Getuigenis uit Haïti: Astride wisselt haar banden voor wielen
In Sarthe kan men het onmogelijk over routine hebben. Elke dag wachten ons weer nieuwe verrassingen. Die dag waren we volop met de patiënten aan het werk in de tenten, toen een verpleger ons vroeg om hem te volgen naar een zopas aangekomen patiënt. We begaven ons naar de ingang van het kamp, waar een uitwijkelinge uit een NGO van de Dominicaanse Republiek (het land waar Haïti aan grenst) ons voorstelde aan een jonge Haïtiaanse vrouw, Astride Noël, die ze had gevonden op het trottoir in een achterbuurt van Port-au-Prince.
In Sarthe kan men het onmogelijk over routine hebben. Elke dag wachten ons weer nieuwe verrassingen. Die dag waren we volop met de patiënten aan het werk in de tenten, toen een verpleger ons vroeg om hem te volgen naar een zopas aangekomen patiënt.
We begaven ons naar de ingang van het kamp, waar een uitwijkelinge uit een NGO van de Dominicaanse Republiek (het land waar Haïti aan grenst) ons voorstelde aan een jonge Haïtiaanse vrouw, Astride Noël, die ze had gevonden op het trottoir in een achterbuurt van Port-au-Prince.
Astride loopt al 20 jaar op haar knieën. Toen ze 7 was, kreeg ze polio, en sindsdien kon ze nooit nog wandelen of rechtop gaan staan. Om het allemaal wat draaglijker te maken, bevestigde Astride daarom op elk scheenbeen een groot stuk autoband. Zo wandelt ze eigenlijk op vier poten.
