Meteen naar de inhoud

"Ik heb nog mijn familie"

Noodhulp
Jordanië Syrië
“Ik ben uit Syrië vertrokken met enkel wat kleren op mijn rug. Verder helemaal niets." De 60-jarige Moheileh woont in het Jordaanse kamp van Zaatari, waar ze naartoe vluchtte na een bombardement in Syrië in 2012. Eén van haar benen werd geamputeerd. Dankzij een prothese van Handicap International kan ze zich weer verplaatsen.
Moheileh zit op de rand van een bed. Ze kijkt ernstig voor zich uit, terwijl ze haar stomp aan haar rechterbeen toont. Haar prothese staat ernaast.

"Ik ben uit Syrië vertrokken met enkel wat kleren op mijn rug. Verder helemaal niets." De 60-jarige Moheileh woont in het Jordaanse kamp van Zaatari, waar ze naartoe vluchtte na een bombardement in Syrië in 2012. Eén van haar benen werd geamputeerd. Dankzij een prothese van Handicap International kan ze zich weer verplaatsen.

Moheileh leeft in een container, die dienst doet als woning, in het vluchtelingenkamp van Zaatari. “Ik woon hier nu al vier jaar”, zegt ze. “We zijn veilig, maar het is geen eenvoudig leven. Ik heb weinig om handen: een gewone dag bestaat uit liggen op bed, eens rechtop gaan zitten, opnieuw gaan liggen … Bij mooi weer ga ik soms even naar buiten. Ik denk veel na. Ik wou dat deze oorlog ophield en dat ik eindelijk terug naar huis kon.”

Met een doffe blik vertelt Moheileh over de tragische gebeurtenis vóór haar komst naar Jordanië. “We waren thuis toen de tanks in onze wijk arriveerden en de huizen begonnen te beschieten. Mijn been werd geraakt.”

Ooit weer herenigd?

Niet veel later vluchtte ze naar het kamp in Zaatari. “Toen ik hier hoorde over Handicap International, besloot ik de organisatie op te zoeken”, legt ze uit. “Eerst kreeg ik een wandelstok en een looprekje, daarna ook een prothese. Ik volg ook kinesitherapie en doe regelmatig mijn oefeningen. Dat maakt het leven een beetje draaglijker. En zo gaat de tijd sneller voorbij.”

Tijdens één van de revalidatiesessies zijn ook Moheilehs kleinkinderen mee. “Ik heb gelukkig nog mijn familie”, zegt Moheileh terwijl ze hen aankijkt. “Ik ben uit Syrië vertrokken met enkel wat kleren op mijn rug. Verder helemaal niets. Maar heel wat familieleden leven in het buitenland en anderen zijn in Syrië gebleven. De oorlog heeft ons van elkaar gescheiden. Ik hoop dat we ooit weer herenigd zullen zijn.”

Meer over dit onderwerp

COVID-19: De kinesitherapeuten van Handicap International sensibiliseren over hygiënemaatregelen
© Phil Sheppard / Handicap International
Gezondheid Noodhulp Revalidatie

COVID-19: De kinesitherapeuten van Handicap International sensibiliseren over hygiënemaatregelen

Covid-19 is vandaag een realiteit wereldwijd. Daarom passen de team van Handicap International (HI) hun activiteiten aan en schieten ze kwetsbare bevolkingsgroepen te hulp. Onze kiné's zetten in het bijzonder in op sensibilisering bij de bevolking over de hygiënische maatregelen. Pauline Falipou, experte noodrevalidatie, deelt met ons haar blik op het terrein.

Covid-19 : Handicap International past haar acties aan om de meest kwetsbare mensen te beschermen
© Quinn Neely / HI
Gezondheid Integratie Noodhulp

Covid-19 : Handicap International past haar acties aan om de meest kwetsbare mensen te beschermen

Op het terrein passen de teams van Handicap International hun activiteiten aan om de uitbreiding van Covid-19 te beperken. De interventiemethoden worden aangepast. Nieuwe projecten worden opgezet om de meest kwetsbare mensen te beschermen tegen het virus - mensen met een beperking, kinderen, vrouwen en geïsoleerde of oudere mensen - en om in te spelen op de gevolgen van deze crisis.

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven Mijnen en andere wapens Noodhulp Revalidatie

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven

Sinds het begin van het conflict in Jemen heeft Handicap International meer dan 3.000 slachtoffers van explosieve wapens behandeld, waaronder 850 slachtoffers van mijnen en explosieve oorlogsresten. Bijna allemaal hebben ze een blijvende handicap overgehouden als gevolg van hun verwondingen en zullen ze specifieke nazorg voor de rest van hun leven nodig hebben. De organisatie maakt zich zorgen over de vele belemmeringen voor humanitaire interventies en de toegang tot de bevolking. Thomas Hugonnier, projectverantwoordelijke voor de organisatie in het Midden-Oosten, getuigt over de situatie in het land.