Mijnen en explosief oorlogstuig: een enorm gevaar

Volgens het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) is Irak, na decennia van oorlogen en conflicten, het land dat ter wereld het meest geteisterd wordt door mijnen en explosief oorlogstuig . Deze wapens werden massaal gebruikt bij interne conflicten, tijdens de oorlog met Iran (1980-1988), de Golfoorlog (1991) en de Amerikaans-Engelse interventie in 2003.

Een rapport van UNICEF vermeldt 25 miljoen antipersoonsmijnen en antitankmijnen die een land van 32 miljoen inwoners geselen. De Verenigde Staten, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk hebben in 1991 bijna 20 miljoen clusterbommen geloosd op Irak en Koeweit. In 2003 hebben de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk in amper drie weken tijd tussen 1,8 en 2 miljoen clusterbommen gebruikt.

• Minstens 1.700 km2 land ligt bezaaid met mijnen en explosief oorlogstuig.
• Minstens 1,6 miljoen mensen worden bedreigd door deze wapens.
• Tussen 2001 en 2011 werden meer dan 20.000 slachtoffers van mijnen en explosief oorlogstuig geteld.
• 85 % van de getelde slachtoffers in 2011 was burger. Meer dan 40 % hiervan was kind .

De aanwezigheid van mijnen, clusterbommen en ander explosief oorlogstuig heeft een rechtstreekse impact op de ontwikkeling van het land. 80 % van de aangetaste gebieden in het zuiden van Irak is landbouwgrond die vaak toebehoort aan de armste burgers die geen andere bestaansmiddelen hebben . Om te overleven, nemen ze dus het risico om gebieden binnen te dringen die bezaaid liggen met mijnen. In 2007 heeft Irak het Verdrag van Ottawa tegen antipersoonsmijnen bekrachtigd en in 2009 heeft het land ook het Verdrag van Oslo tegen clustermunitie geratificeerd.