Goto main content

Landmijnen en Clustermunitie: actualiteit

Mijnen en andere wapens
Slachtoffers van clustermunitie zijn voor 98% burgers. Het is een beangstigende vaststelling, gemaakt door FatalFootprint, een rapport van Handicap International over de globale impact van clustermunitie vanuit humanitair standpunt.

Slachtoffers van clustermunitie zijn voor 98% burgers. Het is een beangstigende vaststelling, gemaakt door FatalFootprint, een rapport van Handicap International over de globale impact van clustermunitie vanuit humanitair standpunt.

Deze cijfers haalden op 2 november 2006 wereldwijd de krantenkoppen. Achter de vele statistieken, voorgesteld in Fatal Footprint, schuilen duizenden mensen die dag na dag vechten voor hun overleving in een omgeving bezaaid met clustermunitie.

Als antwoord op het lijden en de desastreuze socio-economische gevolgen vanclustermunitie riep Handicap International in februari 2005 al op tot een verbod op deze barbaarse wapens.

Onze oproep werd aanhoord. Eerst door het grote publiek meer dan 315.000 mensen tekenden al de petitie - en door de media, dan door sommige parlementsleden in enkelelanden. Het directe gevolg hiervan was dat 30 van de 102 Verdragspartijen tot de Conventie over Conventionele Wapens (CCW) tijdens de bijeenkomst in Genève (zie p. 3 van de newsletter) hun bereidheid uitdrukten om te starten met onderhandelingen over een nieuw “wettelijk instrument” voor clustermunitie, terwijl 25 staten opriepen tot een internationaal verbod op clustermunitie “die ernstige humanitaire gevaren inhoudt”.

Dit is slechts een begin. Sommige landen blijven zich verzetten tegen een verdrag over clustermunitie. Net zoals tien jaar geleden, op de vooravond van het proces van Ottawa, is het duidelijk dat het kader van de CCW geen antwoord zal bieden op de menselijke tragedies veroorzaakt door clustermunitie.

Een verdrag buiten het kader van de CCW is nu onvermijdelijk. Het Noorse initiatief verplicht staten en hun vertegenwoordigers te kiezen tussen reële inspanningen om te onderhandelingen over regels die burgers daadwerkelijk beschermen en er maar niet in slagen om de bescherming van burgers te plaatsen boven het gebruik van onmenselijke wapens.

Het proces van Ottawa baande de weg naar een nieuw type van diplomatie: multilateraal en effectief. Het Noorse initiatief is een unieke gelegenheid om deze ervaring uit te breiden.
 

Gepubliceerd op: 6 januari 2022

Meer over dit onderwerp

Salam, Syrisch meisje met trauma's en dromen
© S.Khlaifat / HI
Mijnen en andere wapens Revalidatie

Salam, Syrisch meisje met trauma's en dromen

De familie van Salam was olijven aan het oogsten in een boomgaard in Syrië. De kleine Salam, vijf jaar op dat ogenblik, raakte geïntrigeerd door een vreemd, klein, metalen voorwerp.

Irak: gigantisch probleem staat heropbouw van het land in de weg
© F. Vergnes/HI
Mijnen en andere wapens

Irak: gigantisch probleem staat heropbouw van het land in de weg

Op 13 oktober stelde HI een rapport voor met als titel “Geen veilige terugkeer: de impact van explosieve oorlogsresten op de getroffen bevolking in Irak”, waarin de organisatie de balans opmaakt van de huidige leefomstandigheden van de Iraakse bevolking. Sommige inwoners durven hun kinderen nog steeds niet te voet naar school te sturen. Anderen moeten op plaatsen werken die bezaaid liggen met explosieven om in de behoeften van hun gezin te voorzien.

De impact van conflicten opvangen
© Gwenn Dubourthoumieu / HI
Mijnen en andere wapens

De impact van conflicten opvangen

De ontmijningsoperaties en sensibiliseringsprojecten worden binnen Handicap International opgevolgd door de afdeling ‘Bestrijding gewapend geweld’. Net zoals conflicttransformatie zijn het noodzakelijke activiteiten na een oorlog. Perrine Benoist, die aan het hoofd staat van de afdeling, gunt ons een blik binnen de werking van het team.