Meteen naar de inhoud

Regeringen moeten impact van explosieve wapens erkennen

Mijnen en andere wapens
Naar aanleiding van een open debat van de VN-Veiligheidsraad, heeft Handicap International er bij staten op aangedrongen om actie te ondernemen tegen het gebruik van explosieve wapens in bevolkte gebieden. In 2014 raakten 32.000 burgers op die manier gedood of verwond.

Naar aanleiding van een open debat van de VN-Veiligheidsraad, heeft Handicap International er bij staten op aangedrongen om actie te ondernemen tegen het gebruik van explosieve wapens in dichtbevolkte gebieden. In 2014 raakten 32.000 burgers op die manier gedood of verwond.

Op 19 januari 2016 organiseerde de VN-Veiligheidsraad een open debat over de bescherming van burgers in gewapende conflicten. Handicap International riep alle staten op de impact te erkennen van explosieve wapens en het advies van de secretaris-generaal van de VN goed te keuren, namelijk dat staten geen explosieve wapens met een grote impactradius in dichtbevolkte gebieden mogen afvuren. [1]

Daarnaast riep Handicap International de staten op om zich te scharen achter de ontwikkeling van een internationaal politiek instrument, dat het gebruik van explosieve wapens met een grote impactradius in woongebieden moet stopzetten en de schade moet verminderen die op die manier wordt aangericht.

Burgerslachtoffers geen verrassing

“Grote vliegtuigbommen, inaccurate artilleriegranaten of diverse raketwerpers zijn voorbeelden van explosieve wapens die een grote impactradius hebben. Als deze wapens worden gebruikt, is het geen verrassing dat er burgerslachtoffers vallen”, zegt Anne Héry, directrice advocacy-acties en institutionele relaties bij Handicap International.

“Ongeveer 50 staten en gebieden hebben het humanitaire probleem van het gebruik van explosieve wapens in dichtbevolkte gebieden erkend. Maar slechts 25 staten hebben opgeroepen om maatregelen te treffen tegen de schade die erdoor berokkend wordt. We hebben meer staten nodig die meewerken aan de ontwikkeling van een politiek instrument, dat de schade voor burgers kan verminderen bij het gebruik van explosieve wapens in woongebieden.”

Steeds meer

Het bombarderen en onder vuur nemen van dorpen en steden tijdens conflicten – zoals in Syrië, Oekraïne, Irak en Yemen – moet én kan stoppen.

Verschillende rapporten maakten duidelijk dat meer dan 32.000 burgers werden gedood of verwond in 2014 door explosieve wapens. [2] Volgens de Britse ngo Action on Armed Violence is dit aantal is de laatste vier jaar alleen maar gestegen. De ngo stelde ook vast dat 92% van alle slachtoffers burgers waren, in de gevallen waar er in het verleden explosieve wapens werden gebruikt in woongebieden.

 

[1] Rapport van de secretaris-generaal over burgerbescherming in gewapende conflicten (18 juni 2015), http://www.un.org/en/ga/search/view_doc.asp?symbol=S/2015/453, S/2015/453
[2] Explosive States (2015), Action on Armed Violence, https://aoav.org.uk/wp-content/uploads/2015/06/AOAV-Explosive-States-monitoring-explosive-violence-in-2014.pdf

 

Meer over dit onderwerp

Voor een mijnenvrije wereld in 2025
© G. Lordet / HI
Mensenrechten Mijnen en andere wapens

Voor een mijnenvrije wereld in 2025

Eind november vond in Oslo de vierde Conferentie van het Verdrag van Ottawa plaats. De Staten die het Verdrag inzake het Verbod op Landmijnen sloten, hebben een vijfjarig actieplan aangenomen om ervoor te zorgen dat ontmijningsoperaties en andere verplichtingen van het verdrag worden nagekomen tegen 2025. Handicap International (HI) nam deel aan de conferentie.

 

Eén mijnslachtoffer per uur
© Jaweed Tanveer / HI
Mijnen en andere wapens

Eén mijnslachtoffer per uur

De Landmine Monitor registreerde in 2018 6.897 slachtoffers van mijnen, bijna één nieuw slachtoffer per uur !

Komt er ooit een eind aan de bombardementen op bewoonde gebieden?
© Handicap International
Mijnen en andere wapens

Komt er ooit een eind aan de bombardementen op bewoonde gebieden?

Handicap International trekt al vijf jaar aan de alarmbel over het gebruik van explosieve wapens in dichtbevolkte gebieden. Alma Al-Osta, verantwoordelijk voor onze advocacy-acties rond ontwapening, legt uit waarom we het onszelf verplicht zijn om deze strijd te voeren.