SreyNeang Saisok, 13 jaar oud, zit in het vijfde jaar in haar school in het dorp Ta Theav, in de provincie Kampong Thom, in centraal Cambodja. | © Stephen Rae / HI
In haar frisse wit-blauwe uniform fietst de 13-jarige Srey Neang vol energie door de bananenplantages op weg naar school in het dorp Ta Theav, in centraal Cambodja. Maar dat was niet altijd zo. Toen ze vier was, sprong dit vrolijke meisje op een zelfgemaakt explosief in de tuin van haar oom terwijl ze met de kat aan het spelen was. Daarna volgde een noodgedwongen amputatie aan haar been, waarna ze meer dan een maand in het ziekenhuis verbleef.
Gelukkig kon Srey Neang rekenen op de orthopedische hulpmiddelen van Handicap International. Bij elke nieuwe groeispurt, kreeg ze een nieuwe prothese. Ondertussen is ze al toe aan haar vijfde exemplaar. 
"Als Handicap International me niet had geholpen door me een prothese te geven, had ik nooit naar school kunnen gaan en had ik niet kunnen studeren", legt het meisje uit.
Een moedig meisje dat het huishouden draaiende houdt
Srey Neang is het oudste kind van een gezin in de provincie Kampong Thom. Haar ouders, die een inkomen halen uit heel wat losse jobs, worden regelmatig gedwongen om het huis te verlaten en in andere regio's te gaan werken. Srey Neang en haar 4 broertjes en zusjes worden regelmatig verzorgd door hun oma.
Om hen te helpen zet Srey Neang zich in om samen met haar broers en zussen te werken en hun huis te onderhouden. De planten water geven, hout hakken, water uit de put pompen, afwassen... het zijn allemaal dagelijkse taken die ze ijverig uitvoert, maar waarvoor ze moet bukken en weer opstaan, wat niet altijd gemakkelijk is als je een prothese draagt.
Ze houdt ook van lezen en voetballen met haar familie op hun kleine veldje. Maar haar grootste plezier is naar school gaan om samen met haar klasgenoten te studeren. Later zou Srey Neang graag dokter worden zodat ze voor anderen kan zorgen en vooral, zals ze uitlegt, "meteen haar familie kan helpen als ze ziek worden".
