Goto main content

"Het ergste heeft hij al meegemaakt"

Noodhulp
Libanon Syrië

Khaled was één jaar toen hij zijn been verloor tijdens een bombardement in Syrië. Zijn beide ouders kwamen die dag om het leven. Hij groeit nu op bij zijn tante, die als vluchtelinge leeft in Libanon. Het jongetje krijgt psychologische begeleiding van Handicap International.

Khaled staat recht, steunend op zijn linkerbeen. De prothese voor zijn rechterbeen staat naast hem. Op de achtergrond toont een tv een tekenfilm.

Khaled was één jaar toen hij zijn been verloor tijdens een bombardement in Syrië. Zijn beide ouders kwamen die dag om het leven. Hij groeit nu op bij zijn tante, die als vluchtelinge leeft in Libanon. Het jongetje krijgt psychologische begeleiding van Handicap International.

“15 april 2014. Ik zal die datum nooit vergeten”, vertelt Arkan, de tante van Khaled. Ze kleedt hem aan en laat hem buiten spelen met zijn neefjes, omdat ze niet wil dat hij de rest van haar verhaal hoort. 

“We zaten allemaal voor het huis. De mama van Khaled, ik, onze kinderen … Het werd avond, de zon ging onder. Er vloog een vliegtuig over en meteen daarna raakte een raket ons huis. De muur waartegen de mama van Khaled leunde, stortte in. Haar lichaam werd in twee gekliefd. Enkel haar hoofd was nog heel. Mijn zoon van elf stierf die dag ook. Zijn hersenen kwamen uit zijn schedel. Khaled leefde nog, maar zat vol granaatscherven en één van zijn beentjes was verbrijzeld.”

Elke dag bommen

Khaled werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht om zich te laten verzorgen. Op dat moment werd er vastgesteld dat hij kanker had. Een andere tante besloot om gedurende de behandeling in Syrië bij hem te blijven. Ondertussen vluchtten Arkan en haar kinderen naar Libanon. 

“Khaled is nog twee jaar in Syrië gebleven. Maar de situatie in Homs werd onhoudbaar. Elke dag vielen er bommen. Voor de veiligheid leefden de mensen er ondergronds. Hij was doodsbang …” 

Khaled en zijn tante vluchtten uiteindelijk naar Libanon, waar Arkan de zorg voor hem overnam. “Zijn mama en ik waren als zussen voor elkaar. Door het bombardement ben ik mijn zoon verloren, maar god heeft me een andere zoon gegeven. Khaled noemt me zelfs mama.”

"Net als mijn andere kinderen"

Khaled beseft niet goed dat Arkan zijn tante is, maar hij weet goed hoe hij zijn been verloor. “Wanneer ik hem aankleed en hij zijn prothese ziet, laat hij verstaan dat hij het verhaal van het ongeluk kent.” 

Liefdevol kijkt Arkan naar haar neefje: “Over twee dagen is het zijn verjaardag. Hij is een heel pientere jongen, met een groot hart. Voor mij is hij net als mijn andere kinderen. Ik hoop dat hem een mooie toekomst te wachten staat. Het ergste heeft hij al meegemaakt.”

Help de overlevenden van de Syrische crisis door een gift te doen. Klik hier om te steunen.

De petitie tegen bombardementen op burgers nog niet getekend? Klik hier en teken nu!

Gepubliceerd op: 17 december 2021

Meer over dit onderwerp

Tyfoon Rai: HI lanceert eerste hulpacties
© K. Tolentino / HI
Noodhulp

Tyfoon Rai: HI lanceert eerste hulpacties

Handicap International bereidt zich voor op een noodhulpoperatie in de Filipijnen, na de passage van de tropische storm Rai midden december.

Supertyfoon Rai: Handicap International volgt de situatie op de voet
© HI / Cyclocane
Noodhulp

Supertyfoon Rai: Handicap International volgt de situatie op de voet

Een supertyfoon trok deze donderdag door het centrum van de Filippijnse archipel. De teams van Handicap International in het land bereiden zich voor om naar de getroffen gebieden te reizen.

Salam, Syrisch meisje met trauma's en dromen
© S.Khlaifat / HI
Mijnen en andere wapens Revalidatie

Salam, Syrisch meisje met trauma's en dromen

De familie van Salam was olijven aan het oogsten in een boomgaard in Syrië. De kleine Salam, vijf jaar op dat ogenblik, raakte geïntrigeerd door een vreemd, klein, metalen voorwerp.