Actualiteit

Levensnoodzakelijke goederen voor ontheemde Syriërs

Distributie van dekens. Twee meisjes houden een zak met een deken vast.

Een groot deel van de 6,3 miljoen ontheemde Syriërs leeft in half afgewerkte gebouwen of eigen tentjes. Ze zijn afhankelijk van voedselpakketten en hulpgoederen om te overleven. “We zijn van onze stad weggevlucht met weinig bagage mee. Dit hebben we echt nodig.”  

Mosoel: grote noden, immense uitdagingen

Een groep kinderen in een ontheemdenkamp in Irak

Veel gewonde en getraumatiseerde burgers uit Mosoel hebben veel te lang geen aangepaste verzorging kunnen krijgen. Verwondingen hebben zich ontwikkeld tot handicaps en het psychosociaal lijden is groot. De teams van Handicap International doen hun best om de mensen te helpen om van deze tragedie te herstellen. 

Alles achterlaten zodat familie geen honger hoeft te lijden

Een kinesist van Handicap International doet oefeningen op een matje met de kleine Samuel terwijl zijn mama toekijkt

Rose moest haar man opgeven om hun kinderen te redden. Ze is één van de vluchtelingen van de voedselcrisis. Tot 80% zijn vrouwen en kinderen die niet langer genoeg voedsel kunnen vinden om te overleven.

“Dagenlang zonder eten, zonder slaap en met schrik voor een aanslag”

Een twintigtal lokale dorpsbewoners poseren voor een gebouw en kijken serieus voor zich uit.

“Nooit eerder hebben mijn familie en ik een conflictsituatie gekend waarbij de kogels van alle kanten komen.” Ons lokale staflid Sulu Bellarmin getuigt over de ernstige humanitaire crisis die in Kasaï, zijn regio, heerst.

Handicap International helpt slachtoffers in Mosoel

Een kleine jongen met omzwachteld been dat uitwendig is gefixeerd wordt verzorgd door een kinesitherapeut van Handicap International in een tent

Handicap International werkt in twee hospitalen aan de rand van Mosoel, maar heeft nu ook haar noodhulp uitgebreid tot een gezondheidscentrum in de stad. Sinds het militair offensief om Mosoel herin te nemen, zijn meer dan 485.000 inwoners gevlucht. Honderdduizenden burgers kunnen echter geen kant uit door het conflict.

"Als er vliegtuigen waren, konden we niet naar school"

Portret van Sondos in een rode jas met een rode knuffelbeer in haar armen in een donkere kamer. Lichtschijnsel van buiten valt op haar gezicht.

Sondos, 8 jaar, komt uit een belegerde buitenwijk van Damascus. Zij en haar gezin werden in 2016 getroffen door een bom. Het gezin vluchtte naar Libanon, waar Sondos psychologische steun krijgt van Handicap International.

“Vóór de oorlog leidde ik een mooi leven"

Portret van Jomaa in kostuum op een veldweg

Jomaa, een 55-jarige Syriër uit Homs, raakte in 2014 gewond aan de schouder toen zijn stad gebombardeerd werd. Twee jaar later vluchtte hij met zijn gezin naar Libanon, waar hij van Handicap International revalidatiehulp krijgt. Want vandaag draagt hij de gevolgen van het bombardement nog steeds.

"Alles is verwoest"

Hussein staat voor een simpel huisje. Hij steunt op zijn krukken en kijkt recht naar de camera. Op de achtergrond hangen kleren te drogen aan een waslijn. Er liggen veel losse stenen en brokstukken op de grond.

Tijdens een bombardement in het Syrische Idlib eind 2016 kwam de helft van het gezin van Hussein om het leven. Hussein, 15 jaar, verloor een been. Hij vluchtte naar Libanon, waar hij vandaag geholpen wordt door een team van Handicap International. “Ik kan niet meer aan de toekomst denken. Ik heb geen toekomst meer.”

"Het ergste heeft hij al meegemaakt"

Khaled staat recht, steunend op zijn linkerbeen. De prothese voor zijn rechterbeen staat naast hem. Op de achtergrond toont een tv een tekenfilm.

Khaled was één jaar toen hij zijn been verloor tijdens een bombardement in Syrië. Zijn beide ouders kwamen die dag om het leven. Hij groeit nu op bij zijn tante, die als vluchtelinge leeft in Libanon. Het jongetje krijgt psychologische begeleiding van Handicap International.

"Dit is mijn lot"

Kamel in zijn rolstoel in het midden van een weg in het vluchtelingenkamp

De 25-jarige Syriër Kamel raakte vorig jaar gewond bij een bombardement. Na een lang verblijf in het ziekenhuis woont de vroegere landbouwer nu in het vluchtelingenkamp van Zaatari. “We zijn een jaar later en ik kan nog steeds niet stappen …” Handicap International helpt hem om beter te worden en om zich aan te passen aan zijn nieuwe leven in een rolstoel.

Pagina's