"Ervoor zorgen dat onze patiënten op elke mogelijke manier deel uitmaken van de maatschappij"

Het huidige Rwanda lijkt niet meer op het Rwanda dat Handicap International in 1994 aantrof, toen onze organisatie er voor het eerst actief (nood)hulp verleende aan de door de genocide getroffen bevolking. Maar niet enkel Rwanda maakte de voorbije 25 jaar een evolutie door, dat gebeurde ook bij Handicap International. Zo verschoof de nadruk bij revalidatieprojecten van rechtstreekse zorgverlening naar ondersteuning en grensoverschrijdende samenwerking. Elysee Mwizerwa is technisch assistent functionele revalidatie bij HI Rwanda. Hij staat in voor de ontwikkeling van functionele revalidatie in Rwanda, maar wat moeten we ons daarbij voorstellen?  

“Ons doel is om het aanbod aan revalidatiezorg te vergroten, toegankelijker te maken en bovendien kwaliteitsvolle zorg te kunnen garanderen. Binnen onze huidige interventie bieden we geen directe revalidatiezorg aan. Wij gaan eerder de partners ondersteunen die die revalidatiezorg verlenen.

Kan je daar een voorbeeld van geven?

Ikzelf begeleid bijvoorbeeld de medische faculteit van de Universiteit van Rwanda om ervoor te zorgen dat ze een hoogwaardig onderwijsprogramma voor ergotherapie kunnen aanbieden. Maar ik ondersteun ook de verdere ontwikkeling van ergotherapeuten in Rwanda. Verder versterk ik met HI de technische capaciteiten van onze revalidatiepartners en stimuleer ik de samenwerking tussen de verschillende revalidatiediensten waar we mee samenwerken.

Voor HI zijn dat de districtziekenhuizen van Murunda en Musaka en het revalidatiecentrum HVP Gatagara. Wij gaan onze partners uitrusten met geschikte revalidatie-apparatuur, maar kopen bijvoorbeeld ook de materialen aan voor de productie van orthopedische hulpmiddelen. Bovendien bieden wij dus ook professionele vormingen aan om de vaardigheden van de zorgverleners aan te scherpen.

Blijft het dan enkel bij revalidatiezorg?

We willen ervoor zorgen dat onze patiënten na het verkrijgen van revalidatiezorg op elke mogelijke manier deel kunnen uitmaken van de maatschappij. Zo hebben we een aantal jongeren eerst geholpen aan orthopedische hulpmiddelen, nadien kregen ze financiële steun om een beroepsopleiding te volgen (kleermaker, kapper of schoonheidsspecialist) en materiaal om ten slotte aan de slag te kunnen gaan. Of we maakten revalidatiezorg mogelijk voor kinderen met een handicap en zorgden er later voor dat ze terecht konden in een inclusieve school.

Welk aspect van je werk geeft jou het meeste voldoening ?

Ik ben een tevreden man wanneer iemand, na het ontvangen van revalidatiezorg, weer de controle over zijn lichaam heeft en zijn leven in handen neemt. En ik geniet mee wanneer ik de vreugde zie bij de familieleden wanneer we iemand hebben kunnen helpen.

Gebeurt dat vaak?

Tot nu toe hebben we met dit project meer dan 4.500 kinderen kunnen helpen.