Goto main content

Komt er ooit een eind aan de bombardementen op bewoonde gebieden?

Mijnen en andere wapens

Handicap International trekt al vijf jaar aan de alarmbel over het gebruik van explosieve wapens in dichtbevolkte gebieden. Alma Al-Osta, verantwoordelijk voor onze advocacy-acties rond ontwapening, legt uit waarom we het onszelf verplicht zijn om deze strijd te voeren.

Een Syriaanse vrouw met een jongen van 2 in haar armen

Naar schatting maken burgers vandaag 90% uit van de slachtoffers. Dat kunnen we geen precisiebombardementen of collateral damage meer noemen. | © Handicap International

" Ik zou willen beginnen met een onaanvaardbare statistiek: naar schatting maken burgers vandaag 90% uit van de slachtoffers. Dat kunnen we geen precisiebombardementen of collateral damage meer noemen.

Bombardementen en artillerievuur zijn de meest gebruikte methodes tijdens oorlogen. Deze bombardementen vernietigen steden en alle voorzieningen. Het vergt jaren om de explosieve oorlogsresten op te ruimen, vooraleer je ook maar kan overwegen om aan een heropbouw te beginnen.

Maar het is vooral de impact op de bevolking die verschrikkelijk is. Ik geef het voorbeeld van Farah. Haar school werd gebombardeerd, waarbij een granaatscherf haar ruggengraat trof. Ze kreeg verzorging en heeft het overleefd. Maar welke fysieke pijn en psychologische trauma’s heeft dit meisje van 11 jaar moeten doorstaan toen men haar duidelijk maakte dat ze nooit meer zou stappen? Hoeveel zorgen zou haar moeder zich maken over de toekomst van haar dochter? Hoe vinden ze geld voor de zorg en medicijnen? Farah kreeg een rolstoel en kon terugkeren naar school, maar toen brak een wiel van haar rolstoel. Het meisje zit intussen weer thuis en droomt ervan om opnieuw naar school te gaan. Haar ouders hebben niet de middelen."

De bescherming van burgers primeert

" Haar verhaal illustreert waar Handicap International voor strijdt: de bescherming van burgers tegen het gebruik van destructieve wapens in de buurt van hun huizen, scholen, ziekenhuizen, … ; maar ook de erkenning van de rechten van de slachtoffers en hun familieleden.

Handicap International en haar partners van INEW dringen er bij de Staten op aan om een diplomatieke procedure op te starten. Het doel is om een politieke verklaring op te stellen waarbij de Staten vooral de omvang van het probleem erkennen en het gebruik van explosieve wapens in dichtbevolkte gebieden publiekelijk veroordelen. Bovendien moeten de militaire mogendheden zich engageren om burgers beter te beschermen en voorzien dat burgers op korte en lange termijn toegang hebben tot noodhulp.

Vorige maand werd in Geneve de procedure opgestart om deze verklaring uit te werken. Een eerste belangrijke horde werd genomen: 84 Staten spraken zich uit vóór een politieke verklaring. Begin 2020 zou de finale tekst klaar moeten zijn. Handicap International zal druk blijven uitoefenen opdat zo veel mogelijk landen de verklaring ondertekenen."

Gepubliceerd op: 1 april 2021

Meer over dit onderwerp

16 miljoen Jemenieten zullen honger lijden in 2021
© HI
Mijnen en andere wapens Noodhulp

16 miljoen Jemenieten zullen honger lijden in 2021

6 jaar oorlog in Jemen: 21 humanitaire organisaties roepen op tot een onmiddellijk staakt-het-vuren.

Ontmijning en heropbouw Syrië zal decennia duren
© Bahia Z./ HI
Mijnen en andere wapens Noodhulp

Ontmijning en heropbouw Syrië zal decennia duren

Tien jaar na de start van het conflict in Syrië is er nog steeds geen zicht op een oplossing. De wederopbouw van het land belooft een werk van kolossale omvang te worden. De impact van tien jaar oorlog is enorm: de verontreiniging van het grondgebied door explosieve wapens, de verwoesting van de infrastructuur en steden door de onophoudelijke bombardementen, miljoenen vluchtelingen, de trauma’s en verwondingen bij de Syrische bevolking ...

 

Verboden clusterbommen blijven (burger)slachtoffers maken
© D. Kremer / HI
Mijnen en andere wapens Noodhulp

Verboden clusterbommen blijven (burger)slachtoffers maken

Uit het laatste verslag van de Cluster Munition Monitor, dat deze week gepubliceerd werd, blijkt dat Syrië voor het achtste jaar op rij verantwoordelijk is voor de meeste slachtoffers. In 2019 nam het land in oorlog 80% van de slachtoffers voor zijn rekening. Maar de Cluster Munition Monitor getuigt ook over het gebruik van clustermunitie in het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan.