Go to main content

10 jaar verbod op landmijnen, wat nu?

Mijnen en andere wapens
België
Nog steeds stapt er elke 30 minuten in deze wereld iemand op een mijn. Toch is het verbod op landmijnen een succes, zoals Kosal uit Cambodja en Firoz uit Afghanistan vertelden in Brussel. Handicap International nodigde deze twee overlevenden van landmijnincidenten uit om op 9 mei de viering van 10 jaar Ottawa te openen met hun verhaal. Deze viering werd georganiseerd door de regering met de aanwezigheid van princes Astrid omdat er 10 jaar geleden in Brussel een conferentie plaatsvond die diende als springplank naar het historisch verdrag van Ottawa.

Handicap International ontvangt twee landmijnslachtoffers in Brussel

Nog steeds stapt er elke 30 minuten in deze wereld iemand op een mijn. Toch is het verbod op landmijnen een succes, zoals Kosal uit Cambodja en Firoz uit Afghanistan vertelden in Brussel. Handicap International nodigde deze twee overlevenden van landmijnincidenten uit om op 9 mei de viering van 10 jaar Ottawa te openen met hun verhaal. Deze viering werd georganiseerd door de regering met de aanwezigheid van princes Astrid omdat er 10 jaar geleden in Brussel een conferentie plaatsvond die diende als springplank naar het historisch verdrag van Ottawa.

Conventie van Ottawa

De Conventie van Ottawa was een ongezien en onverhoopt succes voor allen die jarenlang een strijd hadden gevoerd tegen antipersoonsmijnen. Nu, tien jaar later, is het resultaat verbluffend: de internationale gemeenschap verwerpt antipersoonsmijnen en erkent het recht van overlevenden op steun. Maar is daarmee alles gezegd? Nog altijd liggen mijnen te wachten op een slachtoffer… Nog altijd zitten slachtoffers te wachten op de steun die ze nodig hebben…

Kosal en Firoz getuigen

Twee jonge mensen, die een mijnongeval overleefden, getuigden tijdens de Conferentie over Tien Jaar Ottawa op 9 mei in het Egmontpaleis, georganiseerd door de Belgische regering. Sang Kosal, een jonge Cambodjaanse vrouw, die als zesjarige op een mijn trapte en tien jaar geleden een wereldwijde oproep lanceerde voor een internationaal verbod op landmijnen, vertelde hoe ze als klein meisje vroeg om mijnen te verbannen zodat kinderen vrij zouden kunnen spelen.

Firoz Ali Alizada, die in Afghanistan op een mijn stootte en vandaag actief is binnen Handicap International, sprak over Afghanistan, nog steeds één van de zwaarst bemijnde landen ter wereld. Ook al vallen er minder slachtoffers, er is nood aan een gecoördineerde aanpak en aan meer middelen voor ontmijning en slachtofferhulp.

Firoz verloor beide benen door een mijn, maar als kind speelde hij ook met niet-ontplofte clustermunitie. Die had hem evengoed kunnen treffen. Hij roept daarom op voor een gelijkaardig verbod op clusterbommen, want beide wapens maken zonder onderscheid burgerslachtoffers.

Meer over dit onderwerp

Catherine Stubbe: "Ik vind het geweldig om talenten te herkennen"
© R. Colfs - Handicp International

Catherine Stubbe: "Ik vind het geweldig om talenten te herkennen"

Handicap International België verwelkomde in augustus een nieuwe HR-directeur, Catherine Stubbe. Ze werkte tien jaar lang voor het Rode Kruis in België en in Congo. De voorbije drie jaar leidde ze onze activiteiten in Haïti en van 2012 tot 2016 stond ze aan het hoofd van onze programma’s in Congo.

Eén mijnslachtoffer per uur
© Jaweed Tanveer / HI
Mijnen en andere wapens

Eén mijnslachtoffer per uur

De Landmine Monitor registreerde in 2018 6.897 slachtoffers van mijnen, bijna één nieuw slachtoffer per uur !

Komt er ooit een eind aan de bombardementen op bewoonde gebieden?
© Handicap International
Mijnen en andere wapens

Komt er ooit een eind aan de bombardementen op bewoonde gebieden?

Handicap International trekt al vijf jaar aan de alarmbel over het gebruik van explosieve wapens in dichtbevolkte gebieden. Alma Al-Osta, verantwoordelijk voor onze advocacy-acties rond ontwapening, legt uit waarom we het onszelf verplicht zijn om deze strijd te voeren.