Goto main content

De lange weg van Mohammed

Noodhulp
Mohammed vindt zijn familie terug. Het zou een fantastisch moment moeten zijn, maar dat is het niet. Zijn familie verblijft namelijk in een vluchtelingenkamp, waar de net aangekomen vluchtelingen weinig hoop hebben om snel weer naar huis te keren. Zijn familie heeft alles wat ze had verloren en moet nu een manier vinden om te overleven. Handicap International helpt deze oudere man, die zich niet alleen kan verplaatsen.
Mohammed in een rolstoel.

Mohammed vindt zijn familie terug. Het zou een fantastisch moment moeten zijn, maar dat is het niet. Zijn familie verblijft namelijk in een vluchtelingenkamp, waar de net aangekomen vluchtelingen weinig hoop hebben om snel weer naar huis te keren. Zijn familie heeft alles wat ze had verloren en moet nu een manier vinden om te overleven. Handicap International helpt deze oudere man, die zich niet alleen kan verplaatsen.

Mohammed is net in Dadaab aangekomen, waar hij twee van zijn zonen terugvindt. De oudste, Omar, legt uit dat zijn familie is vertrokken omdat ze geen andere keuze had: “Ons land is niet veilig genoeg. En nu is er nog de droogte ook. Dit jaar zijn we al ons vee verloren! Als veehoeders zijn we zo onze enige bron van inkomsten kwijt. Mijn vader is nu al meer dan een jaar ziek en verzwakt. Het werd onmogelijk om hem thuis te verzorgen.” Omar weet niet waar zijn andere familieleden zijn en hij weet evenmin hoe lang hij in het kamp van Dadaab zal moeten blijven. “We zijn ongerust. We hebben alles verloren en het zal erg moeilijk zijn om terug te keren. Wanneer zullen we alles kunnen heropbouwen? Wanneer zullen de gevechten stoppen?”

Voor Mohammed was de weg lang en moeilijk. Zijn familie heeft hem naar de andere kant van de grens met Kenia kunnen brengen, meer bepaald naar Liboi, waar het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen (HCR) van de Verenigde Naties hem heeft opgevangen. Omdat hij extreem vermoeid was, werd hij meteen naar het Keniaanse ziekenhuis van Dagahale gebracht. Zoals iedereen die het vluchtelingenstatuut aanvraagt, moet Mohammed nu een procedure doorlopen bij de Keniaanse autoriteiten en de Verenigde Naties.

Die procedure is voor mensen in nood soms lang en uitputtend. Door het stijgend aantal vluchtelingen, moeten ze vaak een maand wachten voor ze geregistreerd worden. Mohammed kan zich niet alleen verplaatsen en praat amper. Hij is zodanig uitgeput dat zijn zoon hem moet helpen om zijn hoofd recht te houden. Handicap International begeleidt hem om alles sneller te doen gaan. Als alles goed gaat, zal Mohammed nog voor de avond geregistreerd zijn. Dan kan hij naar zijn familie in het kamp.

De teams van Handicap International zullen hem blijven volgen. Ze zullen ervoor zorgen dat hij toegang heeft tot water en voedsel en dat hij voldoende steun krijgt van zijn familie om in het kamp te overleven. Door hem van dichtbij op te volgen, zullen de teams snel zien of hij specifieke zorgen nodig heeft. In dat geval zullen ze hem laten behandelen door specialisten die ter plaatse aanwezig zijn.
 

Gepubliceerd op: 14 september 2021

Meer over dit onderwerp

Haïti, een maand na de aardbeving
© R.CREWS/ HI
Noodhulp

Haïti, een maand na de aardbeving

Een maand nadat een aardbeving het zuidwesten van Haïti opschrikte, zijn de humanitaire behoeften nog steeds immens. Meer dan 2.000 mensen kwamen om, 650.000 Haïtianen verkeren nog steeds in nood.

“Mijn letsel heeft alles veranderd”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Mijn letsel heeft alles veranderd”

Een granaatscherf doorboorde het lichaam van Hozeifa tijdens een bombardement in de Syrische stad Idlib in 2016. De jongen raakte verlamd aan zijn benen. Hij vluchtte daarna naar Libanon, waar hij in een tentje leeft met zijn gezin.

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”
© P.Poulpiquet/Handicap International
Noodhulp

“Alsof ik in een nachtmerrie was terechtgekomen”

De 48-jarige Mayada komt uit een buitenwijk van de Syrische stad Damascus. In 2014 werd haar huis gebombardeerd. Ze liep ernstige verwondingen op en moest naar het ziekenhuis voor een amputatie. Intussen leeft ze al twee jaar als vluchtelinge in Libanon, waar ze van Handicap International een prothese kreeg. Onze organisatie helpt haar met kinesitherapie.