Meteen naar de inhoud

Mosoel: grote noden, immense uitdagingen

Gezondheid Mijnen en andere wapens Noodhulp
Irak
Veel gewonde en getraumatiseerde burgers uit Mosoel hebben veel te lang geen aangepaste verzorging kunnen krijgen. Verwondingen hebben zich ontwikkeld tot handicaps en het psychosociaal lijden is groot. De teams van Handicap International doen hun best om de mensen te helpen om van deze tragedie te herstellen. 
Een groep kinderen in een ontheemdenkamp in Irak

Veel gewonde en getraumatiseerde burgers uit Mosoel hebben veel te lang geen aangepaste verzorging kunnen krijgen. Verwondingen hebben zich ontwikkeld tot handicaps en het psychosociaal lijden is groot. De teams van Handicap International doen hun best om de mensen te helpen om van deze tragedie te herstellen. 

In oktober 2016 begon het Iraakse leger aan een offensief om Mosoel te heroveren. Sindsdien zijn meer dan één miljoen burgers – zowat de hele bevolking van Brussel - de stad ontvlucht. Toen enkele weken geleden het leger de aanval opende op de oude binnenstad, zaten ruim 100.000 mensen letterlijk gevangen tussen twee vuren. 

Burgers als menselijk schild

Maud Bellon, onze noodhulpcoördinatrice, bevestigt dat de gevechten zeer hevig waren: “De burgers werden met extreem gevaarlijke omstandigheden geconfronteerd. Rapporten hebben het over duizenden mensen die als menselijk schild werden gebruikt. Honderden mensen zijn neergeschoten geweest toen ze van de gevechten probeerden weg te vluchten.”

In twee ziekenhuizen in Mosoel biedt Handicap International hulp aan de gewonden die er elke dag aankomen, samen met andere hulporganisaties. We werken ook in zes ontheemdenkampen, waar een groot aantal mensen leeft die revalidatiezorg nodig hebben.

Ondervoeding en trauma’s

“Een aanzienlijk aantal mensen die de stad konden ontvluchten, zijn ondervoed en extreem uitgeput”, zegt Maud Bellon. “Veel van de mensen die we helpen, verkeren ook in psychosociale nood door wat ze hebben meegemaakt in de afgelopen maanden. Onze teams staan hen bij met psychosociale begeleiding. We hebben ook psychologen naar het terrein gestuurd om de zwaarst getraumatiseerde mensen te helpen.” 

Verdubbeling van aantal teruggekeerden

Sinds het begin van het offensief, zijn al ruim 200.000 ontheemde burgers teruggekeerd naar hun woonplaats. “Meer en meer mensen keren terug naar de stadswijken, die vanaf nu gecontroleerd worden door het leger. De leefomstandigheden in de kampen zijn bijzonder hard: het is er heel warm en er is vaak geen elektriciteit. Dus beslissen veel ontheemden om naar huis terug te gaan, ondanks het grote risico van niet-ontplofte explosieven die er liggen.”

Handicap International houdt bewustmakingssessies over de gevaren van explosieve oorlogsresten en achtergebleven zelfgemaakte bommen, zodat de mensen deze kunnen herkennen en ongelukken kunnen worden vermeden. 

 

Bekijk de pakkende videogetuigenis van Warda:

Meer over dit onderwerp

Verboden clusterbommen blijven (burger)slachtoffers maken
© D. Kremer / HI
Mijnen en andere wapens Noodhulp

Verboden clusterbommen blijven (burger)slachtoffers maken

Uit het laatste verslag van de Cluster Munition Monitor, dat deze week gepubliceerd werd, blijkt dat Syrië voor het achtste jaar op rij verantwoordelijk is voor de meeste slachtoffers. In 2019 nam het land in oorlog 80% van de slachtoffers voor zijn rekening. Maar de Cluster Munition Monitor getuigt ook over het gebruik van clustermunitie in het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan.

Het 2020-rapport van de Landmine Monitor: "Covid-19 heeft de acties tegen mijnen ontregeld"
© Tannourine / HI
Mijnen en andere wapens

Het 2020-rapport van de Landmine Monitor: "Covid-19 heeft de acties tegen mijnen ontregeld"

Voor het vijfde jaar op rij maakt de Landmine Monitor gewag van een uitzonderlijk hoog aantal slachtoffers van landmijnen, voor het merendeel burgers. De uitbraak van de COVID-19-pandemie begin 2020 heeft ook een nieuwe reeks onvoorziene uitdagingen met zich meegebracht

Wanneer de bom valt
© Martin Crep/HI
Mijnen en andere wapens

Wanneer de bom valt

Bij gewapende conflicten wordt de rekening vaak gepresenteerd aan de ongewapende burgers. Vandaag maken burgers 90% uit van de slachtoffers bij bombardementen in bevolkte gebieden. Wat zijn de gevolgen en wie maakt hier een eind aan?