Meteen naar de inhoud

Song Kosal uit Cambodja

Mijnen en andere wapens
Cambodja
Song Kosal was zes jaar oud toen haar leven noodgedwongen drastisch veranderde. Ze werkte met haar moeder op een rijstveld, in een kalme gemeente niet ver van de Thaise grens. Ze stapte niets vermoedend op een antipersoonsmijn die ontplofte. Kosal was zwaar gewond aan haar rechterbeen, dat geamputeerd moest worden.
Song Kosal uit Cambodja, Landmijnslachtoffer

Landmijnslachtoffer en ooggetuige van de ondertekening van het Verdrag van Ottawa in 1997.

Song Kosal was zes jaar oud toen haar leven noodgedwongen drastisch veranderde. Ze werkte met haar moeder op een rijstveld, in een kalme gemeente niet ver van de Thaise grens. Ze stapte niets vermoedend op een antipersoonsmijn die ontplofte. Kosal was zwaar gewond aan haar rechterbeen, dat geamputeerd moest worden.

Op twaalfjarige leeftijd, nam Kosal actief deel aan de campagne voor een verbod op landmijnen, nadien nam ze ook het woord tijdens verschillende buitenlandse conferenties. In 1997 was ze aanwezig op de ondertekening van het verdrag van Ottawa voor het verbod op landmijnen. Ze droeg haar boodschap uit in Spanje, Australië, Japan, Canada, bij de Verenigde Naties, in de Filippijnen, in Mozambique, in Marokko, in Zwitserland, Frankrijk en in België. Tien jaar geleden was ze overigens hier in Brussel. Ze ontmoette staatshoofden en hoogwaardigheidsbekleders vanuit de hele wereld, waaronder de koning van Cambodja, de koningin van Spanje, de Koningin van Jordanië en de Secretaris Generaal van de Verenigde Naties.

Als jeugdige ambassadrice van de ICBL (International Campaign to Ban Landmines) gaf ze een gezicht aan de vele kinderen die ongelukken met landmijnen overleefden. Ze studeert momenteel aan de universiteit in Phnom Penh in Cambodja en is nog altijd actief in de strijd tegen landmijnen.

Meer over dit onderwerp

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven Mijnen en andere wapens Noodhulp Revalidatie

Jemen: een hele generatie ernstig gewond voor het leven

Sinds het begin van het conflict in Jemen heeft Handicap International meer dan 3.000 slachtoffers van explosieve wapens behandeld, waaronder 850 slachtoffers van mijnen en explosieve oorlogsresten. Bijna allemaal hebben ze een blijvende handicap overgehouden als gevolg van hun verwondingen en zullen ze specifieke nazorg voor de rest van hun leven nodig hebben. De organisatie maakt zich zorgen over de vele belemmeringen voor humanitaire interventies en de toegang tot de bevolking. Thomas Hugonnier, projectverantwoordelijke voor de organisatie in het Midden-Oosten, getuigt over de situatie in het land.

Laos: twee overlevenden van clustermuntie getuigen
© N. Lozano Juez / HI
Mijnen en andere wapens

Laos: twee overlevenden van clustermuntie getuigen

Ze wonen in hetzelfde dorp. Ze werden ook allebei het slachtoffer van clustermunitie. Eerst Kua Tcho Tor … dertig jaar later ook Chue Por Vang.

Laos: Onze ontmijningsteams geven niet op!
© N. Lozano Juez / HI
Mijnen en andere wapens

Laos: Onze ontmijningsteams geven niet op!

Explosieve oorlogsresten blijven een dreiging vormen voor de bevolking in Laos. Handicap International zet zich in om die dreiging weg te nemen en om de humanitaire en socio-economische risico’s te verminderen.