Meteen naar de inhoud

Een tiener met een toekomst

Integratie
Democratische Republiek Congo
“Ik zou graag naaister worden, trouwen en een gezin hebben.” Het is de eenvoudige wens van Irette, een meisje van 17 jaar uit Kinshasa. De meeste mensen vervullen die wens zonder al te grote problemen. Voor Irene, die is doof is geworden toen ze vier jaar was, zou dit een mooie overwinning betekenen.
Irette met een grote glimlach.

“Ik zou graag naaister worden, trouwen en een gezin hebben.” Het is de eenvoudige wens van Irette, een meisje van 17 jaar uit Kinshasa. De meeste mensen kunnen zo'n dromen waarmaken. Voor Irene, die is doof is geworden toen ze vier jaar was, zou dat een mooie overwinning betekenen.

Irette is de oudste van vijf kinderen. Haar kinderjaren bracht ze door in Kananga in de provincie Oost-Kasaï. Toen ze vier jaar was kreeg ze een ziekte waardoor ze doof is geworden. Haar tante heeft hemel en aarde bewogen om het kind de juiste medische zorgen te geven, maar Irette is doof gebleven.

Later verhuisde de familie naar Kinshasa waar haar tante Irette heeft ingeschreven in een school voor dove kinderen. Maar de school voldeed niet voor het meisje: ze leerde er de Congolese doventaal niet en ze stak er ook niet veel op waardoor de familie zich afvroeg of het wel nuttig was om Irette naar school te sturen.

Het was opnieuw haar tante die het centrum Kikesa heeft gevonden. Dit keer klikte het meteen. Irette heeft er haar lagere school afgewerkt en zit intussen in het tweede leerjaar. Het feit dat ze in een klas zit waar dove en niet-dove kinderen samen zitten, is geen enkel probleem. “Ik heb er veel vrienden: sommige zijn doof, ander niet. Ik kan met iedereen goed praten en ik heb het gevoel dat ik helemaal mezelf kan zijn."

Haar droom om naaister te worden is intussen binnen handbereik. Maar als je haar vraagt welke vakken ze het liefst doet, zal ze haar voorkeur voor talen niet onder stoelen of banken steken. Irette studeert Frans en Engels.

Haar mama moedigt haar enorm aan, ze hoopt dat het meisje zelf voor haar inkomen zal kunnen zorgen en van niemand afhankelijk hoeft te zijn. Maar het is haar tante die haar steun en toeverlaat blijft. Zij heeft de rest van de familie ervan overtuigd hoe belangrijk het is dat ook Irette naar school kan gaan. Misschien zal ze haar nichtje ook nog steunen als ze haar diploma op zak heeft, zodat ze haar eigen naaiatelier kan openen.

Getuigenis opgetekend door Alain Kikeni, verantwoordelijk voor het project ‘inclusief onderwijs’ in Kinshasa.
 

Meer over dit onderwerp

Covid-19 : Handicap International past haar acties aan om de meest kwetsbare mensen te beschermen
© Quinn Neely / HI
Gezondheid Integratie Noodhulp

Covid-19 : Handicap International past haar acties aan om de meest kwetsbare mensen te beschermen

Op het terrein passen de teams van Handicap International hun activiteiten aan om de uitbreiding van Covid-19 te beperken. De interventiemethoden worden aangepast. Nieuwe projecten worden opgezet om de meest kwetsbare mensen te beschermen tegen het virus - mensen met een beperking, kinderen, vrouwen en geïsoleerde of oudere mensen - en om in te spelen op de gevolgen van deze crisis.

Héritier, slachtoffer van het geweld in Zuid-Kivu
© Patrick Meinhardt/HI
Gezondheid Noodhulp Revalidatie

Héritier, slachtoffer van het geweld in Zuid-Kivu

Héritier (23) was kapitein op een vissersboot in Zuid-Kivu, Congo. Op een nacht viel een gewapende groep zijn woning binnen. Héritiers ouders werden in koelen bloede vermoord. Zelf hield hij een armletsel over aan de aanval. Noela, een kinesiste van HI, komt geregeld op bezoek. Samen werken ze aan zijn revalidatie opdat hij zijn arm en hand opnieuw kan gebruiken. Héritier wordt ook begeleid door Olivier, een psycholoog bij wie hij zich op zijn gemak voelt.

"Ik ben zo hard als een steen"
HI
Revalidatie

"Ik ben zo hard als een steen"

Kisubizo is een meisje van 10 jaar uit Oost-Congo. Het relaas van haar familie klinkt als een echte tragedie.