Een portretfoto van Hervé voor het revalidatiecentrum van Handicap International in Bambari. | © A. Servant / HI
Vandaag luidt het begin in van een nieuwe start. Hervé (26) zet zijn eerste stappen met zijn nieuw aangemeten prothese. Afgelopen februari raakte Hervé ernstig gewond aan zijn rechtervoet bij een gewapende aanval in Bambari, een stad in de Centraal-Afrikaanse Republiek. Een momentopname met drastische gevolgen.
Op het moment van het incident werd Hervé naar het ziekenhuis gebracht, waar hij te horen kreeg dat hij geamputeerd zou moeten worden. Hervé weigerde: "Ik was zo bang om mijn been te verliezen en de gevolgen die dat zou hebben voor mijn leven. Ik dacht dat ik een last voor mijn familie zou worden en dat wilde ik niet.” Het ziekenhuis stond vervolgens op het punt om hem te ontslaan, ondanks de levensbedreigende risico's van zijn verwonding. Die was geïnfecteerd geraakt en een amputatie werd steeds dringender. Het was toen dat de specialisten van Handicap International, die ook actief zijn in het ziekenhuis van Bambari, over de situatie van Hervé hoorden en tussenbeide kwamen.
Gedurende een week praatte het psychologische ondersteuningsteam van HI in op Hervé en hielp het hem zijn angsten te overwinnen, hem bewust makend van de ernst van de situatie. Met de nodige psychosociale steun en vernieuwde inzichten nam hij de cruciale beslissing om de amputatie te ondergaan.
In de daaropvolgende periode kon Hervé rekenen op de hulp van de kinesitherapeuten en psychosociale steun van HI. Zijn vervoerskosten naar het revalidatiecentrum werden ook door HI gedekt, om de toegang tot de nodige medische zorgen te garanderen.
Toen Hervé ten slotte klaar was voor een prothese, bracht HI hem naar Bangui, de hoofdstad van de Centraal-Afrikaanse Republiek, waar zich het enige orthopedische centrum van het land bevindt. Hervé bracht een week lang elke ochtend door in het centrum, waar hij de nieuwe afgietsels moest passen, tot uiteindelijk de dag was aangebroken dat hij het centrum kon verlaten met zijn op maat gemaakte prothese.
"Ik ben zo blij," zegt Hervé. "Het is zo moeilijk geweest om te bewegen zonder prothese. Ik hoop, voor mij en mijn familie, dat ik spoedig weer normaal zal kunnen lopen, zodat ik weer kan leven zoals ik vroeger deed. Ik zie dat ik beetje bij beetje weer mobiel word en daar mag ik HI voor bedanken.
De carrièremogelijkheden van Hervé waren eerder beperkt. Hij werkt als schoenenpoetser langs de hoofdweg in de stad, maar verdient daar niet veel geld mee. Met zijn hervonden mobiliteit hoopt Hervé een nieuwe baan te beginnen als verkoper van mobiele apotheken, waarbij hij met zijn prothese grote passen zal maken door de wijken van Bambari.
