Spiegeltherapie bevordert het herstel van Abdulrahmam
Na een bombardement in Noord-Jemen brak Abdulrahmam zijn rechterarm, hij liep daarbij vasculaire verwondingen op die tot gangreen leidden. Zijn arm moest geamputeerd worden. Het team van HI steunde Abdulrahman tijdens zijn herstel na de operatie.
Abdulrahman en Ahmed, de kinesitherapeut van HI | © H.I.
Geraakt door een granaatscherf
Abdulrahmam Ali Salem is afkomstig van een klein dorp in het gouvernement Hajjah in Noord-Jemen. De 34-jarige man verkoopt groenten en werkt als een mototaxichauffeur. Hij heeft vier kinderen. Hij herinnert zich nog heel goed de gruwel van de dag van de bombardementen:
"Ik reed op mijn motorfiets toen de luchtaanval gebeurde. Ik werd geraakt door een granaatscherf in mijn rechterarm. Mijn arm viel bijna uit elkaar, ik bloedde erg! Ik verloor het bewustzijn. Een vrachtwagenchauffeur bracht me naar het Abs ziekenhuis. Later werd ik overgebracht naar Sana'a.”
Abdulrahmam
Het trauma van een amputatie
Abdulrahmam moest een spoedoperatie ondergaan en uiteindelijk moest zijn arm geamputeerd worden. Na de operatie hielp HI hem met postoperatieve zorg – verband leggen en advies geven over hygiëne en wondverzorging. Abdulrahman kreeg gepersonaliseerde revalidatiezorg om zijn linkerarm te versterken en maximale onafhankelijkheid te verwerven met één hand, en ook evenwichts- en loopoefeningen en een behandeling gekend als ‘spiegeltherapie’.
“Spiegeltherapie is het gebruik van een spiegel om de illusie te creëren van de aanwezigheid van een getroffen ledemaat, om zo het brein te misleiden, zodat het denkt dat beweging heeft plaatsgevonden zonder pijn. Het houdt in dat men het getroffen ledemaat achter een spiegel plaats zodat de reflectie van het andere ledemaat verschijnt in plaats van het verborgen ledemaat. De bedoeling is om de fantoompijn van het ledemaat te verminderen.”
Ahmed, kinesitherapeut HI
Alle steun die ik nodig had
"In het begin was ik heel bang en wist ik niet hoe ik kon leven met maar één arm. Toen ontmoette ik het HI-team, dat me geruststelde en me toonde dat veel mensen een normaal leven leiden met maar één hand. Ik heb ook gebruik gemaakt van psychosociale ondersteuningssessies. Dit alles hielp me om weer aan te sterken," zegt Abdulrahmam.
Abdulrahmam zet zijn gestage pad naar herstel voort en heeft nu hoop voor de toekomst: "Ik wil terug naar mijn kinderen. De dag van de amputatie is mijn vrouw bevallen. Ik hoop dat ik mijn zoon heel binnenkort zie. Ik gaf hem dezelfde naam als mij. Ik heb het gevoel dat God me een zoon zond om het verlies van mijn arm te vervangen.”
