Goto main content

Terug naar school: "Ik ben zo ongeduldig!"

Integratie Revalidatie
Haïti
Begin september gaan kinderen overal ter wereld terug naar school. De zestienjarige Christella woont in Port-au-Prince, de hoofdstad van Haïti. Na de aardbeving die het land trof in 2010 verloor ze haar linkerbeen. Dankzij de steun van Handicap International heeft Christella een prothese gekregen, volgt ze revalidatiesessies en wordt ze nog steeds regelmatig opgevolgd. Na een mooie zomer ziet Christella er enorm naar uit om terug op de schoolbanken te zitten.
Christella zit buiten haar huis, met een schrift op haar knieën

Begin september gaan kinderen overal ter wereld terug naar school. De zestienjarige Christella woont in Port-au-Prince, de hoofdstad van Haïti. Na de aardbeving die het land trof in 2010 verloor ze haar linkerbeen. Dankzij de steun van Handicap International heeft Christella een prothese gekregen, volgt ze revalidatiesessies en wordt ze nog steeds regelmatig opgevolgd. Na een mooie zomer ziet Christella er enorm naar uit om terug op de schoolbanken te zitten.

De vakantie zit er bijna op. De zestienjarige Christella kan niet wachten om terug naar school te gaan. Na haar examens in juni, waar ze met vlag en wimpel voor slaagde, begint ze aan het derde middelbaar.

"De vakantie was super. Ik heb tijd doorgebracht met met mijn familie, ik heb mijn mama geholpen in de winkel en ik heb armbandjes en ambachtelijke envelopjes gemaakt. Dankzij mijn gsm waren mijn vrienden altijd in de buurt: ik heb ze dus niet echt gemist, want we konden elkaar sms'en en opbellen. Dina heb ik ook regelmatig gezien. Dat is een vriendin die ik heb leren kennen in het revalidatiecentrum. Ook zij is een van haar benen verloren, haar rechterbeen", zegt ze.

Christella wordt al vijf jaar met regelmaat van tijd opgevolgd door de teams van Handicap International. In april 2014 is ze naar Healing Hands for Haïti gegaan, een revalidatie- en prothesecentrum waar haar prothese wordt onderhouden. "Nu heb ik een nieuwe voet, maar de kleur komt niet echt overeen met mijn huidskleur. Ik draag daarom nooit sandalen, want je ziet onmiddellijk dat het geen echte voet is", vertrouwt ze ons toe.

Vandaag gaat Christella terug naar school. "Ik ben echt ongeduldig! Ik ga al van jongsaf naar deze school en voel me er erg op mijn gemak. Ik heb altijd goede resultaten behaald en heb er heel wat vrienden. Mijn lievelingsvakken? Wiskunde, fysica, chemie en biologie. Het is een stiekeme droom om arts te worden."

Gepubliceerd op: 1 april 2021

Meer over dit onderwerp

Uitbraak COVID-19 zorgde voor toename geweld op vrouwen met een beperking
© Sophie Pecourt / HI
Integratie Mensenrechten

Uitbraak COVID-19 zorgde voor toename geweld op vrouwen met een beperking

Geweld tegen vrouwen en meisjes met een beperking is een wereldwijd probleem: vrouwen met een beperking lopen een groter risico slachtoffer te worden van geweld dan vrouwen zonder beperking of mannen met een beperking.

Revalidatiezorg na een aardbeving: “Vroege mobilisatie is essentieel”
© HI
Noodhulp Revalidatie

Revalidatiezorg na een aardbeving: “Vroege mobilisatie is essentieel”

Haar persoonlijke ervaring met een natuurramp berust op een toeval, want ze was net in China toen in mei 2008 een hevige aardbeving de provincie Sichuan opschrikte. Maar Graziella Lippolis heeft als Rehabilitation Manager bij Handicap International België wel het één en ander te vertellen over de consequenties van aardbevingen.

Leven met diabetes: het parcours van Abdelrazzaq
© HI
Gezondheid Revalidatie

Leven met diabetes: het parcours van Abdelrazzaq

Diabetes is één van de belangrijkste oorzaken van beperkingen en leidt in sommige gevallen tot een amputatie. Dat gebeurde ook bij Abdelrazzaq.