Goto main content

Onze programmadirectrice in Nepal getuigt

Noodhulp
Nepal
Drie dagen na het begin van de aardbeving in Nepal, blijft het aantal doden en gewonden oplopen. Sarah Blin, programmadirectrice van Handicap International in Nepal, maakte de aardbeving met eigen ogen mee.
Een kleine jongen rust zijn hoofd troostend tegen de romp van een volwassene

Drie dagen na het begin van de aardbeving in Nepal, blijft het aantal doden en gewonden oplopen. Sarah Blin, programmadirectrice van Handicap International in Nepal, maakte de aardbeving met eigen ogen mee.

"De ramp was net gebeurd, de mensen waren in paniek en begaven zich naar buiten. De aarde beefde nog. Situaties van oorlog en hongersnood zijn mij niet vreemd, maar een aardbeving met een dergelijke menselijke impact heb ik nog nooit meegemaakt. De eerste dag zag ik veel kinderen en ouderen sterven in het ziekenhuis waar we geregeld hulp bieden", vertelt Sarah Blin, programmadirectrice van Handicap International in Nepal.

Aarde stopt niet met beven

"De situatie is rampzalig. De dag na de aardbeving speelden de districten rond het epicentrum ons informatie door. Ze bevestigden ons dat er een groot aantal gekwetsten was, dat hele dorpen vernietigd waren en de wegen ontoegankelijk, en dat er een enorm gebrek was aan voertuigen om de gewonden naar de dichtstbijzijnde ziekenhuizen te brengen", gaat Sarah verder.

"In de hoofdstad Kathmandu is de situatie relatief snel gestabiliseerd. De gebouwen zijn er echter zeer kwetsbaar, vooral de constructies met meerdere verdiepingen die scheuren hebben opgelopen. De regering raadt de mensen aan om buiten te blijven en niet naar huis te gaan. Heel wat mensen zijn dus in de open lucht gebleven. De angst is nog steeds aanwezig. De aarde stopt niet met beven." 

Landelijke gebieden getroffen

"Wat treffend is aan deze aardbeving, is dat ze ook de afgelegen landelijke gebieden heeft bereikt. De mensen wonen er ver uit elkaar en zijn dus maar moeilijk bereikbaar. De humanitaire hulpverlening wordt hierdoor erg bemoeilijkt. Voor zover we weten is de informatie uit deze gebieden op dit moment nog niet volledig."

"We treedden onmiddellijk op door vooral logistieke steun te bieden. We zetten tenten op, zorgen ervoor dat materiaal en voedsel toegankelijk zijn, etc. Bovendien heeft Handicap International ook heel wat ervaring in het invullen van de specifieke behoeften van kwetsbare mensen, zoals ouderen, mensen met een handicap, kinderen, enzovoort. Kortom, alle mensen die nog niet geholpen werden door de klassieke verdelingen die men in een dergelijke situatie organiseert, krijgen de nodige steun van onze organisatie. In noodsituaties is dit onze kernactiviteit. We bieden ook medische zorgen en geven protheses, ortheses en rolstoelen aan de gewonden."

Expertise Handicap International cruciaal voor vervolg

Handicap International is sinds 1999 actief in Nepal. Ter plaatse zet onze organisatie niet enkel revalidatieprojecten op touw, maar ook acties om de impact van de natuurrampen op de armste en kwetsbaarste burgers te beperken.

"Op het moment van de aardbeving waren we het ministerie van Gezondheid aan het voorbereiden op een dergelijke ramp, zodat het onmiddellijk zou kunnen optreden in geval van nood. Dankzij ons project en het noodmateriaal in onze voorraad konden we dus onmiddellijk in actie schieten en de behoeften van de burgers invullen", legt Sarah Blin uit.

"Maar er zijn meer noden dan dat er middelen zijn. We hebben dus echt steun nodig om de behoeften, die werkelijk enorm zijn, in te vullen." 

Alle hulp is welkom.
Doe een gift voor de mensen in Nepal.

Gepubliceerd op: 14 september 2021

Meer over dit onderwerp

Haïti, een maand na de aardbeving
© R.CREWS/ HI
Noodhulp

Haïti, een maand na de aardbeving

Een maand nadat een aardbeving het zuidwesten van Haïti opschrikte, zijn de humanitaire behoeften nog steeds immens. Meer dan 2.000 mensen kwamen om, 650.000 Haïtianen verkeren nog steeds in nood.

“Mijn letsel heeft alles veranderd”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Mijn letsel heeft alles veranderd”

Een granaatscherf doorboorde het lichaam van Hozeifa tijdens een bombardement in de Syrische stad Idlib in 2016. De jongen raakte verlamd aan zijn benen. Hij vluchtte daarna naar Libanon, waar hij in een tentje leeft met zijn gezin.

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”

De 48-jarige Mayada komt uit een buitenwijk van de Syrische stad Damascus. In 2014 werd haar huis gebombardeerd. Ze liep ernstige verwondingen op en moest naar het ziekenhuis voor een amputatie. Intussen leeft ze al twee jaar als vluchtelinge in Libanon, waar ze van Handicap International een prothese kreeg. Onze organisatie helpt haar met kinesitherapie.