Goto main content

"Stop bombarderen van ziekenhuizen"

Syrië
Een luchtbombardement op een door Artsen Zonder Grenzen gesteund ziekenhuis in Marat al-Numan, 280 kilometer ten noorden van Damas, heeft 9 doden en tientallen gewonden gemaakt. 

Een luchtbombardement op een door Artsen Zonder Grenzen gesteund ziekenhuis in Marat al-Numan, 280 kilometer ten noorden van Damas, heeft 9 doden en tientallen gewonden gemaakt.

“Dit is een zware schending van het Internationaal Humanitair Recht”, zegt Anne Héry, directrice van de Politieke Unit van Handicap International. Dit nieuwe bombardement dat een ziekenhuis heeft getroffen, getuigt van een absolute minachting voor het leven van de burgers. Handicap International vraagt dat deze aanval wordt aangeklaagd en roept alle strijdende partijen in Syrië nogmaals op om meteen te stoppen met het bombarderen van burgerdoelwitten. Wij drukken ook onze steun uit aan de teams van Artsen Zonder Grenzen.”

Tien dagen gelezen werd een gebouw van Artsen Zonder Grenzen geviseerd door bombardementen in Tafas, in het zuiden van het land. Toen vielen drie doden. Sinds het begint van het jaar zijn in Syrië alleen al 13 gezondheidscentra of ziekenhuizen geraakt, zegt de hulporganisatie. 

Gepubliceerd op: 14 september 2021

Meer over dit onderwerp

“Mijn letsel heeft alles veranderd”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Mijn letsel heeft alles veranderd”

Een granaatscherf doorboorde het lichaam van Hozeifa tijdens een bombardement in de Syrische stad Idlib in 2016. De jongen raakte verlamd aan zijn benen. Hij vluchtte daarna naar Libanon, waar hij in een tentje leeft met zijn gezin.

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”

De 48-jarige Mayada komt uit een buitenwijk van de Syrische stad Damascus. In 2014 werd haar huis gebombardeerd. Ze liep ernstige verwondingen op en moest naar het ziekenhuis voor een amputatie. Intussen leeft ze al twee jaar als vluchtelinge in Libanon, waar ze van Handicap International een prothese kreeg. Onze organisatie helpt haar met kinesitherapie.

“Ik mis mijn land heel erg”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Ik mis mijn land heel erg”

“Ik zou willen dat geen enkel ander kind nog gewond raakt in deze oorlog”, zegt Molham. Hij was 9 jaar toen een verdwaalde kogel zijn lichaam raakte, in de Syrische stad Homs. In 2014 sloeg het gezin van Molham op de vlucht voor het geweld en gingen ze naar Jordanië. Daar kan de jongen rekenen op revalidatietherapie en psychologische steun van Handicap International.