Go to main content

Nepal na de aardbeving: een half jaar hulp

Gezondheid Noodhulp Revalidatie
Nepal
Door een hevige aardbeving in Nepal op 25 april 2015 kwamen meer dan 8.700 personen om het leven en raakten 22.400 mensen gewond. Wat is er in het eerste half jaar gedaan voor de getroffenen? Handicap International zet haar activiteiten op een rijtje.
Een kinesitherapeut in T-shirt van Handicap International heeft een grote bal voor kine-oefeningen vast en omarmt de lachende Khembro, een meisje met slechts één been.

Door een hevige aardbeving in Nepal op 25 april 2015 kwamen meer dan 8.700 personen om het leven en raakten 22.400 mensen gewond. Wat is er in het eerste half jaar gedaan voor de getroffenen? Handicap International zet haar activiteiten op een rijtje.

Toen de aardbeving op 25 april de grond in Nepal deed daveren, was een lokaal team van Handicap International ter plaatse. Onze organisatie heeft immers sinds een vijftiental jaar ontwikkelingsprojecten lopen in het land. Ons lokale team en urgentieteams, die versterking kwamen bieden, traden onmiddellijk in actie om de getroffen bevolking te helpen. Ze konden daarbij bogen op hun ervaring in het opvangen van slachtoffers na dergelijke rampen en het anticiperen op nieuwe catastrofes.

De aandacht van Handicap International gaat in de eerste plaats uit naar de meest kwetsbaren: personen met een handicap, maar ook zwangere vrouwen, slachtoffers van seksueel en gendergerelateerd geweld, senioren, of niet-begeleide kinderen. Heel wat kwetsbare bevolkingsgroepen kregen het na de natuurramp nog moeilijker. Naar schatting 2,8 miljoen kinderen werden door de aardbeving getroffen en 940.000 onder hen hadden dringend nood aan hulp. [1]

Balans van onze activiteiten het voorbije half jaar

Zes maanden na de natuurramp zetten onze medewerkers ter plaatse hun activiteiten voort om de meest kwetsbare bevolkingsgroepen op een duurzame manier te helpen. Een overzicht hieronder herneemt de acties waarmee Handicap International de Nepalese bevolking tot nu toe heeft bijgestaan.

Revalidatie en psychosociale steun

Door een gebrek aan personeel en medisch materiaal konden de ziekenhuizen de toestroom van gewonden al snel niet langer aan. Talloze slachtoffers hadden nood aan revalidatie, met als voornaamste doel de ontwikkeling van een permanente handicap te voorkomen.

Sinds de dag van de aardbeving vangen de kinesitherapeuten van Handicap International gewonde mensen op en bieden ze posttraumatische verzorging. Ze hielden al meer dan 10.500 revalidatiesessies voor meer dan 4.000 gewonden en deelden meer dan 2.300 loophulpmiddelen en specifieke materialen uit (rolstoelen, krukken, looprekjes, nekkragen en ergonomische matrassen) aan meer dan 2.200 personen die door de ramp waren getroffen, zowel in Kathmandu als in de zwaarst getroffen districten.

Handicap International steunde ook een twintigtal ziekenhuizen, medische infrastructuren en vaste en mobiele revalidatiecentra in gemeenschappen verspreid over 7 districten (Kathmandu, Lalitpur, Bhaktapur, Kavrepalanchok, Nuwakot, Sindhupalchok en Rasuwa). Om de slachtoffers te helpen hun trauma te boven te komen, hield de organisatie ook gezamenlijke en individuele psychosociale sessies.

Materiële steun voor de allerarmsten

De aardbeving maakte meer dan 600.000 huizen [2] met de grond gelijk. Nog eens 280.000 woningen raakten door de ramp beschadigd. [3] Handicap International heeft hulp geboden aan de gezinnen die vrijwel alles kwijt zijn en deelde meer dan 4.300 noodhulpkits uit (tenten, kookkits, hygiënekits, dekens).

Onze teams deelden ook materiaal uit om golfplaten daken te maken of te herstellen aan meer dan 2.200 gezinnen (wat overeenstemt met 11.000 personen) in Rasuwa, Nuwakot en Kathmandu, zodat ze beschut zijn tegen de moessonregens.

Ten slotte kregen 500 gezinnen die revalidatiesessies volgden een hulpkit voor hun terugkeer naar huis (geneesmiddelen, dekens, kookgerei, hygiëneproducten).

