Aardbeving in Myanmar: meer dan 55.000 mensen geholpen door Handicap International na de ramp

Een ramp met een zware tol

Op 28 maart 2025 werd het centrum van Myanmar getroffen door een krachtige aardbeving met een kracht van 7,7. Het epicentrum lag vlak bij Sagaing, nabij Mandalay, de tweede grootste stad van het land. Door de schokken stortten talloze gebouwen in, werd de infrastructuur vernield en raakten belangrijke invalswegen zwaar beschadigd. De menselijke tol was bijzonder zwaar: meer dan 4.000 mensen kwamen om het leven en ruim 6.000 mensen raakten gewond. In de zwaarst getroffen steden, waaronder Mandalay, raakten de ziekenhuizen al snel overrompeld door de stroom gewonden die dringende hulp nodig hadden.

Veel overlevers kampten met breuken, hoofdletsels of letsels aan de ruggengraat. Zonder snelle revalidatie dreigden deze blessures uit te draaien op een blijvende handicap. In deze chaos waren mensen met een beperking extra kwetsbaar: voor hen was het nog moeilijker om toegang te krijgen tot de nodige zorg en humanitaire hulp.
 

Revalidatie, noodpakketten en mentale zorg: een aanpak op verschillende fronten

Handicap International is al sinds 2014 onafgebroken aanwezig in Myanmar (na een eerste noodinterventie in 2008 na cycloon Nargis). De teams werden dan ook meteen gemobiliseerd om op de ramp te reageren. Al in de eerste dagen brachten ze de noden van de bevolking in kaart, vooral in Mandalay en Sagaing. De hulp focuste zich op enkele prioriteiten, waarbij de focus lag op dringende revalidatie voor de gewonden.

Via aangepaste oefeningen hielpen de teams de slachtoffers om hun zelfstandigheid te herwinnen en blijvende handicaps te voorkomen. Er werd nauw samengewerkt met het algemeen ziekenhuis en het orthopedisch ziekenhuis van Mandalay. Daarnaast trokken mobiele teams naar tijdelijke opvangkampen en getroffen dorpen om mensen te helpen die zich niet konden verplaatsen. Om aan de meest dringende noden te voldoen, deelde HI ook hulpmiddelen uit zoals rolstoelen, krukken en brancards. Dankzij dit materiaal konden veel overlevers zich ondanks hun verwondingen toch weer verplaatsen.
 

“Zoals altijd bij aardbevingen zijn er naast de fysieke letsels ook zware psychologische littekens. Om de bevolking te steunen, heeft Handicap International zowel individuele als collectieve sessies voor mentale zorg en psychosociale steun opgezet. Zo konden overlevers stap voor stap hun gevoel van veiligheid terugvinden en hun leven weer opbouwen,” legt Nishee Adhikari uit, directeur van Handicap International Myanmar.

Handicap International deelde ook noodpakketten uit met tenten, dekens, zeilen en hygiënisch materiaal om de leefomstandigheden van ontheemde gezinnen te verbeteren. Daarnaast kregen gezinnen financiële steun om in hun basisbehoeften te kunnen voorzien.
 

De nood blijft hoog

In totaal hielp Handicap International na deze ramp 55.668 mensen, onder wie 34.911 vrouwen en 20.749 mannen. 4.495 mensen met een beperking kregen specifieke ondersteuning op maat. Maar ondanks de vooruitgang blijft de humanitaire situatie erg wankel.
 

“We hebben enorm veel werk verzet, maar veel gezinnen leven nog steeds in precaire omstandigheden. De infrastructuur is nog vaak kapot, de toegang tot zorg blijft moeilijk en de economische situatie is zwaar verslechterd. Bovendien is de toegang voor humanitaire hulp in bepaalde conflictgebieden, waar de nood nochtans het hoogst is, erg moeilijk. We kunnen helaas nog niet iedereen bereiken,” voegt Nishee Adhikari toe.

Ondanks deze grote uitdagingen blijft Handicap International actief in de regio’s Mandalay en Sagaing om de meest kwetsbare mensen ook op lange termijn te blijven begeleiden.