Goto main content

"Wij zijn overlevers"

Mijnen en andere wapens
Colombia

De linkerhand van Freddy, een Colombiaanse landbouwer uit het Cauca-district, is verminkt. Toen Freddy 24 was, kwam hij onzacht in aanraking met een landmijn. Hij moest stoppen met werken en stond er alleen voor. Na een donkere periode raakte Freddy er weer bovenop.

Toen hij 24 was, raakte Freddy gewond door een explosief in het departement Cauca in Colombia. | ©J.M. Vargas/HI

“Ik was 24 jaar en woonde met mijn vrouw en dochtertje in een bescheiden woning op het platteland, in de regio Vereda La Primavera. We maakten deel uit van de inheemse Nasa-gemeenschap. We kookten op een houtvuur en gebruikten het water uit de rivier. Ik werkte in koffie-, yucca- en maïsplantages met de andere leden van de gemeenschap.

Door het conflict dat ons land al jarenlang verscheurde, waren we constant op onze hoede voor nieuwe confrontaties. Ze hadden ook overal explosieven achtergelaten, maar wij wisten niet wat dat waren.

Op een dag vonden mijn oom en ik een lange buis: ik sloeg erop met een hamer. Het was een mijn … mijn hand raakte lelijk toegetakeld. Ik werd meteen naar het ziekenhuis gebracht. De verplegers zeiden dat ik mijn hand zou verliezen, al raakte ik uiteindelijk slechts twee vingers kwijt. Maar ik was er kapot van. Het leidde een heel zware periode in: ik ben beginnen drinken, mijn vrouw heeft me verlaten, ik verloor mijn vader … Ik was niet meer in staat om mijn land te bewerken.”

Freddy ging door een diep dal, maar klom er ook weer uit: “Met de hulp van Handicap International. Ze hebben psychologische hulp mogelijk gemaakt en dankzij hen kon ik naar de dokter en kreeg ik medicijnen. HI heeft er ook voor gezorgd dat ik me kon inzetten voor de rechten van de inheemse gemeenschappen die het slachtoffer werden van de burgeroorlog. Ik werd eerst boekhouder en vervolgens raadgever voor deze organisatie. En ten slotte kreeg ik ook financiële steun, waarmee ik een kleine kippenboerderij begonnen ben. Een andere droom van mij is het opnemen van een nieuw muziekalbum.

Zonder de steun van HI zou ik er nooit bovenop geraakt zijn, laat staan dat ik deze projecten gerealiseerd zou hebben. Onze rechten werden geschonden. We zijn slachtoffers en overlevers. Maar we kijken vooruit.”
 

Gepubliceerd op: 6 januari 2022

Meer over dit onderwerp

Salam, Syrisch meisje met trauma's en dromen
© S.Khlaifat / HI
Mijnen en andere wapens Revalidatie

Salam, Syrisch meisje met trauma's en dromen

De familie van Salam was olijven aan het oogsten in een boomgaard in Syrië. De kleine Salam, vijf jaar op dat ogenblik, raakte geïntrigeerd door een vreemd, klein, metalen voorwerp.

Irak: gigantisch probleem staat heropbouw van het land in de weg
© F. Vergnes/HI
Mijnen en andere wapens

Irak: gigantisch probleem staat heropbouw van het land in de weg

Op 13 oktober stelde HI een rapport voor met als titel “Geen veilige terugkeer: de impact van explosieve oorlogsresten op de getroffen bevolking in Irak”, waarin de organisatie de balans opmaakt van de huidige leefomstandigheden van de Iraakse bevolking. Sommige inwoners durven hun kinderen nog steeds niet te voet naar school te sturen. Anderen moeten op plaatsen werken die bezaaid liggen met explosieven om in de behoeften van hun gezin te voorzien.

De impact van conflicten opvangen
© Gwenn Dubourthoumieu / HI
Mijnen en andere wapens

De impact van conflicten opvangen

De ontmijningsoperaties en sensibiliseringsprojecten worden binnen Handicap International opgevolgd door de afdeling ‘Bestrijding gewapend geweld’. Net zoals conflicttransformatie zijn het noodzakelijke activiteiten na een oorlog. Perrine Benoist, die aan het hoofd staat van de afdeling, gunt ons een blik binnen de werking van het team.