Goto main content

Een tiener met een toekomst

Integratie
Democratische Republiek Congo
“Ik zou graag naaister worden, trouwen en een gezin hebben.” Het is de eenvoudige wens van Irette, een meisje van 17 jaar uit Kinshasa. De meeste mensen vervullen die wens zonder al te grote problemen. Voor Irene, die is doof is geworden toen ze vier jaar was, zou dit een mooie overwinning betekenen.
Irette met een grote glimlach.

“Ik zou graag naaister worden, trouwen en een gezin hebben.” Het is de eenvoudige wens van Irette, een meisje van 17 jaar uit Kinshasa. De meeste mensen kunnen zo'n dromen waarmaken. Voor Irene, die is doof is geworden toen ze vier jaar was, zou dat een mooie overwinning betekenen.

Irette is de oudste van vijf kinderen. Haar kinderjaren bracht ze door in Kananga in de provincie Oost-Kasaï. Toen ze vier jaar was kreeg ze een ziekte waardoor ze doof is geworden. Haar tante heeft hemel en aarde bewogen om het kind de juiste medische zorgen te geven, maar Irette is doof gebleven.

Later verhuisde de familie naar Kinshasa waar haar tante Irette heeft ingeschreven in een school voor dove kinderen. Maar de school voldeed niet voor het meisje: ze leerde er de Congolese doventaal niet en ze stak er ook niet veel op waardoor de familie zich afvroeg of het wel nuttig was om Irette naar school te sturen.

Het was opnieuw haar tante die het centrum Kikesa heeft gevonden. Dit keer klikte het meteen. Irette heeft er haar lagere school afgewerkt en zit intussen in het tweede leerjaar. Het feit dat ze in een klas zit waar dove en niet-dove kinderen samen zitten, is geen enkel probleem. “Ik heb er veel vrienden: sommige zijn doof, ander niet. Ik kan met iedereen goed praten en ik heb het gevoel dat ik helemaal mezelf kan zijn."

Haar droom om naaister te worden is intussen binnen handbereik. Maar als je haar vraagt welke vakken ze het liefst doet, zal ze haar voorkeur voor talen niet onder stoelen of banken steken. Irette studeert Frans en Engels.

Haar mama moedigt haar enorm aan, ze hoopt dat het meisje zelf voor haar inkomen zal kunnen zorgen en van niemand afhankelijk hoeft te zijn. Maar het is haar tante die haar steun en toeverlaat blijft. Zij heeft de rest van de familie ervan overtuigd hoe belangrijk het is dat ook Irette naar school kan gaan. Misschien zal ze haar nichtje ook nog steunen als ze haar diploma op zak heeft, zodat ze haar eigen naaiatelier kan openen.

Getuigenis opgetekend door Alain Kikeni, verantwoordelijk voor het project ‘inclusief onderwijs’ in Kinshasa.
 

Gepubliceerd op: 14 september 2021

Meer over dit onderwerp

Maggie, directrice HI Kenia: "Het zou makkelijker zijn als ik een man was"
© HI
Gezondheid Integratie Revalidatie

Maggie, directrice HI Kenia: "Het zou makkelijker zijn als ik een man was"

Naar aanleiding van World Humanitarian Day, de Internationale Dag van de Humanitaire Hulp, op 19 augustus, gingen we zitten voor een gesprek met de Keniaanse Margaret Nguhi. “Maggie” zet zich als verantwoordelijke van de projecten van Handicap International in voor andere mensen in haar land.

Steeds meer mensen uit hun huizen gedwongen
© K.Holt / HI
Integratie Mijnen en andere wapens

Steeds meer mensen uit hun huizen gedwongen

Wereldwijd zijn meer dan 80 miljoen mensen gedwongen ontheemd, een verdubbeling ten opzichte van 10 jaar geleden. Dat blijkt uit de cijfers die de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties (UNHCR) in december 2020 publiceerde.

Uitbraak COVID-19 zorgde voor toename geweld op vrouwen met een beperking
© Sophie Pecourt / HI
Integratie Mensenrechten

Uitbraak COVID-19 zorgde voor toename geweld op vrouwen met een beperking

Geweld tegen vrouwen en meisjes met een beperking is een wereldwijd probleem: vrouwen met een beperking lopen een groter risico slachtoffer te worden van geweld dan vrouwen zonder beperking of mannen met een beperking.