Meteen naar de inhoud

« Ik voel me hier nuttig »

Een maand geleden zag James Nyambati een vacature van Handicap International. Twee weken later ging hij naar Dadaab, om er te werken als hoofd van het revalidatieteam.
Mohammed, een verlamde man, in Dadaab

Een maand geleden zag James Nyambati een vacature van Handicap International. Twee weken later ging hij naar Dadaab, om er te werken als hoofd van het revalidatieteam.

“Ik ben begonnen zonder verwachtingen. Ik kende de situatie hier niet zo goed. Ik had enkele beelden gezien op de televisie en dat was het. Dag in dag uit werken met vluchtelingen, dan nog de meest kwetsbare, dat kan je je niet voorstellen. Het is een uitdaging, maar ik ben heel gemotiveerd.

Vorige week bijvoorbeeld heb ik een jonge man van twintig jaar ontmoet: Ali. Hij leek hersenverlamming te hebben. Hij kwam in het kamp aan met zijn moeder van ongeveer vijftig en zijn zus. Mijn ploeg en ik hebben hard gewerkt om hun inschrijving in het kamp snel af te ronden zodat ze de dag zelf nog een tent kregen. We konden niet toelaten dat deze kwetsbare familie nog een nacht langer buiten zou moeten slapen. Het gezicht van de moeder klaarde op toen ze haar tent zag. Ik zal haar glimlach nooit vergeten.”

James is intussen al naar de familie teruggekeerd, om moeder en dochter uit te leggen hoe ze Ali kunnen opvangen. “We doen ons best om mensen die er alleen voor staan of die een handicap hebben te helpen in het grootste vluchtelingenkamp ter wereld. Kleine aanpassingen kunnen het leven van mensen als Ali eenvoudiger maken.”

Met de steun van het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen (UNHCR) heeft Handicap International ervoor kunnen zorgen dat Ali en zijn familie nu dicht bij een waterverdelingspunt en sanitair zitten.

« Als ik hier een blinde zie, begeleid door een jongen van amper vijf jaar, dan wil ik die helpen. Je maakt kwetsbare mensen in de mate van het mogelijke gelukkiger en dat heeft ook een positief effect op jezelf. Nu lukt het me nog om me voor zo’n job te engageren. Later zal ik waarschijnlijk willen trouwen, een familie stichten ... Maar ik weet dat ik hier op dit moment nuttig ben. Mijn andere projecten zullen dus een beetje moeten wachten.
 

Meer over dit onderwerp

Verboden clusterbommen blijven (burger)slachtoffers maken
© D. Kremer / HI
Mijnen en andere wapens Noodhulp

Verboden clusterbommen blijven (burger)slachtoffers maken

Uit het laatste verslag van de Cluster Munition Monitor, dat deze week gepubliceerd werd, blijkt dat Syrië voor het achtste jaar op rij verantwoordelijk is voor de meeste slachtoffers. In 2019 nam het land in oorlog 80% van de slachtoffers voor zijn rekening. Maar de Cluster Munition Monitor getuigt ook over het gebruik van clustermunitie in het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan.

Het 2020-rapport van de Landmine Monitor: "Covid-19 heeft de acties tegen mijnen ontregeld"
© Tannourine / HI
Mijnen en andere wapens

Het 2020-rapport van de Landmine Monitor: "Covid-19 heeft de acties tegen mijnen ontregeld"

Voor het vijfde jaar op rij maakt de Landmine Monitor gewag van een uitzonderlijk hoog aantal slachtoffers van landmijnen, voor het merendeel burgers. De uitbraak van de COVID-19-pandemie begin 2020 heeft ook een nieuwe reeks onvoorziene uitdagingen met zich meegebracht

Wanneer de bom valt
© Martin Crep/HI
Mijnen en andere wapens

Wanneer de bom valt

Bij gewapende conflicten wordt de rekening vaak gepresenteerd aan de ongewapende burgers. Vandaag maken burgers 90% uit van de slachtoffers bij bombardementen in bevolkte gebieden. Wat zijn de gevolgen en wie maakt hier een eind aan?