Goto main content

“Ik wil gewoon dat ze een mooie toekomst heeft”

Noodhulp Revalidatie
Jordanië Syrië

Arjwan, 6 jaar, raakte zwaargewond bij een bombardement in Syrië in 2013. Diezelfde dag kwamen veertien van haar familieleden om het leven. Het meisje werd in allerijl naar Jordanië overgebracht voor verzorging. Sindsdien woont ze bij haar oma in het kamp van Zaatari. Handicap International helpt haar te herstellen van haar verwondingen met kinesitherapie.

Arjwan poseert tegen een houten paal voor een huisje in golfplaten. Haar orthese is zichtbaar.

Arjwan, 6 jaar, raakte zwaargewond bij een bombardement in Syrië in 2013. Diezelfde dag kwamen veertien van haar familieleden om het leven. Het meisje werd in allerijl naar Jordanië overgebracht voor verzorging. Sindsdien woont ze bij haar oma in het kamp van Zaatari. Handicap International helpt haar te herstellen van haar verwondingen met kinesitherapie.

Wanneer Mohammad, kinesitherapeut bij Handicap International, de woonplaats van Arjwan binnenkomt, kijkt het meisje met de blauwe ogen hem verlegen aan. Ze gaat naast hem zitten om oefeningen te doen. Ze trekt haar orthopedische schoenen uit die ze van onze organisatie kreeg. Grote littekens op haar benen worden zichtbaar: het zijn de sporen van het bombardement dat ze overleefde.

Geschokt en radeloos

“Op de bewuste dag in oktober 2013 waren Arjwan, haar eenjarige zusje en hun mama en papa in Deraa. Ikzelf was toen al naar Jordanië gevlucht”, vertelt haar oma, die in het kamp voor Arjwan zorgt.

"’s Avonds hoorde ik dat de wijk waar mijn familie in Syrië woonde, gebombardeerd was. Veertien familieleden kwamen om het leven, onder wie Arjwans mama en zusje. Ze vertelden me dat mijn kleindochter met spoed was overgebracht naar Jordanië voor verzorging. Ik ben haar meteen gaan opzoeken in het ziekenhuis. Ik herkende haar bijna niet … Ze was verbrand en had open wonden aan haar hoofd. Ook haar been was gewond. Ik was geschokt en radeloos.”

Eén droom

Handicap International helpt Arjwan weer beter worden. Het meisje is getraumatiseerd en zegt niet veel. Toch werkt ze elke revalidatiesessie haar kinesitherapieoefeningen keurig af.

“Ze is erg slim”, vertelt Arjwans oma, terwijl ze het meisje liefdevol aankijkt. “In Syrië was ik lerares en vandaag leer ik Arjwan elke dag wel iets bij. Ze kan al tot tien tellen in het Engels en tot honderd in het Arabisch. Binnenkort zal ze ook in het kamp naar school gaan. Ons leven hier is niet eenvoudig, maar elke ochtend kan ik bij het opstaan maar aan één ding denken: ik moet en wil mijn uiterste best doen om Arjwan ondanks alles een mooie toekomst te schenken.”

Help de overlevenden van de Syrische crisis door een gift te doen. Klik hier om te steunen.

Gepubliceerd op: 14 september 2021

Meer over dit onderwerp

Haïti, een maand na de aardbeving
© R.CREWS/ HI
Noodhulp

Haïti, een maand na de aardbeving

Een maand nadat een aardbeving het zuidwesten van Haïti opschrikte, zijn de humanitaire behoeften nog steeds immens. Meer dan 2.000 mensen kwamen om, 650.000 Haïtianen verkeren nog steeds in nood.

“Mijn letsel heeft alles veranderd”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Mijn letsel heeft alles veranderd”

Een granaatscherf doorboorde het lichaam van Hozeifa tijdens een bombardement in de Syrische stad Idlib in 2016. De jongen raakte verlamd aan zijn benen. Hij vluchtte daarna naar Libanon, waar hij in een tentje leeft met zijn gezin.

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”

De 48-jarige Mayada komt uit een buitenwijk van de Syrische stad Damascus. In 2014 werd haar huis gebombardeerd. Ze liep ernstige verwondingen op en moest naar het ziekenhuis voor een amputatie. Intussen leeft ze al twee jaar als vluchtelinge in Libanon, waar ze van Handicap International een prothese kreeg. Onze organisatie helpt haar met kinesitherapie.