Goto main content

Tuinieren in plaats van UXO’s verzamelen

Integratie Mijnen en andere wapens
Laos
Sinds 2005 ruimt Handicap International niet-ontplofte oorlogstuigen (UXO’s) en clustermunitie in Laos. We doen dit in de provincie Savannakhet, in de drie districten die het meest getroffen zijn. Tegelijkertijd doen we aan sensibilisatie en wijzen we de bevolking op de gevaren van de wapens. De arme bevolking van die districten verzamelt het metaal van de springtuigen; een lucratieve maar uiterst gevaarlijke bezigheid. In de meeste gevallen is dat ‘metaal’ nog niet ontploft. En helaas zijn het vaak kinderen die zich hiermee bezig houden.
personen met een handicap tuinieren in Laos

Sinds 2005 ruimt Handicap International niet-ontplofte oorlogstuigen (UXO’s) en clustermunitie in Laos. We doen dit in de provincie Savannakhet, in de drie districten die het meest getroffen zijn. Tegelijkertijd doen we aan sensibilisatie en wijzen we de bevolking op de gevaren van de wapens. De arme bevolking van die districten verzamelt het metaal van de springtuigen; een lucratieve maar uiterst gevaarlijke bezigheid. In de meeste gevallen is dat ‘metaal’ nog niet ontploft. En helaas zijn het vaak kinderen die zich hiermee bezig houden.

Om die mensen, die het geld nodig hebben, een alternatief voor te stellen, heeft Handicap International een pilootproject gelanceerd: tuinieren. We hebben enkele gebieden geselecteerd die toegankelijk zijn, dicht bij een waterbron liggen, en al vrij zijn van wapens en bommen. Een dertigtal families kreeg een basisuitrusting en zaadjes waarmee ze een jaar lang groenten kunnen telen.

Thao Pout woont in het dorp Ban Xouang Tai en is aan het tuinieren. De vader van vier kinderen heeft een arm verloren. Hij was aan het werk op zijn veld toen er clustermunitie ontplofte. De man had al een klein tuintje, maar dankzij het tuinierproject kon hij niet alleen zijn perceel uitbreiden, hij kon ook zijn productie gevoelig verhogen. De extra’s deelt hij met zijn buren. Thao Pout is een rolmodel voor het hele dorp geworden. Andere families komen hem geregeld om raad vragen.

Voor we het project uitbreiden naar andere gemeenschappen, moeten we eerst de impact van het pilootproject evalueren. Maar we hebben nu al gemerkt dat er minder metaaldetectoren in de huizen staan. En dat is een positief teken.
 

Gepubliceerd op: 13 oktober 2021

Meer over dit onderwerp

Salam, Syrisch meisje met trauma's en dromen
© S.Khlaifat / HI
Mijnen en andere wapens Revalidatie

Salam, Syrisch meisje met trauma's en dromen

De familie van Salam was olijven aan het oogsten in een boomgaard in Syrië. De kleine Salam, vijf jaar op dat ogenblik, raakte geïntrigeerd door een vreemd, klein, metalen voorwerp.

Irak: gigantisch probleem staat heropbouw van het land in de weg
© F. Vergnes/HI
Mijnen en andere wapens

Irak: gigantisch probleem staat heropbouw van het land in de weg

Op 13 oktober stelde HI een rapport voor met als titel “Geen veilige terugkeer: de impact van explosieve oorlogsresten op de getroffen bevolking in Irak”, waarin de organisatie de balans opmaakt van de huidige leefomstandigheden van de Iraakse bevolking. Sommige inwoners durven hun kinderen nog steeds niet te voet naar school te sturen. Anderen moeten op plaatsen werken die bezaaid liggen met explosieven om in de behoeften van hun gezin te voorzien.

De impact van conflicten opvangen
© Gwenn Dubourthoumieu / HI
Mijnen en andere wapens

De impact van conflicten opvangen

De ontmijningsoperaties en sensibiliseringsprojecten worden binnen Handicap International opgevolgd door de afdeling ‘Bestrijding gewapend geweld’. Net zoals conflicttransformatie zijn het noodzakelijke activiteiten na een oorlog. Perrine Benoist, die aan het hoofd staat van de afdeling, gunt ons een blik binnen de werking van het team.