Go to main content

Gaza: "Niemand kan de gevechten nog een dag langer aan"

Noodhulp
Dankzij het drie dagen durende staakt-het-vuren in Gaza konden Handicap International en haar partners de eerste essentiële noodhulpoperaties op poten zetten.
Samah Abu Lamzy

Dankzij het drie dagen durende staakt-het-vuren in Gaza konden Handicap International en haar partners de eerste essentiële noodhulpoperaties op poten zetten. Deze operaties komen echter in het gedrang nu de wapens weer opgenomen worden. Aan het einde van de 72 uur durende wapenstilstand beschrijft Samah Abu Lamzy, projectverantwoordelijke voor Handicap International in Gaza, hoe rampzalig de humanitaire situatie voor de bevolking is en hoe gezondheids- en humanitaire medewerkers onmogelijk de nodige hulp kunnen bieden zonder een degelijk vredesakkoord.

Na een hele maand van conflicten begon op woensdag de eerste echte wapenstilstand. Wat was het eerste dat u deed?

De voorbije vier weken hebben we onophoudelijk explosies gehoord. We hebben mensen van verwoeste buurten naar gemeenschappelijke schuilplaatsen zien trekken. We zagen dat ziekenhuizen het moeilijk hadden om de toestroom van gewonden de baas te blijven, maar we konden amper iets doen om de overweldigende behoeften te vervullen.

Toch konden we in die vier weken tijd het grootste ziekenhuis van Gaza nog drie keer voorzien van allerlei hulpmiddelen en thermoplastische doeken om ortheses te maken[1]. Daarnaast zaten we samen met onze partners om onze mobiele hulpteams op pad te sturen zodra de gevechten stopten.

Sinds woensdag hebben we negen teams van fysiotherapeuten, sociale en psychosociale medewerkers naar de vijf gouvernementen van Gaza kunnen sturen om er de behoeften van slachtoffers in scholen te vervullen, rolstoelen uit te delen en fysiotherapie aan te bieden.

Ons personeel en alle vrijwilligers van onze partners hier in Gaza doen fantastisch werk. U kunt zich immers niet voorstellen hoe frustrerend het voor deze mensen is wanneer ze de humanitaire situatie zien verergeren, terwijl ze zelf niet op pad kunnen gaan om de nodige hulp te bieden. Deze wapenstilstand moet daarom blijven duren. In vergelijking met de enorme behoeften zijn drie dagen niet voldoende. Om ervoor te zorgen dat humanitaire medewerkers hun werk kunnen doen en de bevolking opnieuw kan ademhalen, hebben we langdurige vrede nodig, niet zomaar een staakt-het-vuren van drie dagen.

Welke behoeften kwamen het meest naar voren tijdens de eerste evaluaties?

In de schuilplaatsen hadden de mensen amper toegang tot basisfaciliteiten, zoals hygiëne. Ze kregen over het algemeen alleen voedsel en water, maar niet altijd voldoende. Vooral voor kwetsbare mensen, zoals mensen met een handicap, is deze situatie onhoudbaar. Naast hun basisbehoeften hebben velen immers ook nood aan medicatie, fysiotherapie of hulpmiddelen om ervoor te zorgen dat hun toestand niet zorgwekkend achteruitgaat.

De ellende is onvoorstelbaar. Veel mensen hebben daarenboven ook nood aan psychosociale ondersteuning om hun situatie het hoofd te kunnen bieden. Vier weken lang stress, voortdurend explosies horen, continu zien hoe gewonden en lijken naar buiten gedragen worden, steeds opnieuw vrienden verliezen en je thuis zien instorten, ... Dat laat niemand ongedeerd. De laatste jaren viel de bevolking van Gaza van de ene oorlog in de andere, en tijdens de korte periodes van vrede moeten ze leren leven met de blokkade en de slechte toegang tot basisfaciliteiten. Op psychologisch vlak kan niemand de gevechten nog langer aan.

Heeft u al mensen gezien die door hun verwondingen een handicap opliepen?

Ja, we maken ons ernstig zorgen om de mensen die nu een handicap hebben door hun verwondingen of door het feit dat ze niet op tijd de nodige zorgen kregen. Het zal nog even duren voor we deze situatie precies kunnen inschatten, maar de eerste gedeeltelijke evaluaties zijn enorm verontrustend[2].

Tijdens deze oorlog werden heel wat dichtbevolkte gebieden gebombardeerd. Daardoor kon de gezondheidssector de enorme toestroom van gewonden – ongeveer 10 000 mensen in vier weken tijd, vaak met heel wat complexe verwondingen – niet opvangen. Deze mensen hebben voortdurend grondige ondersteuning nodig om de ontwikkeling van blijvende handicaps tegen te gaan.

Bovendien maken we ons zorgen over de hoeveelheid explosieve resten, die een bedreiging vormen voor iedereen die terug naar de meest gebombardeerde gebieden trekt. Handicap International zal deze risico's evalueren, maar nogmaals: onze teams zullen hun werk niet kunnen doen als de gevechten blijven aanhouden.



[2] Volgens de laatste 'volkstelling' heeft minstens 7 % van de bevolking in Gaza – of 126 000 mensen – een handicap (volgens de beperkende definitie van 'handicap'). Als we rekening houden met de normen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO), zou dit cijfer vóór de gevechten van vorige maand al tussen 180 000 en 270 000 moeten schommelen. Handicap International bereidt dan ook een verregaande interventie voor om deze mensen de nodige dienstverlening te bieden tot alle infrastructuren hersteld zijn.

 

Meer over dit onderwerp

Food for Peace: Voedselverdeling in Kasaï
© John Wessels/HI
Noodhulp

Food for Peace: Voedselverdeling in Kasaï

Teams van Handicap International (HI) hebben gedurende twee jaar voedselhulp geleverd aan de bevolking van Kasaï in de Democratische Republiek Congo. Tussen 1 augustus 2017 en 31 augustus 2019 verdeelde HI 2 zakken maïsmeel (elk 27 kg), 1 zak bonen, 1 blik olie en 1 zak zout onder 92 549 personen in Demba en Dimbelenge, twee regio's in de provincie Kasaï. 

Handicap International biedt noodhulp aan Venezolanen
© HI
Noodhulp

Handicap International biedt noodhulp aan Venezolanen

Colombia vangt meer dan een miljoen Venezolaanse vluchelingen op. Handicap International verleent noodhulp aan de bevolking.

Irak: "Diep vanbinnen wist ik het" Noodhulp Revalidatie

Irak: "Diep vanbinnen wist ik het"

Abdel Rahman werd het slachtoffer van een bombardement in Mosoel. Dokters moesten zijn been amputeren. Sindsdien woont hij met zijn familie in het Hasansham-vluchtelingenkamp, waar Handicap International (HI) hem begeleidt.