Goto main content

Mosoel: bijna 100.000 mensen ontheemd

Gezondheid Mijnen en andere wapens Noodhulp
Irak
Het aantal ontheemden in Irak blijft stijgen sinds de start van het offensief op Mosoel. In twee maanden tijd zijn bijna 100.000 mensen de stad ontvlucht. De winter maakt de levensomstandigheden voor hen extra hard. Handicap International is ter plaatse om hulp te bieden.
Een kleine jongen met helblauwe vest kijkt in de lens tegen de achtergrond van een straat in het kamp waar langs beide kanten een rij tenten staan

Het aantal ontheemden in Irak blijft stijgen sinds de start van het offensief op Mosoel. In twee maanden tijd zijn bijna 100.000 mensen de stad ontvlucht. De winter maakt de levensomstandigheden voor hen extra hard. Handicap International is ter plaatse om hulp te bieden.

Op 17 oktober startten Iraakse en Koerdische strijdkrachten hun offensief om de Iraakse stad Mosoel terug in handen te krijgen. Het oorlogsgeweld heeft in twee maanden tijd al bijna 100.000 mensen in Mosoel en omstreken op de vlucht doen slaan.

“Het aantal ontheemde mensen neemt elke dag toe”, zegt Maud Bellon, die de noodhulpacties van Handicap International ter plaatse coördineert. “Ongeveer 80% van de mensen zoekt hun toevlucht in kampen. Een minderheid kan terecht in de gemeentes in de buurt, bij familieleden die daar reeds leven.”

Handicap International startte midden november een specifieke noodhulpactie voor de ontheemden van Mosoel. “We proberen zoveel mogelijk mensen te helpen. We zijn aanwezig in de kampen en trekken er rond van tent tot tent om de meest kwetsbare mensen te identificeren en te helpen. We willen er zeker van zijn dat niemand vergeten wordt”, zegt Maud Bellon.

De coördinatrice benadrukt dat de omstandigheden in de kampen met het intreden van de winter nog harder zijn geworden. 

De dreiging van achtergebleven explosieven 

Voor onze organisatie zijn tientallen kinesitherapeuten, sociaal werkers en psychosociaal werkers aan de slag die kinesitherapie en psychosociale ondersteuning bieden. We sturen ook sensibiliseringswerkers op pad, die de mensen informeren over het gevaar van achtergebleven mijnen en explosieve oorlogsresten, die een bedreiging vormen voor de ontheemden.

Sinds de belegering van Mosoel zijn al meer dan 1.000 mensen al vluchtend gewond geraakt door vuurwapens en explosieve wapens, waaronder mijnen. “Ook als de ontheemden naar huis teruggaan omdat de rust is weergekeerd, komen ze terecht op plaatsen waar explosieven zijn achtergebleven. Ze moeten dus weten wat de gevaren zijn en hoe ze moeten handelen om de risico’s op een ongeval te verminderen” aldus Maud Bellon.

Handicap International houdt daarnaast ook niet-technisch onderzoek in gebieden waar mogelijks explosieven liggen en ontmijnt de gevaarlijke gebieden. Daarnaast ondersteunen we gezondheidscentra door o.a. materiaal te leveren en personeel op te leiden en geven we training aan andere humanitaire organisaties over de inclusie van personen met een handicap in hun werk.

 

[1] OCHA, 9 december 2016.

Gepubliceerd op: 14 september 2021

Meer over dit onderwerp

Haïti, een maand na de aardbeving
© R.CREWS/ HI
Noodhulp

Haïti, een maand na de aardbeving

Een maand nadat een aardbeving het zuidwesten van Haïti opschrikte, zijn de humanitaire behoeften nog steeds immens. Meer dan 2.000 mensen kwamen om, 650.000 Haïtianen verkeren nog steeds in nood.

“Mijn letsel heeft alles veranderd”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Mijn letsel heeft alles veranderd”

Een granaatscherf doorboorde het lichaam van Hozeifa tijdens een bombardement in de Syrische stad Idlib in 2016. De jongen raakte verlamd aan zijn benen. Hij vluchtte daarna naar Libanon, waar hij in een tentje leeft met zijn gezin.

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”

De 48-jarige Mayada komt uit een buitenwijk van de Syrische stad Damascus. In 2014 werd haar huis gebombardeerd. Ze liep ernstige verwondingen op en moest naar het ziekenhuis voor een amputatie. Intussen leeft ze al twee jaar als vluchtelinge in Libanon, waar ze van Handicap International een prothese kreeg. Onze organisatie helpt haar met kinesitherapie.