Goto main content

9 - Tsi Lhamo

Het laatste deel van de zomerreeks met Didier Demey

Tsi Lhamo

Tsi Lhamo | © HI

Tibet [2007]

De zon trekt haar stralen aan, trekt zich op naar de hemel en viseert de pieken ten oosten van Lhasa. Een blauw rond briesje probeert mijn haren te strelen maar raakt verstrikt in de wollen muts die ik over mijn oren heb getrokken. Ik sluit de laatste knoop van mijn jas als een stil protest om de koude lucht aan mijn nek af te snijden.

Ik ben op weg naar Tsi Lhamo, wat me in een stemming brengt die vergelijkbaar is met het diepe blauw van de hemel.
Op een dag, ze was toen vijf jaar oud, nodigde Tsjernobyl zichzelf uit in het hoofd van Tsi Lhamo. Het ging gepaard met schokken en grote donderslagen, alles werd op zijn kop gezet. Het liet sporen na in haar kinderbrein die niet meer gewist konden worden. Sindsdien groeide Tsi Lhamo aan twee snelheden: één voor haar lichaam en één voor wat ze er mee kon doen. 

Als ze probeert te praten, lijkt het op de vlucht van een libel. Woorden blijven ergens rond de stembanden hangen. Aarzelend. Dan schrikken ze op en komen ze chaotisch naar buiten. Haar mond trekt gezichten die ze niet kan controleren. Daarna, omdat ze niet kan praten, verschijnt een glimlach die eindigt in een echte lach.

Haar gebaren komen ook met horten en stoten. Soms heeft ze veel weg van een orkestleider of een circusartiest die in slow motion met te veel ballen jongleert. De armen gaan alle kanten uit, het hoofd kantelt naar bakboord, de benen strekken zich uit, de handen worden vuisten, haar spieren verkrampen.

Men heeft me verteld dat dit een geval van karma is en dat de hersenen van Tshi Lhamo Tsjernobyl herkend hadden, vanwege een kwaad dat ze in een vorig leven zou gedaan hebben. Als Tsi Lhamo vandaag als een orkestleider op libellen jaagt, dan is dat haar straf. Ik geloof eerder dat ze in een vorig leven Siddhartha Boeddha zelf was, of zelfs iets beters. Ze was de Calligrammes van Apollinaire in levende lijve, ze was het haar van De Kleine Prins, de slagroom op een frambozentaart, het vaccin tegen polio of misschien wel de uitvinder van de saxofoon. Ze was een waardevol iemand, en daarom kreeg ze de mooiste glimlach ter wereld. En ze deelt haar lach met iedereen die haar pad kruist. 

Terug naar het overzicht
 

Gepubliceerd op: 14 september 2021

Meer over dit onderwerp

Haïti, een maand na de aardbeving
© R.CREWS/ HI
Noodhulp

Haïti, een maand na de aardbeving

Een maand nadat een aardbeving het zuidwesten van Haïti opschrikte, zijn de humanitaire behoeften nog steeds immens. Meer dan 2.000 mensen kwamen om, 650.000 Haïtianen verkeren nog steeds in nood.

“Mijn letsel heeft alles veranderd”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Mijn letsel heeft alles veranderd”

Een granaatscherf doorboorde het lichaam van Hozeifa tijdens een bombardement in de Syrische stad Idlib in 2016. De jongen raakte verlamd aan zijn benen. Hij vluchtte daarna naar Libanon, waar hij in een tentje leeft met zijn gezin.

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”

De 48-jarige Mayada komt uit een buitenwijk van de Syrische stad Damascus. In 2014 werd haar huis gebombardeerd. Ze liep ernstige verwondingen op en moest naar het ziekenhuis voor een amputatie. Intussen leeft ze al twee jaar als vluchtelinge in Libanon, waar ze van Handicap International een prothese kreeg. Onze organisatie helpt haar met kinesitherapie.