Burundi

  • Burundi

Burundi is een van de armste landen ter wereld: bijna 90% van de bevolking moet met minder dan 1 dollar per week (over)leven. Handicap International is hier sinds 1992 aanwezig en momenteel is ons programma op de volgende vier pijlers gebaseerd: gemeenschapsgerichte revalidatie, institutionele steun voor fysieke revalidatiecentra en ondersteuning van verenigingen voor personen met een handicap. Lobbywerk is een vierde en overkoepelende pijler.

Sinds maart 2009 steunen we fysieke revalidatiecentra. Dit project omvat vier doelstellingen: meer technische, administratieve en financiële autonomie voor de 12 partnercentra tegen 2012, meer personen met een handicap die worden verzorgd, een verbetering van de verstrekte zorgen en een betere toegankelijkheid van de centra. Andere acties worden nog uitgewerkt. Zo komt er een opleidingscentrum in het CNAR (Centre National d’Appareillage et de Réadaptation) van Gitega.

In 2009 waren ook onze teams die zich bezighouden met gemeenschapsgerichte revalidatie erg actief. Voor een pilootproject werden 27 gezinnen met kinderen met een handicap uitgekozen. Voor hen werd een efficiënt integratiemodel uitgewerkt. Daarnaast werden bijna dertig kinderen met een handicap ingeschreven in een school. Onze teams hebben een honderdtal vrouwen opgespoord die door een zware bevalling incontinent waren geworden (obstetrische fistels). Die vrouwen werden geopereerd. Ook een dertigtal kinderen met een hazenlip werden operatief geholpen.

Handicap International wil de verschillende verenigingen voor personen met een handicap steunen in hun lobbywerk. Daarom helpen we hen om zich te organiseren, projecten te leiden en te communiceren over de rechten van personen met een handicap. Die verenigingen hebben een netwerk opgericht: het RAPHB (Réseau des associations de personnes handicapées du Burundi). Personen met een handicap in Burundi hebben nu dus collectief baat bij de sensibiliseringsacties die het RAPHB en haar leden organiseren.

Voor al die projecten is een goede communicatie en lobbywerk belangrijk. Zo stimuleren we de preventie van handicaps, een betere samenwerking tussen de verschillende betrokken partijen, de organisatie van workshops waar ervaringen uit verschillende regio’s gedeeld kunnen worden en lobbyacties voor een mentaliteitsverandering. In 2010 hopen we een volledig apart project rond obstetrische fistels op te starten en meer steun te bieden aan partnercentra voor fysieke revalidatie zodat ze na 2012 zonder ons overeind kunnen blijven. Bovendien willen we zeker tot 2013 steun geven aan de revalidatieprojecten op communautaire basis en aan de verenigingen voor personen met een handicap. Ten slotte staat nog een nieuw project rond moederen kindgezondheid op de agenda.