Jemen heeft Handicap International meer dan 3.000 slachtoffers van explosieve wapens behandeld, waaronder 850 slachtoffers van mijnen en explosieve oorlogsresten. Bijna allemaal hebben ze een blijvende handicap overgehouden als gevolg van hun verwondingen en zullen ze specifieke nazorg voor de rest van hun leven nodig hebben. De organisatie maakt zich zorgen over de vele belemmeringen voor humanitaire interventies en de toegang tot de bevolking. Thomas Hugonnier, projectverantwoordelijke voor de organisatie in het Midden-Oosten, getuigt over de situatie in het land.

Laos: twee overlevenden van clustermuntie getuigen
© N. Lozano Juez / HI
Mijnen en andere wapens

Laos: twee overlevenden van clustermuntie getuigen

Ze wonen in hetzelfde dorp. Ze werden ook allebei het slachtoffer van clustermunitie. Eerst Kua Tcho Tor … dertig jaar later ook Chue Por Vang.