Meteen naar de inhoud

Ontdekking van dansster met één been

Gezondheid Noodhulp Revalidatie
Filipijnen
In de nasleep van Haiyan kregen veel Filipino’s met een handicap voor het eerst de juiste zorgen. Ook John Mark, danskampioen met één been. Zijn eerste 10 levensjaren liep hij rond met een kruk die niet op maat was en hem belemmerde in zijn dagelijkse bewegingen. Handicap International besloot daar een mouw aan te passen, nadat de organisatie de kleine dansster ontdekte bij haar noodhulpacties op de Filipijnen.
Portret van John Mark met kruk onder de arm

In de nasleep van Haiyan kregen veel Filipino’s met een handicap voor het eerst in hun leven de juiste zorgen. Ook John Mark, danskampioen met één been. Zijn eerste 10 levensjaren liep hij rond met een kruk die niet op maat was en hem belemmerde in zijn dagelijkse bewegingen. Handicap International besloot daar een mouw aan te passen, nadat de organisatie de kleine dansster ontdekte bij haar noodhulpacties op de Filipijnen.

De 10-jaar oude John Mark Verzosa is danskampioen in zijn school in New Era, gelegen in de buitenwijken van Tacloban City op de Filipijnen. Wanneer hij optreedt op school of in de lokale gemeentezaal, troepen andere leerlingen, leerkrachten en buurtbewoners bijeen om te kijken naar zijn show. Als hij zich aan Vogue waagt of met zijn heupen zwaait op de K-popsong ‘Gentleman’ van de Zuid-Koreaanse Psy, gaat het publiek wild.

Stille jongen met slechte kruk

John Mark droomt ervan een professionele danser te worden. Maar eerst moet hij zijn school afmaken, die hij tot nu toe vlot doorloopt. Naast de dansvloer is John Mark een stille, leergierige jongen die het niet gewoon lijkt om in de spotlights te staan.

Janeth, de mama van John Mark, toont ons thuis trots zijn medailles. Ze vertelt over haar zoon voordat hij het dansen had ontdekt. Over hoe hij werd geboren met slechts één been, het hard te verduren kreeg door onbegrijpende en pestende leeftijdsgenootjes en hoe sommige buurtbewoners hem beschouwden als een oneerlijk grote last voor zijn familie van acht. “Maar ik heb altijd al in John Mark geloofd en heb hem altijd gezegd dat hij alles kon doen wat de andere kinderen deden.”

Wanneer hij danst, balanceert John Mark op zijn ene been. Voor alle andere verplaatsingen gebruikt hij een kruk die hem helpt zijn evenwicht te bewaren. Jarenlang was dat een harde, plaatselijk gefabriceerde houten kruk. Dit middel hielp hem om de plaatselijke slechte wegen en moerasachtige gebieden te bewandelen, maar was eigenlijk niet aangepast aan zijn lichaam. Bovendien ontbrak een zachte steun aan het einde, waardoor hij vaak pijn leed.

Nieuw begin

In januari 2014 ontdekte Handicap International de situatie van de lokale dansster. Onze teams boden hulp in Tacloban en New Era, nadat typhoon Haiyan twee maanden eerder met verwoestende kracht over deze gebieden was geraasd. Iris Fortuna, kinesiste van Handicap International, voorzag John Mark van een nieuwe aluminium kruk die ervoor zorgt dat hij zich zonder pijn kan verplaatsen.

Wanneer Iris de familie Verzosa een maand later bezocht, werd ze onderweg verwelkomd door een aanstormde John Mark die met behulp van zijn kruk minstens even snel kon lopen als zijn leeftijdsgenootjes. “Ik weet dat mijn zoon zijn weg naar een succesvolle toekomst zal vinden”, vertelde mama Janeth haar nog.

“John Mark is nog steeds elke dag bezig om de kloof te overbruggen tussen wat hij van de meeste mensen te horen kreeg dat hij zou kunnen doen en wat hij werkelijk in staat is om te doen”, zegt de kinesiste. “Maar door positief met hem te blijven omgaan, denk ik dat John Marks handicap hem niet zal verhinderen zijn kansen en mogelijkheden na te streven.”

Lichtpuntje na Haiyan

Handicap International zette noodhulpacties op touw in en rond Tacloban enkele dagen nadat de storm toesloeg op 8 november 2013. Naast het uitdelen van noodhulpgoederen en het ruimen van puin, gingen onze mobiele teams op zoek naar gewonde en gehandicapte mensen en anderen in een zwakke toestand om gepaste zorgen te bieden.

Talrijke Filipino’s, die al een handicap hadden voor de typhoon tekeerging, ontvingen zo voor de eerste maal in hun leven de juiste zorgen nadat Handicap International hen identificeerde in de nasleep van Haiyan.

Meer over dit onderwerp

COVID-19: De kinesitherapeuten van Handicap International sensibiliseren over hygiënemaatregelen
© Phil Sheppard / Handicap International
Gezondheid Noodhulp Revalidatie

COVID-19: De kinesitherapeuten van Handicap International sensibiliseren over hygiënemaatregelen

Covid-19 is vandaag een realiteit wereldwijd. Daarom passen de team van Handicap International (HI) hun activiteiten aan en schieten ze kwetsbare bevolkingsgroepen te hulp. Onze kiné's zetten in het bijzonder in op sensibilisering bij de bevolking over de hygiënische maatregelen. Pauline Falipou, experte noodrevalidatie, deelt met ons haar blik op het terrein.

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven Mijnen en andere wapens Noodhulp Revalidatie

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven

Sinds het begin van het conflict in Jemen heeft Handicap International meer dan 3.000 slachtoffers van explosieve wapens behandeld, waaronder 850 slachtoffers van mijnen en explosieve oorlogsresten. Bijna allemaal hebben ze een blijvende handicap overgehouden als gevolg van hun verwondingen en zullen ze specifieke nazorg voor de rest van hun leven nodig hebben. De organisatie maakt zich zorgen over de vele belemmeringen voor humanitaire interventies en de toegang tot de bevolking. Thomas Hugonnier, projectverantwoordelijke voor de organisatie in het Midden-Oosten, getuigt over de situatie in het land.

Handicap International en de strijd tegen Covid-19
© Patrick Meinhardt / HI
Gezondheid Noodhulp

Handicap International en de strijd tegen Covid-19

Hoewel het epicentrum van de Coronaviruspandemie zich nu in Europa bevindt, blijft het virus zich verspreiden over alle landen en continenten. Het aantal getroffen mensen neemt elke dag toe. Gezien deze ongekende en dramatische situatie neemt Handicap International speciale maatregelen om alle teams te beschermen, de operationele slagkracht te behouden en de meest kwetsbare bevolkingsgroepen te blijven helpen.