Goto main content

8 - De pvc-dans

Deel 8 van de zomerreeks met Didier Demey.

De onwaarschijnlijke protheses van Dorjé.

De onwaarschijnlijke protheses van Dorjé. | © HI

Tibet [2005]

Ik heb al veel onwaarschijnlijke protheses gezien …

Ik heb protheses gezien die – o ironie – gemaakt werden uit de restanten van obussen. Andere protheses werden uit een boomstam gehouwen en zagen er beter uit dan mijn eigen stel benen. En dan waren er nog die uit praktisch niets werden gemaakt, maar die wel de wetten van de biomechanica respecteerden (en zelfs die van de esthetiek). Ik heb er gezien die zo zwaar als een paard wogen, gemaakt met leer en ijzer maar slecht passend, met verroeste knieën die knersten bij elke stap. Ik heb stukken hout gezien die met riemen onder de knie werden vastgebonden. Ik heb er al veel gezien, onwaarschijnlijke protheses, zelfs vandaag nog …  

Dorjés twee benen werden geamputeerd, ongeveer in de helft. Op een dag, toen hij er ongetwijfeld genoeg van had om zich te verplaatsen op zijn knieën, vroeg hij aan één van zijn neven om hem twee pvc-buizen (die gebruikt worden voor waterafvoer) te gaan kopen. “Waarvoor dan?” vroeg zijn neef. “Stel geen vragen, ik ben het zat om op mijn knieschuiven te stappen, ga me dus die buizen kopen.” Toen zijn neef terugkwam met de buizen, verstevigde Dorjé ze met stukken plastic, touw of jute. Hij maakte aan twee uiteinden rubberen ringen vast, wikkelde zijn stompen in yakhuiden en trok zijn “nieuwe” protheses aan. En hij wandelde. Niet meer en niet minder. Met twee pvc-buizen in de plaats van benen. Hij voerde zelfs een dansje op voor ons, zoals de Tibetanen dat graag doen  (met hun armen die cirkels maken, als de vleugels van vogels). Met onze op maat gemaakte protheses kan hij binnen de 2 uur vliegen, daar bestaat geen twijfel over.
 

Terug naar het overzicht

Gepubliceerd op: 14 september 2021

Meer over dit onderwerp

Haïti, een maand na de aardbeving
© R.CREWS/ HI
Noodhulp

Haïti, een maand na de aardbeving

Een maand nadat een aardbeving het zuidwesten van Haïti opschrikte, zijn de humanitaire behoeften nog steeds immens. Meer dan 2.000 mensen kwamen om, 650.000 Haïtianen verkeren nog steeds in nood.

“Mijn letsel heeft alles veranderd”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Mijn letsel heeft alles veranderd”

Een granaatscherf doorboorde het lichaam van Hozeifa tijdens een bombardement in de Syrische stad Idlib in 2016. De jongen raakte verlamd aan zijn benen. Hij vluchtte daarna naar Libanon, waar hij in een tentje leeft met zijn gezin.

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”

De 48-jarige Mayada komt uit een buitenwijk van de Syrische stad Damascus. In 2014 werd haar huis gebombardeerd. Ze liep ernstige verwondingen op en moest naar het ziekenhuis voor een amputatie. Intussen leeft ze al twee jaar als vluchtelinge in Libanon, waar ze van Handicap International een prothese kreeg. Onze organisatie helpt haar met kinesitherapie.