Goto main content

20 Afrikaanse landen in de strijd tegen bombardementen op burgers

Mijnen en andere wapens
Mozambique
In de Mozambikaanse hoofdstad Maputo organiseert Handicap International op 27 en 28 november een regionale bijeenkomst rond bombardementen op burgers. Tijdens de bijeenkomst wil de organisatie de problematiek bij de Afrikaanse landen aankaarten en hen aansporen om op internationaal vlak te streven naar een betere bescherming voor de burgers.
Een twee-jarige jongetje houdt zich vast aan zijn moeder, die met krukken voor haar hutje rechtstaat.

In de Mozambikaanse hoofdstad Maputo organiseert Handicap International op 27 en 28 november een regionale bijeenkomst rond bombardementen op burgers. Tijdens de bijeenkomst wil de organisatie de problematiek bij de Afrikaanse landen aankaarten en hen aansporen om op internationaal vlak te streven naar een betere bescherming voor de burgers.

Het gebruik van explosieve wapens heeft verwoestende humanitaire gevolgen voor de lokale bevolking. Handicap International wil die gevolgen onder de aandacht brengen en informatie uitwisselen.

Twintig Afrikaanse landen [1] hebben hun aanwezigheid bevestigd en er worden ook vijf internationale ngo’s en VN-agentschappen verwacht.

De organisatie hoopt dat deze gesprekken zullen leiden tot de opkomst van een groep Afrikaanse landen die samen een politieke verklaring zullen uitwerken om een einde te maken aan het gebruik van explosieve wapens in bevolkte gebieden.

Een prioriteit voor Afrika

Momenteel scharen slechts twee Afrikaanse landen, met name Mozambique en Senegal, zich achter het diplomatieke proces. Veel Afrikaanse landen waren nochtans geregeld het strijdtoneel voor gewapende conflicten, denk maar aan Tsjaad, Zuid-Soedan, Somalië en Nigeria.

Alleen al in 2016 maakten explosieve wapens 4.688 slachtoffers op het Afrikaanse continent. De problematiek rond het gebruik van explosieve wapens en hun impact op de burgerbevolking is dus in de eerste plaats een Afrikaanse kwestie.

Bovendien beschouwt de Afrikaanse Unie [2] de bescherming van burgers als een van haar prioriteiten en leggen de Afrikaanse landen de nadruk op de zorg voor slachtoffers. Tot slot kan het engagement van de Afrikaanse landen op wereldschaal sterk doorwegen ten gunste van een betere bescherming van personen die door een conflict worden getroffen.

Er staat bijzonder veel op het spel als we weten dat explosieve wapens in bevolkte gebieden in 94 % van de gevallen burgers treffen!

[1] Angola, Botswana, de Centraal-Afrikaanse Republiek, de Democratische Republiek Congo, Ethiopië, Ivoorkust, Kameroen, Kenia, Liberia, Madagaskar, Mali, Mozambique, Nigeria, Oeganda, Sierra Leone, Senegal, Somalië, Togo, Zambia en Zuid-Afrika

[2] De Organisatie van Afrikaanse Eenheid (OAE) werd opgericht in 2002 en wil de democratie, mensenrechten en investeringen op het Afrikaanse continent promoten.

Meer over dit onderwerp

Salam, Syrisch meisje met trauma's en dromen
© S.Khlaifat / HI
Mijnen en andere wapens Revalidatie

Salam, Syrisch meisje met trauma's en dromen

De familie van Salam was olijven aan het oogsten in een boomgaard in Syrië. De kleine Salam, vijf jaar op dat ogenblik, raakte geïntrigeerd door een vreemd, klein, metalen voorwerp.

Irak: gigantisch probleem staat heropbouw van het land in de weg
© F. Vergnes/HI
Mijnen en andere wapens

Irak: gigantisch probleem staat heropbouw van het land in de weg

Op 13 oktober stelde HI een rapport voor met als titel “Geen veilige terugkeer: de impact van explosieve oorlogsresten op de getroffen bevolking in Irak”, waarin de organisatie de balans opmaakt van de huidige leefomstandigheden van de Iraakse bevolking. Sommige inwoners durven hun kinderen nog steeds niet te voet naar school te sturen. Anderen moeten op plaatsen werken die bezaaid liggen met explosieven om in de behoeften van hun gezin te voorzien.

De impact van conflicten opvangen
© Gwenn Dubourthoumieu / HI
Mijnen en andere wapens

De impact van conflicten opvangen

De ontmijningsoperaties en sensibiliseringsprojecten worden binnen Handicap International opgevolgd door de afdeling ‘Bestrijding gewapend geweld’. Net zoals conflicttransformatie zijn het noodzakelijke activiteiten na een oorlog. Perrine Benoist, die aan het hoofd staat van de afdeling, gunt ons een blik binnen de werking van het team.