Logistiek platform

Veel mensen die door de aardbeving getroffen werden, leven in afgelegen gebieden
die enkel te voet of per helikopter bereikbaar zijn. Door de ramp waren de wegen zwaar beschadigd en verliep de toegang tot de dorpen bijzonder moeilijk. Om de humanitaire hulp tot bij de verschillende distributiepunten in de dorpen en gemeenschappen te krijgen, beheert Handicap International sinds 12 mei een van de opslagcentra voor humanitaire hulp in Kathmandu. Er werden ook opslagruimten voorzien in de districten Dhading (in Dhading Besi), Nuwakot (in Bidur), Rasuwa (in Shayphru) en Kavrepalanchok (in Banepa).

Handicap International stond eveneens in voor het transport van humanitaire hulp naar de verschillende distributiepunten in de dorpen en gemeenschappen. Dankzij die opslag- en transportoperaties kon het werk van alle ngo’s ter plaatse vergemakkelijkt worden. Er werden 201 vrachtwagens ter beschikking gesteld van andere humanitaire organisaties.

Diensten toegankelijk voor iedereen

Handicap International installeerde ook een 'hotline' of noodhulplijn, zodat iedereen contact kan opnemen met de organisatie en een beroep kan doen op onze diensten. Over de radio werden berichten uitgezonden om de telefonische dienst bij het grote publiek bekend te maken en de Nepalezen te informeren over de ligging van de mobiele revalidatiecentra.

Tot slot werkt de cel technische inclusie van Handicap International samen met andere humanitaire hulpverleners rond de inclusie van kwetsbare personen. Onze organisatie is actief in coördinatiefora, werkgroepen en projecten (opleiding van personeel, technische steun), werkt in de gemeenschappen zelf (opleiding van 157 gemeenschapshoofden) en wil alle kwetsbare personen toegang bieden tot drinkbaar water, onderwijs, gezondheidszorg en revalidatie.

Klik hier voor een gedeeltelijk overzicht van onze activiteiten in cijfers.                                                

Vooruitzichten

Bijna zes maanden na de aardbeving blijft Handicap International revalidatie en psychosociale bijstand bieden, nieuwe patiënten opsporen, het transport van humanitaire hulp vergemakkelijken en erop toezien dat humanitaire organisaties rekening houden met de meest kwetsbare personen.

Daarnaast versterkt Handicap International de capaciteit van de teams in revalidatiecentra, zodat ze zo goed mogelijk in de behoeften van de patiënten kunnen voorzien.

Tot slot voorzien onze teams begeleiding en technische ondersteuning voor het Nepalese ministerie van Volksgezondheid, zodat de kinesitherapie in het zorgsysteem kan worden opgenomen of nieuwe revalidatiecentra de deuren kunnen openen in de districten die door de aardbeving getroffen zijn.

Handicap International wil er ook voor zorgen dat de zorgstructuren voorbereid zijn op eventuele nieuwe natuurrampen.

Het verhaal van Uma op MO.be

MO* publiceerde op haar website het verhaal van Uma, die zwaar gewond raakte door de aardbeving en nu wordt begeleid door Handicap International. Lees hier het artikel: Hoe een Nepalees meisje werd achtergelaten op de operatietafel.

 

[1] OCHA, 27/04/2015
[2] VN, 3/06/15

[3] http://reliefweb.int/report/nepal/nepal-earthquake-humanitarian-snapshot-07-july-2015

 

 

Meer over dit onderwerp

Food for Peace: Voedselverdeling in Kasaï
© John Wessels/HI
Noodhulp

Food for Peace: Voedselverdeling in Kasaï

Teams van Handicap International (HI) hebben gedurende twee jaar voedselhulp geleverd aan de bevolking van Kasaï in de Democratische Republiek Congo. Tussen 1 augustus 2017 en 31 augustus 2019 verdeelde HI 2 zakken maïsmeel (elk 27 kg), 1 zak bonen, 1 blik olie en 1 zak zout onder 92 549 personen in Demba en Dimbelenge, twee regio's in de provincie Kasaï. 

"Ik beschouw mijn prothese als mijn eigen been"
© Davide Preti/HI
Revalidatie

"Ik beschouw mijn prothese als mijn eigen been"

Een infectie aan haar been na de aardbeving, kostte Maryse (44) bijna 10 jaar geleden haar rechterbeen. Haar handicap heeft haar echter niet kleingekregen.

"Deze oorlog die al vier jaar duurt, heeft de mensen uitgeput." Mijnen en andere wapens Revalidatie

"Deze oorlog die al vier jaar duurt, heeft de mensen uitgeput."

Suad Al-Qadri werkt als psychosociale hulpverlener voor HI in Sana’a, de hoofdstad van Jemen. Ze vertelt over de mentale toestand van de patiënten die door HI geholpen worden en de gevolgen van bombardementen op de psychologische gezondheid van de bevolking.